15 Temmuz'un ardından Fetullahçı Terör Örgütü ile mücadele devlet kurumlarının farklı kollarından kapsamlı bir şekilde sürüyor.
Haksız yere sahip oldukları koltuklardan tasfiyeler ya da sahip oldukları o koltukları ülkenin değil, terör örgütünün önüne altın tepsiyle sunanlar araştırılıyor, belirleniyor ve son olarak da üzerleri çiziliyor.
Yani olması gereken oluyor.
Bu terör örgütüne doğrudan ya da dolaylı destek veren binlerce kişi bu ülkenin damarlarından temizleniyor. Bu noktada bir sorun yok. Asıl sorun kripto kılcal damarların dezenfektasyonu.
İşte buralar için nasıl bir temizlik ya da tespit operasyonu yapılıyor?
Bu soru önemli.
Dünyada bu zamana kadar örneğine rastlanılmayan bir terör örgütünden bahsediyoruz. Gizlenmeyi, yerleşmeyi, yerleştiği yerde hep daha ilerisini arzulamayı ve bunu başarmayı bilen bir yapıdan söz ediyoruz.
Bunun için şu iki soru hep aklımızın bir köşesinde kalmalı.
Bu zamana kadar yapılan operasyonların yüzde kaçı bu örgütün beyin takımına yönelik oldu?
Bir on yıl sonra Türkiye'nin bu gibi bir işgal planı ile karşılaşıp karşılaşmayacağının ihtimali ne?
Teröristbaşı Gülen'in iadesi için ABD ile yapılan görüşmeler devam ediyor. Karşılıklı heyetlerin ziyaretleri, dosya alış-verişleri, Türkiye'nin bu kişinin terörist olduğuna yönelik delilli ikna çabaları ve ABD'nin ayak sürümeleri bu iade sürecinin özeti.
Türkiye iki ülke arasındaki anlaşmanın gereği bu teröristin ülkeye iadesi konusunda yasal süreci bu zamana kadar çok iyi yönetti. Eğer bunu bir satranç oyununa paralellersek üstünlük haklı olanda. Oyunda yenilen de bunun farkında.
Gerek ilgili bakanların gerekse Cumhurbaşkanlığı bünyesinde yeralan bir heyetin yakın temasları elimizi güçlendirdi.
ABD tarafı her ne kadar süreci uzatmak istese de kuralları biliyor; bir karar vermek zorunda.
O kararın rengi ayrı bir tartışma konusu ama şu bir gerçek; FETÖ elebaşının iade süreci her nekadar istediğimiz hızda olmasa da istediğimiz yolda.
Benzer bir süreç bu örgütün Avrupa ülkelerinde bulunan mali kaynakları içinde yapılacak. Hatta bu noktada bazı temaslar başladı bile. Avrupa Birliği bakanı ve Başmüzakereci Ömer Çelik'in Lizbon mesaisini bir grup gazeteci arkadaşla yakından takip ettik. Burada öne çıkan iki başlık oldu: Bunlardan ilki FETÖ'nün AB yapılanması, diğeri Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri.
AB Bakanlığı'nın, Adalet ve Dışişleri Bakanlığı ile ortaklaşa yürüteceği çalışmada tıpkı Gülen'in iadesi sürecinde izlenen yol izlenecek. Avrupa ülkelerinde bulunan ve bu terör örgütüne maddi ve manevi destek veren ticari kuruluşlar tespit edilecek, haklarında içerisinde delillerin yeraldığı dosyalar hazırlanacak, o dosyalar FETÖ'nün yapılandığı ülklere doğrudan elden iletilecek ve kapatılması için yasal sürecin o ülkede başlatılması sağlanacak.
Yani içeride çökertilen örgütün mali kaynakları dışarıdan da büyük darbe almış olacak.
Böylece para akışı kesilen örgütün benzer bir girişimde bulunması ya da yeniden yeşerme ihtimali tamamen ortadan kalkmış olacak.
Az önce söylemiştim AB Bakanı Ömer Çelik'in iki gün süren Portekiz temaslarını takip ettik. Yoğun görüşme trafiğinden fırsat bulduğumuz bir saatlik dilimde Lizbon sokaklarını gezdik. Brezilya İmparatoru 1. Pedro'nun heykelinin bulunduğu, okyanus kenarında yer alan ve oldukça geniş bir meydana geldik. Turistlerin uğramadan ve burada fotoğraf çektirmeden şehirden ayrılmadıkları bir yermiş.
Hindistanlı orta yaşlarda bir çift yanıma yaklaştı ve fotoğraflarını çekmemi istedi. Fotoğrafı çektikten sonra nereli olduğumu sordu. Türkiye deyince yüzünde bir tebessüm oluştu. Kendisinin önce Hindistanlı ardından da müslüman olduğunu belirtti. Sonra da hiç beklemeden benim Erdoğan'ı sevip sevmediğimi sordu. Aynı hızla ben de sevdiğimi söyledim. Cümlem biter bitmez gülerek elimi sıkıp sarılmak istedi. Sanki Erdoğan'ı sevmiyorum demiş olsaydım en katı Erdoğan fanatiğinden daha fanatik bir şekilde nasıl sevmezsin şeklinde sorguya çekecekti beni.
Onun Müslüman dünyası için çok önemli olduğundan, bu zamana kadar yaptıklarına kadar bir kaç şey anlattı. Daha da anlatacaktı aslında ama eşinin sıkıldığını anlayınca sohbeti kısa kesti. Kardeş edasında sarılıp ayrıldık.
Ozaman bir kez daha anladım:
Erdoğan fanatizmi dünyayı sarmış.
- NOT: İşte bu fanatizmin başta Avrupa ülkeleri olmak üzere dünya liderleri arasında yarattığı korkunun nedenlerini, şimdisini ve yarınını da bir sonraki yazıda konuşalım.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.