Ya başarı ya da...

Erbakan''ın siyasî yasağının kalkması kadar tabiî bir şey olamaz. Bunu kendisinin istemesi ne kadar hakkı ise, FP''li olsun olmasın, herhangi bir siyasinin, bir eski Başbakan''ın, bir eski siyasi parti başkanının, bir profesörün ve daha genelde rakip de olsa bir siyasetçinin siyasî yasağının kalkmasını, ahlakî bir yaklaşım olarak görmesi son derece normaldir.

Hele bu siyaset yasakları, hukukun yoğun biçimde siyasallaştığı bir ortamda gerçekleşmişse, buna taraftar olmak, rakiplerin siyaset dışı yollarla tasfiyesini onaylamak anlamına gelir ki, bu, ciddî bir siyasî ahlâk zaafıdır.

312''nin değiştirilmesi ile ilgili gelişmelerin nasıl dramatik bir mahiyette seyrettiğini, ANAP''lı Yıldırım Aktürk ve DSP''li Bakan Hikmet Sami Türk''ün Meclis''in olağanüstü toplantısındaki açıklamalarıyla gördük: Eşber Yağmurdereli''nin kurtarılması için düğmeye basılıyor ve yasa değişikliği hükümet tasarısı olarak devreye giriyor, ama sonunda yasa değişikliğinden Tayyip Erdoğan da yararlanacak ve tabiî bu, birilerinin seçim hesaplarını altüst edecek diye, Başsavcı Vural Savaş, ANAP lideri Mesut Yılmaz ve DSP''li Bakan H. Sami Türk''ün perde arkası buluşmalarıyla vazgeçiliyor. Siyasetçiler açısından da baksanız, hukukçular açısından da baksanız içinize sindiremeyeceğiniz ilişkiler bunlar... Demek insan hakları, böylesine ucuz hesaplara bağlı ülkemizde...

Ne yapsın Erbakan? Kanırta kanırta da olsa üzerindeki yasak damgasını söküp atacak...

Ama...

Bu iş başarmaya bağlı...

Şu an yürüyen operasyon öylesine bıçak sırtında seyrediyor ki, eğer başarılamazsa, bu işte operasyon aracı olarak devreye soktuğunuz Fazilet, güme gidecek; bunun en küçük bedeli partinin seçimlerde ciddî bir oy erozyonu yaşaması olacak... Daha ilerisine ise, ecinniler karışacak...

Başarı ne demek? Başarı mümkün mü?

Erbakan ve Fazilet için başarı, siyasî yasakları kaldıracak bir hukuki çerçevenin gerçekleşmesi, artı Erbakan''ın ve Tayyip Erdoğan''ın seçimlere bir şekilde girebilmesi demek. Bu başarılırsa, bunun Fazilet için artı değer olacağında kuşku yok. Çünkü kamuoyu, "başarı"yı alkışlar. Ayrıca elde edilecek sonuçlarla seçimlere kadar geçecek zamanda şu andaki tepkiler eritilebilir.

Böyle bir sonuç, Fazilet sözcüleri "18 Nisan''da seçimlerin yapılmasını istiyoruz" deseler de, sadece demokratikleşme paketinin Meclis''ten geçmesini değil, en azından milletvekili seçimlerinin de ertelenmesini zaruri kılar. Çünkü başka türlü Erbakan''ın Meclis''e girme şansı yoktur. Ayrıca, "küskünler" diye nitelenen milletvekillerinin hesabı da sadece demokratikleşme paketiyle sınırlı değildir, onlar da tabiî savunma içgüdüsü ile, tasfiyeden kurtulmayı amaçlamakta, bu yüzden de seçimleri erteletmeyi ummaktadırlar. Şu an yürüyen operasyonda, Fazilet''le Küskünler''i buluşturup, bir güç haline getiren asgarî müşterek de bu olmalıdır.

Öyleyse başarının birinci şartı, Fazilet''le Küskünler arasında mevcut bulunan ve CHP''nin de zımnen desteklediği bu asgarî müşterekin devam etmesidir.

Burada ilginç olan bir husus, operasyonda Cumhurbaşkanı Demirel''in nerede durduğudur. Tahminler, Demirel''in operasyonu desteklediği istikametindedir. Hikmet Çetin''in operasyonu kolaylaştırıcı tavrı, Yalım Erez''in, DTP''nin duruşu, Demirel''in bizzat kendisinin "bir kısım medya"daki öfkeye rağmen "yatıştırıcı" üslûbu bu kanatleri besliyor. El altından dolaşan fısıltılarda Hoca''ya Demirel''in yeşil ışık yaktığı iddiaları bile konuşuluyor. İlginç bir husus şu ki, sivil dünyadaki 28 Şubat camiası, ikili bir görüntü veriyor. Yalım Erez ve Mümtaz Soysal operasyonun içinde, bir kısım medya dışında...

FP ve Küskünler operasyonunun Demirel ve 28 Şubat iradesi buluşan ve tabiî, avantaj niteliği taşıyan bir yönü, seçimlerin ayrılması ve ertelenmesi, DGM''ler, pişmanlık yasası gibi yasalarda ortak hedef taşıyor olması... Öyle bir gerilim ki, FP''ye karşı olan bir çevre, şimdi FP''li bir operasyonda buluşmak durumunda...

Ancak Demirel''in durduğu noktaya bir başka açıdan bakıldığında şöyle gözüküyor. Star''da yazmaya başlayan Ali Bayramoğlu, Demirel''le sohbetten öyle ifadeler nakletti ki, ürkmemek mümkün değil. İşte Demirel:

"28 Şubat hiçbir şekilde askerin işi değildir, benim de içinde, başında bulunduğum devletin, sistemin dini ideolojiye karşı tepkisidir, bir millî-devlet kaygısıdır.

"Devletin hassasiyeti sürmektedir. Birileri laikliği şeklen kabul edip, fiilen reddederse hassasiyet sürer, rejim sorunu çözülmez. Bu açıdan MGK önemlidir. Bu kurum devletin hafızası, sürekliliğin ifadesidir.

"Güneydoğu sorununun bir yönü de temsil meselesidir. HADEP''in seçimlere katılması, "''Kürtçüler şu kadar oy aldı'' havasını içeride ve dışarıda doğuracaksa, bu parti seçimi ideolojisini anlatma, devleti hedef alma haline getirecekse, seçim seçim olmaktan çıkar, üniter devletin aleyhine bir vesika haline gelir. Buna hiçbir üniter devlet müsade etmez...

"Ben hep demokrasiyi savundum. Ama şu anda Türkiye''nin meselesi iç barıştır. İç barış, iç huzur için herkesin fedakarlığı gerekir. Etnik ve dinsel talepleri dikkate alan çağdaş demokrasi tartışmaları Türkiye için zamansız, hatta tehlikelidir. Mesele, yüzyılın başında olduğu gibi, yine o dönem prensiplerine göre milleti yeniden inşa etmektir. İş, aş ve iç barış dışında hiçbir öncelik yoktur." (Star, 13.03.1999)

Bu Demirel portresinden Sayın Erbakan nasıl bir sonuç çıkarıyor, doğrusu merak ediyorum. Demirel''le Erbakan arasında, yukardaki çerçeveyle ilgili bir iletişim sağlanmış mıdır, o da bir başka merak...

Bu arada, "bir kısım medya"da, sürekli "Refah''ın devamı olma" gerekçesiyle "FP''ye dâvâ açılacağı" malzemesi pompalanıyor. Yani, sanki "her şeyi başarsanız son oyun kapatma dâvâsı" der gibi duran bir çevre var. Demirel bu işin neresinde, o da ayrı bir merak konusu.

Süre darlığı ve Meclis içi kombinezonların uzaması, operasyonun başarısı yönünden başka bir risk... Bir bakıma zamana karşı yarış söz konusu... 18 Nisan öncesine o kadar ucu ucuna eylem sığması gerekiyor ki, yapılanların şıklığını amaç için feda etseniz bile, hedefi yakalamak zor görünüyor.

Başarısızlığın bedeli, Fazilet için çok ciddi itibar kaybıdır. Bunu göze almak da mümkün. İster katılın, ister katılmayın, ama öyle bir mantıkla Erbakan için her şey değer.

Hani bir anekdot var: Fare demiş: Bu kadar peynir için bu mesafe çok uzun... Dilerim Fazilet bu mesafeyi aşmayı başarır... Yoksa çok büyük toplulukların, hatta bir misyonun üzüleceğinden eminim.