Simdilerde bir grup, "CHP''yi CHP''lileştirmek!"ten söz ediyor. Bu tür işler genellikle "yeniden" yapılır, çünkü, o kurumun "dejenere" olduğu, aslî çizgisinden kaydığı düşünülür. Ahmet Taner Kışlalı da, "CHP''yi CHP''lileştirmek!" başlıklı yazısında "CHP''li olan bir CHP''ye gereksinme"den söz ediyor. (Cumhuriyet, 27 haziran 1999)
Alemdaroğlu, İstanbul Üniversitesi''nde "Atatürkçüleri Atatürkçüleştirme" ye çalışıyor son zamanlarda ve Atatürkçüler, Alemdaroğlu türü Atatürkçülüğe karşı direniyorlar. Baskılar sonucu istifa eden Hukuk dekanı Prof. Dr. Aysel Çelikel "Atatürk, ''benim 1925''teki kurallarımı 2000 yılında uygulayın'' demedi." diyor.
Atatürk yaşasa da, 1999 yılında İstanbul Üniversitesi''nde öğretim üyesi olsaydı, muhakkak ki, 75 yıl içinde kendi çizgisinde meydana gelen değişim sebebiyle, bir zihniyet tarafından yeniden "Atatürkçüleştirilme"ye, yani 1925 şartlarına döndürülmeye çalışılırdı.
Bu eğilim, her düşüncenin bağnazında bulunur. Hazreti Peygamber''e "İslâm öğretme"ye kalkanlar yok mu, olmamış mı?
Buradan geleceğim nokta şu:
Bugünlerde, Kemalist çizgi ile hükümetin münasebetleri fevkalade gergin. Hükümeti bir türlü hizaya getirememenin sıkıntısı yaşanıyor. Fazilet''li bir hükümet olsaydı, kolayca ortak cephe kurulur ve işi bitirilirdi. Ama bu hükümet, Fazilet dışı bir hükümet ve aşağı yukarı seçimlerden sonra 28 Şubat misyonunun devreye sokabileceği tek model. Ama ondan memnun değiller; çünkü "irtica ile mücadele performansı"nı yeterli bulmuyorlar.
Coşkun Kırca, "Şu sırada Meclis''te temsil edilen FP dışındaki partilerin iktidarda veya muhalefette kendilerinden beklenen ölçüde irticaa karşı çıkmaları ihtimali sıfırdır" dedikten sonra, "yozlaşmış siyasi sistemin tutarlı tarzda ıslahı"ndan söz ediyor ve "bu reformun meşruiyeti saklı tutan bir çerçeve içinde yapılabilmesi"ni temenni ediyor... Demek ki, diye düşünüyorsunuz, "böyle bir reformun meşruiyyet dışında yapılabilme ihtimali" de söz konusu... Yani... Yani Refah kapatılarak tüketildiğine göre, acaba diğerleri için hangi iyilik düşünülüyor?
Diğerleri, yani laikliğe, Atatürk ilke ve inkılâplarına bağlılıkları su götürmez olan siyasî kuruluşlar... Meclis''i yönetme işini Alemdaroğlu''na verseniz neler yapardı hiç düşündünüz mü?
Mesut Yılmaz, şu sıralar konuşmaları ile ramp ışıklarının altında...
"28 Şubat süreci içinde halkın ezilmesi"nden söz ettiğinden beri, ona vuruluyor.
O ise, "fark"ını vurgulamaya devam ediyor. "Çünkü seçimlerde bedel ödedik" diyor.
Yavuz Donat''a "Sistemin tümüyle tartışılması lâzım" diyerek başladığı şu sözler de şüphesiz tartışılacak nitelikte:
"Devlet nedir? Hukuk devleti nedir? Vatandaş olmadan devlet olur mu? Devletin...Vatandaşın hakları nerede başlar, nerede biter? Bunlarda mutabık değiliz. Aramızda mutabakat sağlayalım.
"Devlet, hergün değişen önceliklere göre, temel ilkelerini gözardı edemez.
"Devlet, hukuk devletiyse... Demokratik devletse... Karşısına çıkan tehditlere karşı, bunun gereğine uygun şekilde mücadele eder...
"İrtica ile mücadeleye evet... Ama demokratik hukuk devleti kuralları içinde.
"İrtica ile mücadeleye evet... Ama samimi dindarları rencide etmeden...Dinle mücadele görüntüsü vermeden."
Ve Mesut Yılmaz, "Hükümete tuzak kurulmadan bazı düzenlemeleri yapalım" diyor. Tuzak! İlginç kaygı!
Kimden endişe ediyor? Kasetleri, üç-beş yıl tutup sonra, kendi planları için gerekli gördüklerinde medyaya pazarlayanlardan mı? "Devletteki çarpıklık"tan mı? Yargının ilgi alanlarının anlaşılmazlığından mı? 30 Ağustos''tan mı?
"Açıkladıklarım bildiklerimin çok az bir bölümü" diyor Mesut Yılmaz...
İktidar ortağı ve üstelik 28 Şubat çizgisinde misyon üstlenmiş bir parti liderinin bile, kuş dili ile konuşmak zorunda kaldığı bir dönemi yaşıyoruz.
Mesut Yılmaz''ın reform talebi ile Coşkun Kırca''nın talebi o kadar farklı ki, bu iki siyasetçinin dayanak noktası açısından baktığımızda, dramatik gelişmelerden endişe etmemek mümkün değil.
Siyaset fevkalade dar alana sıkışmış durumda... Laik enstrümanlar bile kuşatılma endişesi yaşıyor. Tıpkı, CHP''nin CHP''lilik, Atatürkçü bilim adamlarının Atatürkçülük endişesi yaşadığı gibi... Bir ara Evren bile "irticaa ödün vermek"le suçlanmamış mıydı? Kimler bu kraldan fazla kralcılık ateşini körükleyenler?
Cumhurbaşkanı Demirel, Yavuz Donat''a şunları söylüyor:
"Devlet, dini korumakla mükellef... Devletin kanunu, dine saygısızlığa ceza veriyor... Devlet milletin dinine hürmetkâr... Laiklik, dini koruyuan bir şemsiye... Cuma akşamı Kandil''di... Ülkemin 71 bin camisinde mevlit okundu... Devlet radyosunda mevlit okundu..."
Demirel bunları "Kimse, devleti, dine karşı göstermesin... Devleti rahatsız etmesin..." bağlamında söylüyor. Aslında Demirel''in de "zor konumda" olduğu anlaşılıyor. "Devlet dini korumakla mükellef" tarzındaki sözleri, vatandaşın 28 Şubat''tan bu yana yaşadığı kaygıları izale çerçevesinde söyleyebilirdi... Mesut Yılmaz''ın "demokratik, hukuk devleti kuralları içinde, samimi dindarları rencide etmeden ve, dinle mücadele görüntüsü vermeden mücadele" duyarlığı herhalde anlamsız değil. Oysa o kaygılar yerli yerinde duruyor, sayın Demirel, "devlet adına suçlanma"yı telafi arayışına giriyor. Çünkü sıkıntılı... Halktan yola çıksaydı, herhalde "Devlet dini korumakla mükellef" gibi başlamasa bile, "Herkes göğsünü gere gere müslümanım diyebilmelidir. Anayasa bu inanç özgürlüğünü garanti etmektedir. Kimse inancından dolayı kınanamaz" gibi ifadelerle başlayan bir Milli Güvenlik Kurulu bildirisinin yolunu açabilirdi. Çünkü "Ülkemin nabzını tutuyorum" diyen, Demirel''in toplumda yaşanan nefes tıkanmasını görmüyor olması mümkün değildir. "Fertler yorgun" diyor o... Belki de bu nefes tıkanmasını böyle ifade edebiliyor.
Birilerinin birilerine "Atatürk''ü, Atatürkçüleri bile Atatürkçüleştirme"ye çalışan sürecin, artık ülkeyi fena halde zorladığını anlatması lâzım...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.