Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Muhtemel ki 18 Nisan seçimleri FP ile DSP''nin çekişmesine sahne olacak. 28 Şubat iradesi, FP''ye bir alternatif arıyordu, bunu DSP ile bulmuşa benzer. "Kimi mahfillerde 19 Nisan sendromu bitti" değerlendirmeleri bu açıdan anlamlı.

Bu noktada DSP''yi besleyen ilk malzeme, "FP korkusu" olmuş, APO da DSP''nin tercih edilmesini pekiştirmiştir.

FP''ye alternatif bir parti aranıyor, ama gerçekten bu işi götürecek parti bulmakta zorluk çekiliyordu. Hemen hiçbir partinin, FP''yi dengelemesine ihtimal verilmiyordu. DSP''nin "8 yıl ve İmam Hatip-Kur''an Kursu operasyonu" vardı ama, oy oranı çok düşüktü ve bu haliyle FP''ye alternatif olması mümkün değildi. APO''nun DSP azınlık iktidarı döneminde yakalanması ve bununla elde edilen popülarite, Ecevit''i ve DSP''yi 28 Şubat iradesi için ana seçenek haline getirdi.

Şimdi 28 Şubat''ı idaelize eden çevreler, DSP üzerine odaklaşmaya yöneliyor.

Ancak bu genel görünüş içinde, yer yer gözüken unsurlar var ki, bir ukde olarak duruyor.

DSP''nin artıları bâbında, APO''dan önce "8 yıllık kesintisiz eğitim" ve vergi tasarısı sayılıyordu. Her iki operasyon önce çok çok idealize edildi. Ancak şimdilerde yavaş yavaş yaldızlar kazınıyor ve alttan çok parlak olmayan sonuçlar çıkıyor.

Reform diye takdim edilen 8 yıl tasarısı, İmam Hatipler''i yoketmeyi amaçlayan fanatik laikçi bir kesimi çok mutlu etti. Ama aynı operasyonun, çok geniş bir toplum kesimini de rencide ettiği muhakkak. Yani İmam Hatip ve Kur''an Kursu konusu, toplumsal bir mutabakatın odak noktası değil, aksine bir toplum kesiminin olağan olmayan bir dönemde yenilmesinin, belki boyun eğdirilmesinin sembolüdür. 8 yıl operasyonunda, eğitim adına elde edilen bir şey olmadığını Türkiye biliyor. Bu operasyon bir kıyım operasyonudur ve bundan çok geniş bir toplum kesimi rencide olmuştur. Ecevit''e burada verilecek destek, olağanüstü dönem desteğidir. Ve bu olağanüstü dönemin kalıcı olması mümkün değildir. Ne olacak? Ecevit, 28 Şubat süreciyle bütünleşen bir isim olacak... Bu, her sivil siyasetçi için önemli bir risktir.

Vergi operasyonu, henüz yeterince algılanamayan bir hadisedir. Kime ne kadar batacağı henüz idrak edilmiş değildir. İlk sızlanmalar, defter tutma zorunluğu getirilen "kültür ve sanat adamları"ndan başlamıştır. Bunun devamı gelecektir. Belki kartel medyasına bazı kolaylıklar getirilmiş ve bu yüzden DSP lehine bir "reform aldatmacası" kamuoyuna pompalanmıştır. Yaranın acısının günden güne derinleşmesini beklememiz, "reform kazığı"nın sorgulamasını yapmamız, ve FP korkusuyla bu kazığa katlanmak gerekmediğini anlamamız çok uzun sürmeyecektir.

APO konusu, Ecevit''e belirli bir popülarite kazandırmıştır. Ancak burada da ilginç çelişkeler vardır. APO''nun yakalanması sonucu "şehit aileleri" diye bilinen kesimde oluşan heyecan ile laikçi-yer yer Batıcı kamuoyunun beklentilerinin birebir örtüştüğünü söylemek mümkün değildir. Hatta laikçi-Batıcı kesimin kendi içinde bile bir bütünlük olduğu söylenemez. Ecevit, böyle bir kesişme noktasında duruyor. DGM''yi ne yapacak, mahkemeden çıkacak bir idam hükmünü ne yapacak, Batı''nın beklentilerini ne yapacak, şehit ailelerinin beklentilerini ne yapacak, Doğu-Güneydoğu''da içten içe yürüyen değerlendirmeleri ne yapacak? APO konusu, şu anda seçimler açısından bıçak sırtı bir nitelik taşıyor.

Bu arada, DSP''yi destekleyen kesimler açısından bir ukdenin de CHP''nin durumu olduğunu belirtmek lâzımdır. FP korkusu ve 28 Şubat''ın prestijini koruma yaklaşımı ile DSP''ye ağırlık verme eğilimindeki kesimler, böyle bir vakumun CHP''yi havasız bırakabileceğini ve barajın altına düşürebileceğini de akıldan çıkarmıyorlar. "28 Şubat''ı kurtarmak için DSP''yi takviye ederken ya rejimle bütünleşen CHP''yi kurban verirsek?" sorusu canlı bir soru durumunda...

Kanaatimizce, DSP açısından bir başka büyük sorun, partinin iç yapısıyla ilgilidir. Dikkat edilirse şu anda, en az didiklenen liste durumundadır DSP aday listesi... İdeal liste halinde düzenlendiği ve herkes çok mutlu olduğu için midir bu? Bir kesimde "Canım hiç olmazsa Ecevit''i şimdi yıpratmayalım" eğilimi olabilir. Ama bu dikensiz gül bahçesinin, nasıl bir suskunluk dengesi üzerine kurulduğunu görmek için, 1995 seçimlerinden çıkan DSP''ye bakmak yeterlidir. O DSP de, Rahşan Ecevit''in elleriyle biçimlenmiş bir dikensiz gül bahçesi niteliğindeydi. Ama sonra sancı başladı. Mümtaz Soysal gitti, Gökhan Çapoğlu gitti... Bir Çile Çiçekleri isyanına tanık oldu Ecevit... Tüm gidenlerin suçlamasının özü DSP''de bir "parti içi demokrasi olmadığı" idi. Ecevit kraldı. Rahşan Hanım da kralın tüm yetkileri -belki daha ötesi- ile donanmış bir kraliçe... Parti el bebek gül bebek büyütülmüş ve her rengi-çizgisi kıskançlıkla tanzim edilmişti. Ecevit, CHP''nin HEP ve aşırı solla ilişkilerine yönelik eleştirel yaklaşımı ile kendi partisini, aşırı ben-merkezci hale getirmişti. Ama o yapı, kısa süre içinde patlamıştı. Şu anda liste tanzimine eleştiri az, çünkü zımnî koruma altında... İsteniyor ki seçimde FP ile yarışsın... Kaşına gözüne lâf edilmesin... Seçimden sonra ise bu ben-merkezciliğin yürümesi zor. DSP bünyesinden kaç Mümtaz Soysal, kaç Gökhan Çapoğlu çıkacağına daha şimdiden kafa yorulabilir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...