Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Necip Fazıl Kısakürek "Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya..." diye yazmıştı. Yıl 1949. Sakarya Türküsü...

Bir şairi, bir topluma baktığında bu duyguya iten ne olabilirdi?

Bu duyguyu çok tuttu bu ülkenin insanı... Çünkü çok yaşadı. Yıllardır, bilirim ki, her daraldığında "Öz yurdunda garipsin" der insanlarımız.

"Gitme ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım. / Elemim bir yüreğin kârı değil paylaşalım."

Bu mısralar da Akif''ten... Yani çok çok eskilerden..

Bu ülkenin düşünce hayatında derin izler bırakmış olan Nurettin Topçu ile ilgili bir yazı okurken rastladım, daha doğrusu hatırladım. Sorbon Üniversitesi''nde Felsefe Doktoru olan, İstanbul Üniversitesi''nde de doçentliği kazanan Topçu''ya doçentlik yaptırılmıyor ve Hoca, lise öğretmeni olarak ömrünü tamamlıyor.

Yakınlarda bir Anayasa doçenti, hakettiği halde kaç yıl profesör yapılmadı.

Sevgi Kurtulmuş''un doçentliği yokedildi, binlerce başörtülü öğrencinin okul hayatı söndürüldü.

Merve olayı yazılıp çizilirken birisi "Akıllarını peynir ekmekle mi yemişler" diyor ve örnek olarak "Prof. Ali Fuat Başgil''in Cumhurbaşkanlığı hevesi"ni gösteriyor. (M. Ali Kışlalı, Radikal, 4 Mayıs 1999) "Biraz dindar, biraz özgürlük yanlısı" Ali Fuat Başgil''in Cumhurbaşkanlığı''na aday olmasının, yani "haddi aşması"nın yansıması bu.

Yani "başlarına vuruyoruz ama bir türlü ders almıyorlar."

Ders almalıyız yani...

Babamız ders veriyor ordan!

Arkasına gümbür gümbür medyayı almış ders veriyor. Korkutuyor, ürkütüyor. Ürkmeli bu ülkenin insanı... Korkmalı... Yarın birileri bir şey yapar tedirginliği içinde olmalı hep... Hafiften bir ses, sanki "Baba"da reenkarne olmuş gürlüyor: "Sizi ben bile kurtaramam..."

"Ajan provokatör" olmadığınızı nasıl ispat edebilirsiniz ki, sizi suçlayan, bu ülkenin Cumhurbaşkanlığı makamındaki kişi ise? Pervasızca, hukuk tanımadan, insan haklarını ihlâl ettiğini bile bile, medya tekelleriyle işbirliği içinde boğmaya yöneliyorsa sizi?

"Bilerek söylemiş"miş! Yargısız infaz, Cumhurbaşkanlığı makamındaki bir insanın yöntemi haline gelmişse, bu ülkede hukuk devletinden, insan haklarından nasıl bahsedilebilir?

Medyayı arkasına alan, bu ülkede istediği hukuksuzluğu sergileme hakkına sahip midir?

Dünkü Radikal''de Perihan Mağden''i okudunuz mu?

"Son zamanlarda, son yıllarda katlanılmaz bir yenilgi duygusunun pençesindeyim. Gittiğim her yerde, yaptığım her işte bana bu yenilgi duygusu refakat ediyor. ....Son kertede, bir kapana kıstırılmışlık hissi bu. O kapandan kurtulma hissinin giderek zayıfladığını, kendini yakıp küllerinden yeniden yeniden doğmana, hayatın artık müsaade etmeyeceğini bilme hali... Yenildiğini, kaçamayacağını, kurtulamayacağını giderek daha ağır hissetme hali... Gece rüyamda Merve Kavakçı''yı görüyorum. Pazar gecesinden beri sürekli ağlamak istiyorum."

"Ateist" bir insanı, inancını paylaşmadığı bir insana yapılanlar karşısında böylesine duygular içine iten hadise nedir?

Dünkü Türkiye''de Rahim Er''in sütununa yansıyan bir mektup var. Bir bilgisayar mühendisinin mektubu. Oradan da şu satırları almak istiyorum:

"Ümidlerimiz MHP idi. Bu sebeple beş kişilik ailemizin tamamı bu partiye oy verdi. Kız kardeşim, ekranda Nesrin Ünal''ın başını açmış olarak and içerken görünce bayıldı. Ben de şu satırları yazarken ağlıyorum, göz yaşlarım klavyeyi ıslatıyor."

Bunların tümü "Öz yurdunda garipsin..." duygularının izdüşümüdür.

Niye gittikçe daha çok insan bu duyguların içine sürükleniyor bu ülkede?

Bu, bir ülke için sağlık alameti midir?

Ne diyor bakın Mümtaz Soysal:

"Beğenilsin, beğenilmesin, jakobence yaklaşım kaçınılmazlaşmıştır.

Daha doğrusu bu noktada, ikinci cumhuriyetçilerin pek sevdikleri bir deyişle ''devrimci cumhuriyet dayatmacılığı''ndan başka çare yoktur." (Hürriyet, 5 Mayıs 1999)

Yani "Öz yurdunda garip" hatta "Öz vatanında parya" olmayı bile aratacak bir jakobenlik, dayatmacılık...

"Humpa humpa gli gli gli gli vah vah vaaaah! En büyük reisin karşısında yer gök titresin."

Bir Cumhurbaşkanı yargısız infaza yönelmişse, bir Başbakan "seçilmiş bir hanıma had bildirme"yi yöntem olarak benimsemişse, bir profesör yazar, açık açık jakobenliği davet ediyorsa... medya çıldırmışsa... yalanı, iftirayı, tehdidi, haysiyet cellatlığını, yani ahlaksızlığı ahlak haline getirmişse, yani "aklı selim"e çağıracak insan bulamaz hale gelmişseniz, işte bu gerçek bir tıkanmadır...

"Sessiz çoğunluk" diye nitelemişti ANAP seçimden önce bir toplum kesimini... İşte o toplum kesimi, yıllardır "sesli" olmaya çalışıyor ve boğuluyor... Menderes bir dersti o toplum kesimi için... 12 Eylül, 12 Mart vs... o dersin tekrarı...

İlk oturumda DSP''nin meydan okuyuşu karşısında neden sustu 414 kişilik çoğunluk sanıyorsunuz... İşte odur sessiz çoğunluk.. Meclis''te bile sessiz çoğunluk... Merve''nin şahsında haddi bildirilecek olanlar...

Buna rağmen, "Yetmez, diyor kimileri, bu insanlar kolay kolay terbiye olmaz, jakobenlik lâzım... Devrimci dayatmacılık..."

MHP gibi pusacaksınız. Nesrin Hanım gibi başınızı açacaksınız.

Balıkesir''deki DSP''li Belediye Meclis üyesi hanım gibi başörtüsü yerine peruk takacaksınız.

Sevgili Aydın Menderes gibi, babanızın acısıyla yanacak ve her kritik ortamda bu tehdidi anlayıp, arkadaşlarınızın eteğinden çekeceksiniz. Hatta medyanın soğuk savaş kampanyasına malzeme olacaksınız.

Onların verdiği ile yetinecek ve buna demokrasi diyeceksiniz.

Sonunda elinizde ne kalacak?

Utanç... Evet sadece o... Kendi kendinizden, insan olmaktan, haysiyetinizin çiğnenmesinden utanç... Çünkü öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya... Şimdi Anadolu ikliminde bu duyguları yaşama zamanı...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...