FP: Bir insanın kaybını anlamak

Bugün Fazilet''in acılı günü. Güzel bir insanını ahirete uğurladı. Genç, çalışkan, diri, cesur, medeni bir evlâdını... Bedri İncetahtacı, yeni Fazilet neslinin parlayan yıldızlarındandı. Kader dünya hayatı için noktayı koydu, "İnna lillâh, ve inna ileyhi raciûn, Biz zaten Allah''a aitiz ve O''na döneceğiz." Rabbim rahmetine doyursun... Ailesine, dostlarına başsağlığı ve sabr- cemil niyaz ediyorum.

Bugün Faziletliler, bir insanın kaybı üzerinde daha fazla düşünebilirler sanıyorum. İncetahtacı, diri konuşurdu; bugün kendi ölümüyle Fazilet camiasına çok diri bir mesaj verebilir...

Çünkü Faziletliler, son zamanlarda, en çok "kimi ne kadar kaybedebiliriz?" sorusunda yoğunlaşmışlardı... Ve sanırım kayıplara onay veren halet-i ruhiye daha baskındı... Kimilerinin içinde gençler silinmişti, kimilerinin içinde aksaçlılar... Dâvânın akış seyri içinde kayda geçen fedakârlıklar unutulmuş, insanların üzerini çizen çarpılar konuşmaya başlamıştı...

İnsanlar Tayyip Erdoğan''ı, Bülent Arınç''ı, Abdullah Gül''ü ne yapacaklarını bilemiyorlardı, ya da Necmettin Erbakan''ı...

İnsanlar? Kim bu insanlar?

Belki bizzat Tayyip Erdoğan, Bülent Arınç, Abdullah Gül ve Necmettin Erbakan''ın kendisi...

Belki oralardan yansıyan duygularla oluşan fedakâr taban...

FP''deki iç sancıyı değerlendirmek amacıyla, "Kazananı olmayacak mücadele" diye bir yazı yazmayı düşünüyordum. Birkaç yerde sorular soruldu ve bu yönde cevaplar verdim. İncetahtacı, hangi tarafa yakın duruyordu, bilmiyorum... İşte artık yok, acaba kim kazandı? Yenilikçiler (?) mi, gelenekçiler (?) mi? Tayyip Bey''in üstü çizilirse mi kazançlı olur FP, yoksa Necmettin Erbakan''ın emekleri yok farzedilirse mi? İnsanları, onları kaybettiğimizde hangi duygularla göreceksek öyle bakabilmeliyiz yaşadıkları zaman içind ede, diye düşünmüşümdür hep.

Gerçekten Erbakan Hoca, siyasi anlamda kendi evlâdı mesabesindeki Tayyip Erdoğan''ın toplum zemininde ulaştığı sevgi ve ilgiden rahatsız mıdır? Ya da gerçekten Tayyip Erdoğan ve diğer isimler, rahle-i tedrisinde yetiştikleri Hoca''nın hatıralarının silindiği bir "FP geleceği" mi planlamaktadırlar? Ya da, gerçekten Tayyip Erdoğan ve diğer isimler, gerekirse bölünmeyi göze alıp, parçalanmış bir zemin üzerinde politika üretmeyi mi hedeflemekte ve bunun etkin olabileceğini mi düşünmektedirler, ya da Erbakan Hoca ve yakınında duranlar, hiçbir özeleştiri yapmadan, bir büyüme alanı bulunabileceğini, bir hareketi başlatan liderin bin yıllar boyunca fiili liderliği sürdürebileceğini mi tasarlamaktadırlar? Gerçekten taraflar (?), birbirlerinin üzerine çizgi çekme iradesini de taşımakta mıdırlar? Yoksa birbirlerine boyun eğdirmek peşinde midirler? Gerçekten her şey, il kongrelerinde veya genel kongrede ortaya çıkacak parmak hesabına mı kalmıştır? Gerçekten kılıçlar çekilmiş midir? Ve diyelim Esenboğa yolunda bir trafik kazası, partideki gruplardan biri lehine oy azalmasından başka anlam taşımamakta mıdır? Acaba, Allah korusun o araçta, ismi iç tartışma arasında geçenlerden birisi olsaydı, onun kaybı öteki tarafı sevinderecek miydi? Çok daha net soruyorum: Erbakan''ın yasaklılığı Tayyib Erdoğan çevresini, Tayyib Bey''in yasaklılığı Erbakan çevresini memnun etmekte midir? Eğer öyleyse, herkes içini bir kerecik "Ben 28 Şubat çizgisi ile ne kadar bütünleşmişim?" diye yoklama gereği duymuş mudur?

RP çizgisinin özeleştiri yapma zaruretini, Erbakan''ın tecrübesinden yararlanma ve davaya hizmet birikimine saygı duyma gereğini, zaman içinde yenilenme ve Tayyib Erdoğan isminde sembolize olan toplumla bütünleşme gerçeğini görmeyen bir süreç, sonu sürekli kayıplarla bitecek bir süreçtir. FP''nin geleceği de, bu dengeyi bulabilmekte yatıyor. O dengeyi bulabilmek ise, FP''nin inanç geleneğinde varolan "derin nefsi aşma" terbiyesiyle mümkün... Ben herkesin o terbiyeyi, nazari planda çok iyi bildiğini, ama asıl kahramanlığın, o terbiye çerçevesinde bir düşünce sistemi ve yaşama üslûbu oluşturmak olduğunu düşünüyorum.

Acılardan ders almaya alıştık. Kimi zaman depremden ders alıyoruz, kimi zaman kazalardan... O da alabilirsek... Bedri İncetahtacı''nın acısını paylaşırken, bir yandan da kalplerimizde bunun sorgusunu yaşamak gerekir gibi geliyor bana...

"Az yaşayıp çok kazanmak", dünya macerasında her insana nasip olmaz. Bedri Bey, onlardan oldu. Dilerim kabri cennet bahçelerinden bir bahçeye dönüşsün...