FP ve Anayasa Mahkemesi

FP''nin Anayasa Mahkemesi ile ilişkisinde ilginç bir durum söz konusu. Mahkeme, bir yandan FP''nin "kapatılma dâvâsı"nı görüşüyor, diğer yandan da, FP tarafından açılmış bulunan "iptal dâvâları"nı...

FP Kahramanmaraş Milletvekili Mustafa Kamalak''tan rica ettim, "iptal dâvâları"nın listesini gönderdi. Kapatma Dâvâsı''nın da sürdüğü son iki yıl içinde tam 45 "iptal dâvâsı" açmış FP Anayasa Mahkemesi''ne...

Bunlardan 26''sında Mahkeme partinin talebi istikametinde karar vermiş, kanunu veya kararnameyi iptal etmiş. Yani FP 26 noktada anayasa ihlâline mani olmuş. Diğer bir ifadeyle, FP olmasaymış ve o başvurmamış olsaymış tüm bu kanun veya kararnameler Anayasaya aykırı olarak hayata geçmiş olacakmış.

Şu anda Anayasa Mahkemesi yine FP başvurularıyla gündemine gelen 12 dosyayı esastan görüşüyor. Muhtemel ki bu dosyalara ilişkin kararlar, FP dâvâsından sonraya sarkacak ve muhtemel ki, şayet FP için kapatma kararı verilirse, kapatılmış bir partinin açtığı iptal dâvâlarını görüşüp, belki de iptal talebi istikametinde karar verecek. Yani FP, "sistem dışı" ilân edilip siyaset sahnesinden ayrıldıktan sonra da "sistem"e katkısını sürdürecek.

Bunlar olağan şeyler olarak görülebilir. Ama işin içinde bir gariplik de yok mu?

FP hakkındaki kapatma dâvâsı, Mayıs 1999''da açıldı. Yani iki yıl oldu. Parti iki yıldır "Ana Muhalefet" görevi ile Meclis çalışmalarını sürdürüyor. Komisyonlara katılıyor, oy kullanıyor ve kararların oluşumunda rol alıyor. En son, Anayasa Değişikliği İçin Uzlaşma Komisyonu''na iki üyeyle katıldı ve Komisyon Başkanı''nın ifadesiyle etkin çalışmalarda bulundu.

Şunu söylemek yanlış olmaz sanıyorum: Eğer üzerinde kapatma dâvâsı olmasaydı, Türkiye''nin çok sancılı bir dönemden geçtiği son iki sene içerisinde FP belki de çok daha hayati katkıda bulunacaktı ülkeye...

Bazan "olmasaydı" biçiminde bakmak da insanın önüne sağlıklı değerlendirme yolu açabilir. "FP olmasaydı..." sorusu da sanıyorum, en azından şu yukarda ifade ettiğim hususlar itibariyle bir "siyasî eksiklik" olacaktı Türkiye için...

Toplumun, tüm zaafına rağmen "iyi ki varsın!" dediği bir siyasî hareketin üstüne çizgi çekmek, toplum vicdanında derin yaralar açacaktır.

Kaldı ki, böyle bir somut katkıdan söz edilemeseydi dahi, başlangıçta yüzde 15''lik bir toplum kesimini temsil eden, tüm partilerin tabanlarında kayda değer aşınmaların görüldüğü şu anda bile, üzerindeki kapatma tehdidine rağmen en az yüzde 10''luk toplumsal temsile sahip olan bir siyasî hareketi yok farzetmenin makul yanı olamaz.

Toplumsal karşılığını yokedemediğiniz bir siyasî oluşumun örgütünü yok etmek, demokratik temsille bağdaşır bir tavır da değildir. Toplum barışı açısından sağlıklı da değildir. Türkiye zaten seçim kanunu, siyasî partiler kanunu, yasaklar ve toplumun oy kullanma hassasiyetindeki zaaf sebebiyle yeterli temsil şartlarından mahrum bir ülkedir. Belki de toplumun yüzde 50''ye yakınının oyu yansımıyor Meclis''e... Bunun üstüne bir de parti kapatmalar geldiğinde, demokrasi demokrasi olmaktan çıkıyor, icazetli kadroların yönetimine dönüşüyor. Sonra bastırılmış toplum kesimlerinin potansiyel sancı odağı haline geliş vakıası... Türkiye için reel bir vakıa bu sancı da.

Bir hususu daha belirtmek gerekir FP hadisesinde diye düşünüyorum: O da, FP''nin temsil ettiği çizginin, Türkiye''nin uluslararası ilişkilerinde pazarlık gücü açısından vazgeçilmezliğidir. Türkiye ancak "İslâm hinterlandı" ile sıcak ilişkiler sürdürmesini sağlayan böyle bir toplumsal zemine sırtını dayıyarak güçlü pazarlıklar yapabilir dünyada... Onun için "RP veya FP olmasaydı, Türkiye böyle bir siyasî oluşumu gerçekleştirmek için harekete geçmek zorunda kalırdı" yaklaşımında önemli haklılık payı vardır. Oysa biz, bu siyasî çizgiyi sürekli kapatmakla meşgulüz.

FP çizgisinin kapatmakla bitmeyeceği açık bir gerçek. Kapatma, ancak "onu sağlıklı bir siyasî aktör olmaktan bir süre alıkoymak" gibi bir siyasî amaç için anlamlı olabilir. Bu da, seçime gerek duyurmayan bir kapatma olsa dahi, tüm ülke çapında bir siyasî sancı demektir. FP içi sancı, Türkiye''yi sanıldığından çok etkileyecektir. Bunun ekonomik yansımaları ise, şu kapatma günlerindeki piyasa tedirginliklerinden kolayca tahmin edilebilir.

FP ile ilgili kapatma dâvâsı, içiçe garabetler arasında ilerliyor. Herhalde altı çizilecek son garabet de, Anayasa''nın, parti kapatmalarını zorlaştıracak çerçevede değişme süreci içinde olmasıdır. İktidarı ve muhalefetiyle FP''nin kapatılmasını istemeyen Meclis, bir türlü Anayasa değişikliğini yetiştiremedi. Şayet yarın, FP ile ilgili karar kapatma yönünde çıkar, Meclis de onun ardından kapatmayı zorlaştıran anayasa değişikliğini gerçekleştirirse, asıl garabeti o zaman yaşamış olacağız. Tıpkı AİHM''nin RP ile ilgili kapatma kararını yanlış bulma ihtimalinde olduğu gibi...

AB üyesi ülkelerde Türk anne ve babaların en önemli sorunu, çocuklarını özgürce dövemiyor olmaları... AB normları, galiba Türkiye Cumhuriyeti devletine de, "insanları ve örgütleri dilediğin gibi dövemezsin" diye yaptırım uygulayacak sonunda...