"Hökümet istifa"
Ahmet TaşgetirenYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 05/04/2001, Perşembe • Yeni Şafak Haber Merkezi
Kasabada yürüyüş yapan köylülerin, çiftçilerin tepkisi böyle, kendilerine özgü biçimde yansıyor yükselen seslerine... Devam ediyorlar: "Öküz satıyor, eşşeğimize arpa alamıyoruz." Ellerinde metrelerce uzayan bir hortum. Hortum, iktidarla yolsuzluklar arasındaki ilişkiyi sembolize ediyor toplum nazarında...
Bir başka köylü-çiftçi grubu "kriz duası"na çıkıyor, dua, hükümetin ülkenin başından gitmesi çerçevesinde odaklanıyor. Dua ile beddua birbirine karışıyor.
Anadolu''nun en sakin yörelerinden, en sade insanlardan öfkeli-alaylı sesler yükseliyor.
Kadınlar yürüyor, ellerinde boş tencereler...
Mahmutpaşa''da bir sese binlerce ses cevap veriyor. Ellerinde karşılıksız çek tomarları bulunan insanların gözlerinde yıkılmışlık var.
Bakırköy''de kepenkler öfkeyle indiriliyor.
Başbakanlık önünde yazar kasa eylemleri yapılıyor.
Memurlar, defile düzenliyorlar. Podyumda işçinin, çiftçinin, memurun sefalet görüntüleri, hortumcunun, rantçının, mafyanın meydan okuyan tipleri...
Herkes, işçi-işveren, esnaf her kesimden insan gözleri faltaşı gibi açılmış biçimde izliyor her yeni olayı... Dolar her gün yeni bir şok yaşatıyor. Aylık enflasyonda çift rakamlar suratlara inen şamar gibi... Haftada iki-üç kere yapılan akaryakıt zamları bir defada yüzde 21''i vuruyor. Devalüasyon yüzde 80 olursa, akaryakıt zammının onunla yarışması şaşırtıcı bulunmuyor. İstanbul sokaklarında trafiğe çözüm bulundu (!) denebilir.
Bütün bunlar her hanede derin öfkeler, derin yeisler oluşturuyor.
"Hökümet istifa!"
Bu bir toplumsal çığlık.
Ama Ankara''da yankı bulmuyor bu çığlık.
Hükümet o kadar yok ki, nerdeyse "Hökümet istifa" çağlığını duyacak bir hükümetten söz etme imkânı da yok ortada...
Yakında yine kendi lisanlarıyla "Derviş istifa" diye yürüyecek insanlar...
Sizler de şaşırmıyor musunuz, bütün bu toplumsal tepkiye rağmen, neden istifa etmiyor hükümet?
Hani ne derler, "öyle sözler söyleniyor ki bir insan dirhemini yese kudurur." İşte öyle laflar söyleniyor hükümet için... İşçi kuruluşları, esnaf - ziraat - ticaret - sanayi odaları, memur sendikaları temsilcileri, medyanın hemen her kesimi hükümetin hayalet haline geldiğini, yaşanan krizi göğüsleyemeyeceğini en bön insanların anlayabileceği üslupla seslendiriyorlar.
Aslında hükümet de farkında bunun, ki hükümete bedel bir iradeyi çağırdı Amerika''dan... Derviş onaylamadan hiçbir şey olmuyor. Dolar''ın başına neyin geldiğini, başbakan ve yardımcıları da Derviş''e soruyor.
Ama hükümet ayakta... Hem de dimdik!
Nasıl oluyor bu?
Burada, bir ince karakteri gündeme geliyor Türkiye''deki siyaset vakıasının...
Hani bir klişemiz vardı 28 Şubat günlerinde siyasî edebiyatımıza giren "Silâhsız kuvvetler yapsın bu defa" demiştik... Ya da demişlerdi...
Askerî irade bile "silâhsız kuvvetler"i takviye bâbında etkili olacaktı!
Sonunda da "silâhsız kuvvetler"in Refahyol iktidarını devirdiğine inanmıştık!
Bayağı inandırılmıştık, bu defa işi asker olmadan hallettiğimize...
Her ne kadar, geçen gün alıntıladığımız Güven Erkaya''nın sözleri "ihtilâl yapacakmış gibi durduk, onlar da korkup çekildiler" anlamına geliyor ve asker rolünü vurguluyorsa da, biz o zaman, "sivil irade"yi çok kutsamıştık.
Ama, şimdi olmuyor.
Nerdeyse iktidarın altında hemen hiçbir sivil irade kalmadı. Gidin çalın kapısını DSP''lilerin, MHP''lilerin, ANAP''lıların, burnundan soluyor herkes... Çünkü herkesin sofrasındaki ekmek tırtıklandı, tırtıklanıyor... Yürüyenler, bir muhalefet partisi organizasyonu içinde değil, her partiden insanın katılımıyla "kendiliğinden" bir tepki seli halinde bir araya geliyorlar.
Ama iktidarın kılı kıpardamıyor.
Niye?
Refahyol''a karşı gelişen "silâhsız kuvvetler"den bir farkı var anlaşılan bu toplumsal tepkinin... Bir farkı var ki siyasî sonuç alamıyor.
Refahyol döneminde olmayan sorunları büyütüp iktidarın sonunu getiren, ama bugün var olan dev sorunlara ve hükümetin bunları göğüsleyemediği ortada bulunmasına rağmen halk tepkilerinin işlevsiz kalmasına yol açan bir fark...
"Hökümet istifa" çığlıklarını izlerken, Türkiye demokrasisinin bu sancı odağına dikkat ettim. Halk, gerçekte demokrasinin öznesi olan halk, işte bir türlü özneleşemiyordu... Ve başka özneler, işe yaradığında onu bir nesne olarak kullanıp, siyasî sonuç alabiliyorlardı.
Yollara düşen yüzbinlerce insanın "Hökümet istifa" çığlıklarının, sonuç alabildiği zamanı bekleyecek Türkiye... Protezlerle takviye edilmiş bir siyasî iradeyi içine sindirmeye mahkûm olmayacağı zamanı...
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.