Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Genelkurmay Başkanı Org. Kıvrıkoğlu''nun sözleri haklı olarak gazetelere manşet oldu. Çünkü yeni komuta kademesinin, Türkiye''nin yaşamakta olduğu süreç hakkında kanaatlerini ortaya koymaktaydı.

Org. Kıvrıkoğlu''nun sözlerinden 28 Şubat''a ilişkin olan kısımlarının dikkat çekeceği tahmin edilebilirdi. Çünkü, bu konudaki hassasiyetin boyutu ölçülecekti.

Genelkurmay Başkanı, vurgulu bir biçimde 28 Şubat hassasiyetinin devam ettiğini belirtti. Hatta Başbakan Ecevit''in "28 Şubat süreci bitti" çağrışımları yapan, "28 Şubat defteri kapandı" tarzındaki sözlerini de isim vermeden reddederek... Org. Kıvrıkoğlu, "28 Şubat hassasiyeti"ni vurgularken de "Bu sürecin 10 yıl, 100 yıl, hatta 1000 yıl devam edeceğini" belirtti.

Org. Kıvrıkoğlu''nun, 28 Şubat sürecine vurgu yaparken, buna paralel olarak, irticadan da bahsetmesi beklenebilirdi. Nitekim gerek deprem alanındaki yardım çalışmaları, gerek deprem ortamında ortaya çıkan kimi dedikodular, gerekse, TBMM''deki irtica kanunları vesilesiyle "irtica" da Sayın Genelkurmay Başkanı''nın sözlerine konu oldu.

Bütün bunları tabii karşılamamız gerektiğini düşünüyorum. Milli Askeri Stratejik Konsept ve Milli Güvenlik Siyaset Belgesi çerçevesinde "irtica"yı "Birinci Öncelikli İç Tehdit" olarak niteledikten, tüm devleti bu konsept çerçevesinde bir "topyekün savaş"a angaje ettikten ve her MGK toplantısının ilk gündem maddeleri arasına bu konuyu aldıktan sonra, bir Genelkurmay Başkanı''nın "irtica"dan bahsetmemesi anlamsız olurdu. Demek istiyorum ki, beklenen oldu.

Ancak burada başka şeyler de demek gerektiğini düşünüyorum.

Nedir onlar?

Bir özeleştiri mesela...

"28 Şubat 1997''den bu yana geçen sürede irtica ile verilen mücadelenin toplumsal bedeli ne olmuştur?" sorusu etrafında bir özeleştiriye ihtiyaç bulunduğunu Sayın Genelkurmay Başkanı''nın dikkatlerine sunmak isterdim. Bunun, sözkonusu olan askeri bir operasyon olsaydı dahi, onun merhaleleri içinde bulunması gerektiğinin düşünüleceğini sanıyorum. Kaldı ki, kendi toplumunuz bünyesinde, üstelik din-devlet-toplum gibi son derece hassas konular çerçevesinde yürütülen bir harekatın birtakım yaralar açabileceğini düşünmek yadırgatıcı olmamalıdır. Bağımsız araştırma kurumlarınca gerçekleştirilmiş, "28 Şubat ve Türk Toplumu" konulu bir araştırmanın vereceği sonuçlar yararlı olmaz mıydı? Bu konuda BÇG''nin verileri sanırım objektif olmayacaktır. Bir bağımsız araştırma yaptırılmış mıdır? Mesela, kimi araştırma kurumlarınca gerçekleştirilen kamuoyu soruşturmalarında "irtica"nın, MASK''ın değerlendirmelerinin aksine, toplum tarafından "birinci öncelikli gündem maddesi" olarak görülmemesinin, hatta sıralamaya dahi girmemesinin bir anlamı yok mudur? Yani "Acaba 28 Şubat süreci diye, toplum tarafından paylaşılmayan bir harekatı mı yürütmekteyiz?" şeklinde bir soru gündemimize girmemeli midir?

Sayın Genelkurmay Başkanı, sanırım ilk defa, deprem dolayısıyla TSK''nın bir "halkla ilişkiler" problemi ile karşı karşıya bulunduğunu teslim edeceklerdir. Nitekim bu, sözleri arasına yansıyor. Neden böyle oldu? Türk Silahlı Kuvvetleri, her zaman "itibarı en yüksek kurumlar" arasında yer almıştı. Deprem sırasında neden bir tedirginlik yaşandı? Burada "medyanın ihmali"nden söz etmek sanırım gerçekçi olmayacaktır. Medyanın ordu faaliyetlerine her zaman özel ilgi gösterdiği tüm ülkenin malumudur. Başka bir sancı yaşanmıştır... İşte onun sağlıklı tesbit edilmesi gerekiyor. "İrtica" kaynaklı söylentilerden yola çıkıp, ona ağır suçlamalar yöneltip, bir izah tarzı bulmak mümkündür. Ama bu söylentiler daha derinde seyreden toplum burukluklarına hitap ediyor ve biz onu tesbit edip, telafi edemiyorsak, sancıyı tedavi etmiş olmayız...

Bize göre burada anahtar soru şudur:

"28 Şubat süreci, toplumda hangi duyguları yaralamıştır ve bu TSK ile halkın münasebetlerinde hangi sonucu doğurmuştur?"

Bu çerçevede dikkate alınması gerekli bir örneğe dikkat çekmek istiyorum. Sayın Genelkurmay Başkanı, basına verdikleri demeçte, deprem bölgesinde kimi kuruluşların irticai-siyasi faaliyet gösterdiklerini belirtiyor. Hatta Kombassan ve Asya Finans''ın isimlerini de veriyor. Bu yaklaşım, 28 Şubat süreci açısından anlamlı olabilir, ama acaba ülkemiz açısından ne kadar sağlıklıdır? Bu yaklaşımın arkasında "Bu irticai kurumlar, deprem vesilesiyle toplumsal zemin kazanmaya çalışıyor" gibi bir yargı egemen olmalıdır. Ama bu yargı nasıl makul karşılanabilir? Artı ülkenin hangi yararına hizmet etmektedir? Bugün deprem alanında BÇG raporlarında isimleri yer alan onlarca, belki yüzlerce kuruluş var. Bunlar, depremin ilk saatlerinden itibaren canlarını dişlerine takıp koştular, geldiler. Gönüllü dostlarını, onların maddi-manevi birikimlerini seferber ettiler. Bana göre kimseden de "aferin" beklemediler. "Allah rızası"ndan başka "rant" düşünmediler. Zaten bunu inançlarına aykırı bulurlar. Ama izninizle, onların gönüllerini yaralayan bir tavrı da beklemediler. "Her şey milletimiz, ülkemiz için helal olsun" dediler. Ama, suçlanmayı haketmediler. Bir Kombassan, bir Asya Finans, bir İHH, bir Yimpaş, depolarını, trilyonlarca liralık imkanlarını millet hizmetinde seferber ettikleri için neden suçlu olmalılar, bunun izahı zor. İnanın, bunu Genelkurmay Başkanı yapsa bile zor... Ve inanın, bunu yapan Genelkurmay Başkanı yıpranır halk nezdinde... Acaba yanlış mı anlıyorum? Biz bu yardım kuruluşlarına "Bölgeye yardımı durdurun, sizin irtica kokan yardımınıza ihtiyacımız yok" mu demek istiyoruz? Çadırları sökmeli bu insanlar, ekmekleri suları geri götürmeli, aş kazanlarını deprem alanı dışına mı taşımalı? Bu yaralı durumda, ülkelerine hizmet imkanı olmamalı mı bu insanların?

İnanınız anlamıyorum. Ve inanınız, bu ülkede milyonlarca insan anlamıyor bu dili... Yara açılıyor ülkenin temel kurumları arasında...

Bizi çağırmıyor Sayın Genelkurmay Başkanı medya sohbetine... Biz akredite değiliz. Biz, yani kimi gazeteler, tv''ler...

Buna demokratik bir ülkede, bir Genelkurmay Başkanı''nın hakkı olmamalı diye düşünüyorum. Ama burada asıl söylemek istediğim bu değil. Bana bir şey söyleyin ve kabul edeyim neden çağrılmadığımı... Suçladığınız Amerikan, Fransız, İngiliz basınına bile akreditasyon ambargosu uygulayacağınızı sanmıyorum. Bir Stephan Kinzer''le, hatta onca olumsuz yazıyı döşenen Robert Fisk''le bundan böyle görüşmeyecek misiniz? Biz bu ülkenin medyasıyız ve kendi Genelkurmay Başkanımız''ın ambargosu ile karşı karşıya kalıyoruz. Bunu kabul edemiyorum, içime sindiremiyorum. Bunu açıkça söylüyorum. Bunu okurlarıma şikayet ediyorum. Ve benim okurlarımın da bu ülkenin insanları olduğunu, onların da Türkiye''nin kişileri ve kurumları hakkında yargılara ulaştığını, onların da gönüllerinin yaralandığını belirtmek istiyorum. İşte tüm bunların birikmesiyle TSK''nın bir "halkla ilişkiler" sorunu ortaya çıkıyor. Ve işte tüm bu sebeplerle toplum bünyesinde pekçok acı biriktirmiş bulunan "28 Şubat"la ilgili bir "özeleştiri" gereği ortaya çıkıyor.


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...