Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Uluğbay''ın intihar girişimi, bir yandan esrarlı yapısını korurken, diğer yandan da hükümetin gelecekteki performansı hakkında çarpıcı ipuçları veriyor.

"Esrarlı yapı", gerçekten bir intihar girişimin varolup olmadığından tutun, sebeplerine, biçimine kadar tüm alanlara uzanıyor.

Başlığa koyduğum ifadenin garipliğini biliyorum. Ama, ortada öyle bir garabetin olduğu da açık değil mi? Uluğbay gırtlağına dayayıp tabancayı ateşliyor. Sonra ölmediğini anlayıp bir kere daha ateşliyor... Olur mu bu? Buna iradesi yeter mi, parmağının gücü yeter mi, o andaki ruh durumu yeter mi? İlk adımda başarısız kalan bir intihar eyleminde ısrar, yaygın bir uygulama mıdır? Uzmanlar bunu kabul etmiyorlar. Dolayısıyla "ikinci kurşun"un izahı zor.

Belki bu konuyu anlamak için sayın Uluğbay''ın şu an "ölmediğine üzülüp üzülmediği"inin de de bilinmesi gerekiyor.

Sonra başka sorular soruluyor: Acaba kurşun gırtlaktan mı girmiş, alından mı? Doktorlar alından girip gırtlaktan çıkmış diyor, jandarma gırtlaktan girip alından çıkmış diyor. Acaba hangisi doğru? Bu sorunun "ikinci kurşun"la ilgili boyutu var. Kurşun, doktorların dediği gibi, alından girip gırtlaktan çıktı ise, bunu Uluğbay''ın yapması mümkün değil. Bir başka el şüphesi giriyor işin içine...

Bu arada tavanda kurşun izlerinin mevcut olduğu belirtiliyor. Alından yapılan ateşte kurşunun tavana saplanması imkânı yok. Alından ateş edildiyse tavana kurşunlar nasıl saplandı?

"Sonra etrafta bulunan boş kovanlar" da soru konusu... Bir toplu bir tabancada boş kovan yuvada kalırken, Uluğbay''ın toplu tabancası bunları nasıl dışarı atmış?

Bütün bunlar, olayın kriminolojik boyutu ve "intihar girişimi"ndeki sırların çözülmesi için son derece önemli.

******

Tabiî sebepler de önemli. Şu ana kadar "intihar girişimi"ne, dışardaki aktörler yorum getirdi. Ecevit, Hüsamettin Özkan, Mesut yılmaz veya medya... "Çok bunalmıştı" dediler genel olarak... Henüz ne aile konuştu ne de Uluğbay''ın kendisi... Acaba neden canına kıymak istedi bakan bey?

Gerçekten "onur intiharı" mı söz konusu? Nasıl bir onur koruma sorunu ile karşı karşıyayız? Bunalım söz konusu ise neden bunalmıştı? "Çok çalışmak ve yorulmak" intihara sevkedecek bir bunalım sebebi olabilir mi? Sayı bakan, duyulduğu takdirde tüm kişiliğini silecek bir hadise ile mi karşı karşıya idi? Kendi kabahatinin bedelini canıyla mı ödemek istedi, yoksa başkalarına kızdığı için mi canına kıymaya yöneldi? İnsan başkalarına kızdığı için canına kıymak ister mi? Yoksa "onur kırıcı" eyleme karışan bu başkaları, sayın Bakan''ın çok çok güvendiği, sevip, saydığı, bir ihanet söz konusu ise ihanetini beklemediği bir kişi miydi?

Bakan Bey bunları açıklayacak mı? Bakan bey göreve dönecek mi? Hiçbir şey olmamış gibi göreve dönmesi mümkün mü?

******

Şayet bir "onur sorunu" söz konusu ise, bundan, Bakan beyle ortak sorumluluğu paylaşan mevcut siyasal kadrolar nasıl bir ders çıkartmışlardır? Hani, intihar girişimi çok ağır bir bedelse, istifa gibi çok daha soft eylemler söz konusu olamaz mı?

******

Hükümet kurulalı, şunun şurasında kaç gün oldu? Ama her yerden su alıyor. Zoraki kuruldu, zoraki yürüyor. 55. hükümet, iç sancıları gidermek için yanlış hatırlamıyorsam 9 kere liderler zirvesi yapma gereği duymuştu. Bu hükümet de yakında sıra dışı zirveler toplamaya başlayacak gibi görünüyor.

Hükümetin ekonomiden sorumlu bakanı bir gensoru ile değil, kendi iradesi ile düşürüldü... O yaralı koltuğa bundan sonra kim otursa derin bir tedirginlik duyacak...

Ecevit ile Bahçeli, DSP-MHP arasında sık sık ortaya çıkan uyumsuzluğu gidermek için bir araya geliyor. Ve gariptir, her seferinde Devlet Bahçeli, arkadaşlarına "geri adım" attırmak zorunda kalıyor. Bu tavırların MHP grubunun yüreğine yük olmaması mümkün değil. Bilmem sayın Bahçeli, kamuoyunda kendisinden, sadece bu tür "geri adım" operasyonları ile bahsedildiğinin farkında mı?

Mesut Yılmaz ise, başından beri hakem rolünü benimsemişti. Hükümete girmeyerek, belki gelecekteki projeler için bu pozisyonunu korumayı da hesaplamış olmalıydı. Oysa son hadisede, tartışmaların içine tepetaklak yuvarlandı. Şu an DSP grubunun yoğun kuşkularına ve eleştirilerine hedef olduğu görülüyor.

İç uyumda sıkıntısı olduğu açık hükümetin. Ama daha önemlisi, problemleri göğüsleme noktasında yalpalıyor. Dibe vurmuş bir ekonomi, unutulan bir demokratikleşme, dökülen dış ilişkiler ve 28 Şubat sürecinin tortuları nerdeyse hükümet iradesinin dışında bir seyir takip ediyor.

Ecevit''in ses tonu gittikçe düşüyor. Olaylar karşısında gittikçe daha çok gerileyen, olan-biteni gerçekten anlayıp anlamadığı konusunda şüphe uyandıran bir Ecevit portresini izliyor kamuoyu... Sanki sayın Başbakan''ın sancıları telafi mekanizması her gün biraz daha güçlükle işleyebiliyor.

Bakanı intihar girişiminde bulunmuş bu hükümetle Türkiye''yi zor günler bekliyor...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...