Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Türkiye, Hizbullah olayı ile, çok dramatik bir biçimde, İslam''ın yerini belirlemek gibi bir problemi yeniden idrak ediyor.

Türkiye nüfusunun yüzde 97''si kendisini "Müslüman" olarak tanımlıyor. Hizbullah gibi, İslam''la bağlantılı alanda oluşmuş bir terör örgütü ortaya çıktığında, acaba bu insanlar ne hissederler? İlk tepkileri kendi durdukları nokta üzerinde şüpheye düşmek midir, yoksa bu aykırı örgütü dışlamak mıdır?

Bu sorunun sağlıklı cevaplanması gerekir. Çünkü bunun üzerine politika inşa etmek söz konusu olduğunda, yanlış değerlendirmeler, toplumsal barışı torpilleyen çok yanlış yönelişlere kapı aralayabilir.

Mesela, Hizbullah''ın olumsuz imajını, toplumdaki dini hassasiyetin aşınacağının göstergesi olarak düşünüp, buradan, dini alanı daraltıcı projelere gerekçe üretmek mümkün. Şuna değdi, buna değmedi gibisinden, 28 Şubat''tan bu yana işleyen sürecin bir devamı olarak tüm dini tezahürleri sanık sandalyesine oturtmak gibi... Her sakallıyı, her çarşaflıyı sorulara boğmak... Camileri kuşku alanı haline getirmek... Devlette çalışan her dindarı soruşturma konusu yapmak... İslam''ı toplumsal planda azaltmak için projeler sipariş etmek...

Bu çizginin zaten din karşıtı olagelmiş kimi çevreleri heyecanlandırdığı gözleniyor.

Ama bu sağlıklı değil, toplumsal gerçekliğimiz açısından bakıldığında doğru da değil.

İslam toplumları, İslam''dan yola çıkıp da, terör dahil çok aykırı noktalara uzanan eğilimlerle ilk defa karşılaşmıyor. Peygamberimiz, kendisinden daha çok ibadet etmeye kalkışanları bile uyarmıştı. İnsan bu, "haddi aşmak" onun tabiatında bir yönelim potansiyeli olarak var. Sonra Hariciler gene dinden yola çıkıp yokedici haline dönüşebilmişler.

İslam toplumları, bütün bu aykırı yönelişlerde, kendi inancı üzerinde kuşkuya düşmemiş. "Bende de bu aykırı yönelişlerden bir yansıma var mı?" diye aklına getirmemiş. İslam''ın insani veçhesine hep güven duymuş... Aykırı yönelişleri dışlamış, "Bunların İslam''la alakası olamaz" demiş. Temiz Müslüman çizgisi akıp gelmiş yüzyıllardır.

Türkiye açısından da durum farklı değil. Bu ülkenin yüzde 97''lik büyük ana kütlesi içinde "Ben Müslümanım" diyen hiçbir insan, üzerinde bir Hizbullah yansıması hissetmiyor. Bir kir sıçramasına maruz değil. "Bu vahşetin bir ucu da bana dokunuyor" kaygısı taşımıyor. İslam, bir barış iklimi olarak algılanıyor. Müslümanlığını tartışmıyor hiç kimse.

Bize göre, bu İslam algılamasına da önem vermek gerekir, toplumun İslam''la ilgisinde en küçük bir yaralanma olmamasına da... Eğer toplum, Hizbullah türü bir algılama içine girseydi, bu ülke cehenneme dönüşürdü bir, ve eğer toplum Hizbullah''a bakıp islami kimliğini tartışmaya başlasaydı o zaman da bu topraklarda derin bir kimlik krizi baş gösterirdi, iki...

Toplum ne diyor?

1. Ben Müslümanım, diyor.

2. Hizbullah türü yönelişlerle benim alakam yok, diyor .

Hemen burada, arkasında her kim olursa olsun, Hizbullah''ın bu topraklarda doğduğunu ve geliştiğini kaydetmemiz ve kimi insanların nasıl olup da böyle bir aykırı çizgiye yöneldiğini sorgulamamız gerekiyor.

Bu konu, Türkiye''de toplum-İslam ilişkisi ile ilgili düzenlemelerin sorgulanmasını da beraberinde getirir.

İçişleri Bakanı Sadettin Tantan, Hizbullah''la ilgili brifingde, bu işin can damarına temas etti. "İslam''ı doğru öğretelim" dedi.

Dilerim bu da, 28 Şubat iradesini gevşetici bir gelişme olarak algılanmaz.

İslam''ı öğretmek ve doğru öğretmek... işte Türkiye''nin, belki tüm İslam dünyasının ortak meselesi...

İslam bilgisi, öyle Hüdai nabit bir oluşuma terkedilemeyecek derecede önemlidir. Hem tek insanın Müslüman kimliği açısından önemlidir, hem onun toplumsal bütünlüğü oluşturan hüviyeti yönünden önemlidir.

Peki nasıl öğrenilecek İslam?

Problem burada odaklaşıyor.

Geçen bir yazımda "İslami bilgi açığı"ndan söz ettim.

Acaba "Doğru İslam"ı, yüzde 97''si Müslüman olan, Müslümanlığını son derece önemseyen bu ülke insanının kaçta kaçı bilir? Kaçta kaçı, hayatının bir döneminde İslam''la ilgili düzenli bir bilgi almıştır? Kendisine sunulan bilgilerin gerçekten de islami olup olmadığını test edecek donanım, yüzde kaç insanımızda vardır?

Bu soruların cevabı iç açıcı değildir ne yazık ki..

Temel islami bilimlerden biri olan "Fıkıh, kişinin lehinde ve aleyhinde olanları bilmesi" olarak tarif edilir. Yani, sade bir Müslüman olabilmek için bile ciddi bir eğitime ihtiyaç vardır. Kaldı ki, her dinin bir toplumsal boyutu vardır. Dinin o alanlardaki düzenlemeleri, toplumsal barış yönünden çok daha hayati bir eğitimi gerektirir. Nasıl öğrenecek insanlar dinin bu alanlardaki düzenlemelerini?

Türkiye laikliği, bu alanları çözmüş değildir. Devlet din eğitimi ile ne kadar ilgilenmelidir, sivil alana bırakılan nedir, sivil alanın denetlenmesi nasıl olacaktır, sivil alan diye bir örgütlenmeye izin verilmeli midir, din-inanç özgürlüğünün çerçevesi ne olmalıdır? Bu sorular henüz toplumu durultucu bir cevaba kavuşmamıştır. Bir yerden baktığınızda "tehlike" söylemi, diğer yandan baktığınızda "özgürlük arayışı" gündeme gelmekte ve tartışma sürüp gitmektedir. Hizbullah tartışmasında bile, "tehlike" söylemi ile "özgürlüklerin budanması kaygısı" yan yana seyrediyor. 28 Şubat sürecinde, Hizbullah gibi illegal yapılanmalar değil, bizzat devletin denetim-gözetiminde meşru faaliyetler gösteren (okuyan, devlette görev yapan, ekonomik faaliyette bulunan) insanlar-gruplar meşruiyyet kaygısına düştüler? "Bizim bu ülkede yerimiz neresi?" diye sordular. Bugün de milyonlarca insan, "Ben çocuğuma dini eğitimi nasıl vereceğim?" diye soruyor.

Türkiye, Hizbullah olayı ile, çok dramatik bir biçimde, İslam''ın yerini belirlemek gibi bir problemi yeniden idrak ediyor. Dini alanda doğan bir problemin, toplumu nasıl sarsacağını gerçekten tüylerimiz ürpererek izliyoruz.

Öyleyse, İslam''ı önemsemek, İslam-toplum ilişkisini önemsemek ve bu ülke insanını Müslüman kimliğinden soyutlamak mümkün olmadığına göre, İslam-toplum ilişkisinde, "tehlike" ve "özgürlük arayışı"nı aşan, problemsiz bir çerçeve oluşturmak zarureti vardır.

Sözün özü şu kanaatimce:

İmam Hatipleri tüketen, sağlıklı din eğitimi zeminini ortadan kaldıran bir süreç, Hizbullah türü yapılanmaların zeminini hazırlar... Problem, daha çok din eğitiminden değil, yanlış din eğitiminden kaynaklanıyor. Yanlış din eğitiminin tedavisi de, daha çok ve doğru din eğitiminden geçiyor.

Bugün devlet, Hizbullah çizgisinin yanlışlığını anlatmak için de, gene din alimlerine ihtiyaç duyacaktır. Peki din alimi nasıl yetişecek?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...