Dün yazım yoktu, dolayısıyla ANAP lideri Yılmaz''ın iki gün üst üste yaptığı "statükoya isyan" diye nitelenebilecek konuşmalarını değerlendiremedim. Bugün bir adım ilerden, yani değerlendirmeleri de görerek bir değerlendirme yapmak istiyorum.
Bu tarz sözler Yılmaz için yeni değil. Neredeyse Tiflis''te askeri otoritenin niyetlerini sorgulamak amacıyla yaptığı "sessiz oyun-pandomim" gösterisine kadar uzanıyor. Sonra devletin vatandaşı tek tipleştirme çizgisine yönelik eleştiriler vs... ile devam ediyor.
Son konuşmasında ise "yargının siyasallaşması"na, "sivil alanın jandarma operasyonlarıyla asker etkisine girmesi"ne, "yargı kararı olmadan telefon dinlenmesi"ne, "normal ortamlar için çıkarılan kanunların ihtilâl dönemlerindeki gibi uygulanması"na tepki gösteriyor ve bir "polis-gestapo devletine doğru yol aldığımız" uyarısını yapıyor.
Bunlar, "demokrasi-hukuk devleti-sivilleşme" duyarlılığı içindeki çevrelerin olumlu ilgi göstermesi gereken çıkışlar. Özellikle 28 Şubat sürecinin mağdurları için tanıdık mesajlar. Ancak Mesut Yılmaz''la bu sözler buluştuğunda yeterli heyecan oluşmuyor, üstelik yoğun bir tepki doğuruyor. Eleştiriler ise "samimiyet" noktasında odaklaşıyor. İki "defo" var Yılmaz''la birlikte anılan:
1. Bütün bu söylediklerinin noksansız yaşandığı 28 Şubat süreci ile bizzat kendisinin bütünleşiyor olması.
2. Bütün bu söylediklerinin, kendisine ve grubuna yönelik yolsuzluk iddialarının yoğunlaştığı zamana denk gelmesi.
"Yargının siyasallaşması" 28 Şubat süreci ile bütünleşen bir olgudur ve denebilir ki, o olgu, halen bir toplum kesimine karşı hükmünü icra etmektedir. Ne Yılmaz''ın ne de ANAP''ın, siyasallaşmış yargının o boyutuna ilişkin bir tepkisi dün de yoktu, bugün de yoktur. Üstelik ANAP, bu olgunun rantını yemiştir. 28 Şubat süreci ile birlikte devreye sokulan 312. madde uygulamalarının, Adalet bakanı Türk''ün ifadesiyle "biraz da zorlanarak" 163''üncü madde yerine kullanıldığına dair Yılmaz''dan tek kelimelik itiraz olmuş mudur? Yoksa o madde ile siyasî rakiplerinin tasfiye edilmesinde, bizzat kendi dahli var mıdır? Meselâ o konuşmaları yaparken, içinden bir ses "Tayyip Erdoğan''a yapılanları" kendisine hatırlatmakta mıdır? Bir günah dosyası ki, aklan aklanabilirsen... Yaralı insanlar var ve bunlar Yılmaz''ı aklamıyorlar.
Ve yolsuzluklar... İşte arkadaşlarımız Yılmaz''la birlikte anılan dosyaları peşpeşe sıralıyorlar. Ki bunlarla ilgili "net" bir aklanma hiçbir zaman olmamış.
Peki ne olacak?
Doğruları-yanlışları daha sağlıklı değerlendirmek bakımından bazı konuların altını çizmek istiyorum:
1. Mesut Yılmaz''ın sistemin karakterine ve oluşmakta olan tehlikelere ilişkin sözleri yabana atılamaz. Siyasallaşmış ve zaman zaman belirli odakların operasyon aracı gibi kullanmak istediği yargı, güncelliğini koruyor. Sistem bünyesindeki MGK iradesi derinleşmesini sürdürüyor. Siyaset ve onunla birlikte toplumun belirleyiciliği gittikçe daha çok ortadan kalkıyor. Hukukun üstünlüğü daha zor ulaşılacak bir hedef haline geliyor. Bir de bunun yanında, uluslararası sistemin ekonomiden siyasete uzanan derin kuşatması işin içine girince, halk iradesi olabildiğince marjinalleşiyor.
2.Çifte standartçılığı, 28 Şubat''la bütünleşmeciliği ve hakkındaki yolsuzluk iddiaları sebebiyle Mesut Yılmaz''a olan öfkemiz, tüm bu alanlarda, hakim akışla bütünleşmemiz sonucunu doğurmamalıdır.
3. Mesut Yılmaz, eğer kendisiyle birlikte siyaset kurumunun da erimesini istemiyorsa ve inandırıcılık arıyorsa gerçek bir "samimiyet testi"nden geçmek zorundadır. Bunun da iki şartı vardır:
1. 28 Şubat süreci boyunca girdiği tüm kombinezonlar sebebiyle, halktan özür dilemeli ve bugün geldiği noktanın böyle bir özeleştiriye dayandığını kanıtlamalıdır. Dosyada İHL''ler var. Kur''an Kursları var. Başörtüsü var. YÖK uygulamaları karşısında duyarsızlık var. Refah''a, Fazilet''e, Erbakan''a, Tayyip Erdoğan''a, Hasan Celâl Güzel''e ve tüm 312 mağdurlarına yapılanlar var. Bugünkü siyasal kaos var. 28 Şubat gibi halk iradesini anlamsız hale getiren bir sürecin meşrulaştırılması var. Yılmaz, tüm bu alanlarda bir özleştiri yapabilir mi? Zor. Hatta şunu söylemek mümkün ki, Yılmaz''ın henüz kendi içinde şu yukarda saydığım alanlarda 28 Şubat şablonunu taşıdığından ciddî anlamda kuşku duyabiliriz.
2. İkinci olarak da tabiî ki, yolsuzluk iddialarından aklanmalıdır. Tüm karanlık noktalar aydınlatılmalı, şeffaflaşmalıdır. Kamuoyu önünde bir Mesut Yılmaz savunması ortaya konmalıdır. Sisteme ilişkin eleştirilerinin yolsuzlukları örtme çabasının parçası olmadığını ispatlamalıdır.
Bunlar olmadığı takdirde, Mesut Yılmaz''ın çığlıkları toplumda ma''kes bulamaz. Aksine, kendisinin de şikâyet ettiği sistem yapılanmasını derinleştirir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.