Evren"in aşireti çok mu güçlü?

O turduğum semtin halk kütüphanesinin kapısına "seçim sandığı" diye bir yazı yapıştırılmış. Her gün kullandığım güzergahtan otobüsle geçerken gözüm bir an dışarıya kaymasaydı bu yazıyı da görmeyecektim. Ama bugün günlerden ne? "Hafta ortasında seçim ha..." diyorum kendi kendime. Girişte gördüğüm birkaç ihtiyarın da yine kütüphaneyi kullanmak için geldiklerini düşünecektim o iğreti gibi duran yazıyı görmesem. Ne iyi seçimlerin yapıldığı gün bile hayat devam ediyor. Sistem oturmuş, seçimlerin yapılmasını varlık yokluk sorunu olarak algılamıyor kimse. Ama demokrasi bunun neresinde diye de düşünmeden edemiyorum. Siyasal katılım ne ifade ediyor? Gerçekte sistemin yerli yerine oturmuş göründüğü bir anda iç zaaflarını da açık ediyor o kütüphanenin kapısına iliştiriliveren yazı. Kimindi o geçenlerde okuduğum yazı: Batı demokrasilerinde halk adına siyaseti yürütenler azınlık bir sınıftan ibaret.

Gerçekten de yapılan tüm tartışmalara rağmen o kağıt parçasını görmesem seçimin farkında bile olmayacaktım. Bu durum benim yabancı oluşumla izah edilebilir mi? Sanmıyorum. Halkın siyasetten uzaklaşması belki sivil toplum örgütlerinin işlevselliği ile izah edilebilir ama siyasete karşı yabancılaşmayı (allination) izah edebilir mi? Sonuçta yine azınlık iktidarı ortaya çıkmıyor mu? Ya eğitim düzeyinin, siyasal bilinçlenmenin ileri olduğu varsayılan bu toplumun boş vermişliğine ne demeli? Katılım yüzde elliyi zor buluyor genelde.

Ziya-ül Hak döneminin ilk seçimleri yakında yapılıyor. İlk seçimler oluşunun heyecanı her tarafta hissediliyor. Tam bir şenlik, şamata. Partilerin seçimlere katılması yasak. Ancak şahıslar bağımsız olarak seçimlere katılabiliyor. Okuma yazma oranının bu kadar düşük olduğu bir ülkede "seçmen" adayları nasıl tanıyacak? Her bir adayın birer amblemi var. Ancak bu amblemleri kendileri seçemiyor, seçim kurulu herkese birer amblem veriyor. Şenlik de burada başlıyor zaten. Aşiretlerin ağırlığı çok büyük. Salkım saçak bez afişleri ilk gördüğümde gülmekten kendimi zor tuttum. Neler yok ki amblemler arasında: horozdan muma, keçiden deveye kadar yok yok... Cemaat-i İslami, yöneticileri ve seçkin üyeleriyle buranın şartlarında bayağı eğitimli ve elit parti görünümü veriyor. Yöneticileri ve üyelerinin hali vakti yerinde, dünyada olup bitenlerden haberdar insanlardan oluştuğu yönünde bir kanı var. Mevdudi''nin tabana açılamamasının nedenlerinden biri de bu belki. Seçkinci bir anlayışı var. Biraz da parti mi, yoksa cemaat mi olduklarına karar verememiş olduklarını düşünüyorum. Peşaver''deki salon toplantılarında Gazi Hüseyin Ahmed''i dinlerken şöyle bir baktım; sanki seçim kampanyasından çok, konferansı takip etmeye gelmiş insanların havası hakimdi. Cemaatin genel başkanı Tüfeyl Muhammed, Türkiye''deki siyasal durum üzerine konuşurken Kenan Evren''in uygulamalarından yakınan arkadaşa bunu söylemiş: "Kenan Evren''in aşireti çok mu güçlü ki çekinmeden böylesi uygulamaları yapabiliyor?" Tren, Quetta yolunda ilerlerken çölün ortasında küçük bir istasyonda durduğumuzda gördüğüm keçiler ne kadar iriydi öyle. Hayatımda hiç bu kadar iri keçiye rastlamamıştım. Yolcuların attığı muz kabuklarını diğer çer çöp cinsi artıkları yemeye çalışıyorlar. Gerçekten insanların bakımsızlığına karşılık hayvanlar çok iri bu ülkede. Pencereden dışarıya bakınıyorum. İstasyonda dolaşan keçilerden biri, iki ayağı üzerine kalkıp gayet samimi biçimde trenin açık penceresinden içeriye kafasını uzatıyor. Seçimlerde adaylara verilen amblemler gözümün önüne geliyor.