Değişmek zorunda kalmak ve asker olmak

Şu sözler emekli Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök''e ait:

"Her şey değişirken TSK da değişecek. Değişmezseniz, gelişmelerin dışında kalırsınız. Bunun karşısında duramazsınız. Bu işlerden korkmamak lazım..."

Son dönemlerde ülkede yaşanan gelişmelerin, daha doğrusu derinleşen sivilleşme ve değişim sürecinin en önemli yönlerinden biri bizzat orduyla, daha doğrusu karargâh politikasıyla ilgili.

Türkiye, askerin yaşanan değişim sürecine hem boyun eğmesi hem ayak uydurması hattında adım adım ilerliyor.

Bunu görmek ve teslim etmek gerek.

Nasıl oldu bu?

Değişim adım adım gerçekleşiyor.

Bu yıl içinde emekli kuvvet komutanları ile emekli 2. başkanın ve ordu komutanlarının gözaltına alınması, bazılarının tutuklanması, ordu için bir "katarsis" işlevi yerine getirdi.

Tetikleyici işlev gördü.

Askerin karşı karşıya kaldığı resim şuydu:

Değişim süreci önü alınamaz bir noktaya gelmiş, yargı darbe suçunun peşine düşmüş, her adım bir diğerini beslemiş ve iç çekirdeğe kadar ilerlenmişti.

Gözaltına alınanlar tek tek asker olmak kadar, bir dönemin, en azından İstanbul açısından, silsile hâlinde tüm yüksek rütbelileriydi. Kara''da 1. Ordu Komutanı ve ona bağlı iki kolordu komutanı, Deniz''de kuvvetin ikinci en yüksek makamı olan donanma komutanı ve ona bağlı koramiraller, Hava''da ikinci orgenerallik mevkii olan Harp Akademisi Komutanı''ydı…

Astlarıyla birlikte hepsinin takibata uğraması, bir kurumun, en azından kurumun önemli bir ayağının soruşturmaya uğraması demekti.

Bu çerçevede sembolik olarak sorgulanan sadece kişiler değil, resmî bir anlayıştı.

Bu anlayış Silahlı Kuvvetler''de 2002 sonrası yaşanan kırılmalarla ortaya çıkan parçalardan birisinin, keskin olanının anlayışı olsa da önemliydi. Çünkü 2003 Balyoz Planı, 2004-2005 Ayışığı, Sarıkız, Eldiven planları, onu takip eden Ergenekon, İrtica Eylem Planı ve Kafes bu keskin ucun işiydi.

Gelişmelerin sert ve ordu açısından zorlayıcı oldukları ortadaydı.

Ülke, 22 Şubat gecesi, gözaltılar sonrası, Genelkurmay Başkanlığı''nda yapılan 15 orgeneral toplantısına bu durumu gördüğü için kulak kabarttı.

Ordu açısından bu sert sınavın sonucu biraz da endişeyle beklendi. Koşullar dikkate alınacak olursa, komuta kademesinin tepki vermemesi, askerin siyasi işlev oyununda biraz daha geri çekilmesi, hatta eline beyaz bayrak alması anlamına gelecekti.

Aslında ordunun itildiği konumdu bu.

Ya "tamam ya devam" sözünü andıran bir konumdaydı ordu, ara nokta bulunmuyordu.

Ve Çankaya zirvesiyle Başbuğ ve ordu tamam dedi…

Hemen ilave etmek lazım, ordu aslında "tamam" demek durumunda kaldı.

Tepki göstermesinin hiçbir anlamı kalmamıştı. Ordunun gösterdiği her tepki ona geri dönüyor, emekli ve muvazzaf subay tutuklamaları artıyordu.

Hatırlayın, beyaz bayrak çekilmesinin ardından, Genelkurmay, düne kadar sert, keskin ve kendinden emin biçimde kâğıt parçası dediği bir belgenin, iktidarı devirmeyi planlayan bir andıçın doğruluğunu kabul etti.

Ardından askerî bilirkişi bir başka skandalın, 2003 tarihli Balyoz Hareket Planı''nın bir darbe planı olabileceğini söyledi.

Bunlar Türkiye için yeni bir hâle işaret ederler.

Bu hâlin önemini iyi kavramak gerekir.

Ve her geçen gün kuvvetlenen bu hâlin ifade ettiklerini iyi anlamak gerekir.

Son çıkan bir belge bu duruma açık işarettir.

Mutlu Çölgeçen''in dün Sabah gazetesinde yayınlanan haberinin işaret ettiği bu belge Balyoz Davası''na ilişkindi…

Şöyle diyordu:

"5-7 Mart 2003''te gerçekleştirilen plan seminerine Genelkurmay gözlemcisi olarak katılan Kurmay Albay Hasan Durak raporunda, Türkiye için birinci öncelikli tehdidin iç tehdit olduğunun tespit edildiğini belirtti. Durak, bu çerçevede "Milli Mutabakat Hükümeti kurulmasının gerektiği"ne ilişkin görüşlerin açık bir şekilde tartışıldığını not etti…"

Darbe teşebbüsünün belgesidir bu…

Ordunun belki de kendi içinde tasfiye etmeye çalıştığı bugün budur…

Zira askerî vesayet rejimlerinden çıkışlarda, askerler değişim süreçlerinin hem nesnesi hem öznesi olurlar…

Umalım böyle oluyordur…