Her gün şaşkınlık içinde yeni şeyler görüyoruz, izliyoruz, öğreniyoruz. Önceki gün 7 bin kişinin dinlendiğini, bunların hayali örgüt üyesi yapıldığını ve aslında gözaltına alınmak istendiğini öğrendik.
Tam 3 yıl boyunca 7 bin kişi izlenmiş, dinlenmiş, konuşmalar deşifre edilmiş, analizleri yapılmış. Bir, iki savcı, bir hakim ve bir grup polis Türkiye tarihinin gelmiş, geçmiş en büyük dinleme operasyonunu gerçekleştirmiş ve hepimiz bunu yeni öğreniyoruz.
Asıl ürkütücü olanı ise akşam üzeri bir bakan söyledi bana: "Savcısı değişen şehirlerden bu tür gizli soruşturma dosyaları çıkıyor. Çok sayıda illegal soruşturma dosyası Ankara"ya doğru geliyor."
Korkmamızı gerektiren şey bu operasyonun polis, savcı ve hakimlerin marifetiyle, yani hukukun üç ana unsuru eliyle yapılıyor olması. İllegal bir darbe girişimi, legal hukuk yollarından yapılmak istendi yani.
Tüm bunları dünden beri tartışıyoruz daha fazla üzerinde durmayalım. Benim üzerinde durduğum ve hayretler içinde izlediğim bu operasyonu yürüten o genç şakirdin ruh hali. Ortaokul yıllarında babasının isteyerek teslim ettiği Cemaatin evlerinde, dershanelerinde, yurtlarında, üniversitelerinde okuyan ve sonra kendini hizmete adayan o genç savcının, hakimin, polisin geçirdiği değişimi düşünüyorum.
Babası hangi hayallerle teslim etti çocuğunu bu Cemaate? Bu çocuk hangi heyecanlarla orada ilim öğrenmeye başladı? Kendine sunulan her "ilim kadehinin" içindekini sorgusuz, sualsiz içti. İlme, maneviyata, öğüde, ahlaka aç genç zihinler hocalarının, abilerinin, ablalarının verdiği her şeyi sorgusuz sualsiz doğru olarak kaydetti. İslam"a hizmet eden bir cemaat ve o cemaatin yetiştirdiği bir mümin şakirt... Yüzünde tebessüm, gönlünde hizmet etmenin huzuru, aklında İslam dinin yüceliği bir genç şakirt böyle yetiştirildi.
Devletin önemli mevkilerinde hizmet etme vakti geldiğinde abileri yapacaklarını tek tek anlattı: "Sen Harp Akademisine, sen polis akademisine, sen adalet akademisine gireceksin ama..." işte ne olduysa o "ama"dan sonra oldu. "Gireceksin ama hizmet için namazı bırakacaksın, gözünle kılacaksın, gerekirse haram olmayacak oranda içki içeceksin, başını açacaksın..."
Her şey o "ama" dan sonra değişti. O genç dimağ, o genç kalp huzurla dahil olduğu hizmet hareketinin bir başka yüzüyle karşılaştı. O genç adam, yine sorgulamadı abilerinin söylediğini. İnanmıştı onların her şeyi doğru yaptığına, her şeyi doğru söylediğine. Aksini aklına bile getirmedi.
İnanç bilgiden, akıldan daha güçlüdür.
Hizmet için her şeyi yapmaya hazırdı. Genç adam yetişkin oldu, olgunlaştı yine abilerinin dediğini hizmet için yapmaya devam etti. Hizmet için yapılan her şey mubah oldu. Sonrası malum.
Ben her şeyi anladım ama anlı secdeye değen, namazını kaçırmayan, kalbinde Allah korkusu olan insanlara karşı nasıl nefret ettirebildiler o genç adamları onu anlayamadım. Bu kadar nefret, bu kadar öfke, bu kadar hınç nasıl yüklenebilir? Bir Yahudi"ye, bir Hıristiyan"a, Budist"e karşı bu kadar hoşgörülü davranan bu Cemaat, Müslümanlara karşı nasıl bu kadar şedit, bu kadar nefretle bakabilir? Gerçekten aklım almıyor.
Cemaat "ama" dan sonra artık Cemaat olmaktan çıkıp örgüt olmaya başladı. O genç adam da şakirt olmaktan çıkıp örgüt üyesine, sonra bir canavara dönüştü.
Bu uysal şakirtlerin içinden nasıl canavar çıkarttılar? Bunun hesabını bu dünyada verecek, vebalini öteki dünyada çekecekler.
Allah meleklerine dedi ki, "Adem"e secde edin." Hepsi tartışmasız secde etti. Kendini insandan üstün gören İblis etmedi. Allah buyurdu "neden secde etmiyorsun?" İblis, "secde ederim ama..."
Büyük Melek İblis o "ama"dan sonra Şeytan oldu.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.