UEFA ve üyeleri Türk futbolunun Avrupa"ya entegre olması için bütün şartları sunuyor ama biz her sene değişen sınırlayıcı kurallarımızla sistemin hep dışında kalıyoruz. Eşit şartlarda rekabet etmeyi reddettiğimiz için de yüksek bütçelere rağmen çeyrek finalleri büyük başarı sayıyoruz.
Türkiye Futbol Federasyonu, yeni bir karar değişikliğiyle 2014-2015 sezonu için yabancı sınırlamasını 5+3 olarak değiştirdi. Bu kararın önceden belirlenmiş bir planlama doğrultusunda alınmadığı, mevcut kurala destek ve muhalefet olanları oyalamak adına ortalarda bir nokta bulunduğu çok açık. Halbuki, hem kulüp hem milli takım futboluna hakim Fatih Terim ülkenin futbol direktörüyken kalıcı bir sistem, 2014 yazında hemen oturtulabilirdi.
Yabancı sınırlamasını; Süper Lig kadar, alt ve üst organizasyonlarına da dahil edilerek tartışmak lazım. Yani, Süper Lig üstündeki Şampiyonlar Ligi ve Avrupa Ligi"ne ne kadar entegre olabilmiş? Ya da altındaki PTT Birinci Lig ve hatta İkinci ve Üçüncü Ligler"le ne kadar paralel olmuş?
Öncelikle üst düzey hedef olan UEFA organizasyonuyla karşılaştırma yapmak gerekirse, ortada bir haksız rekabet olduğunu, bu haksız rekabetin UEFA kurallarından dolayı değil, bizim kendi kendimize yaptığımız sınırlamalardan olduğunu görüyoruz. Avrupa ülkelerinin çoğu, üyesi oldukları Avrupa Birliği"nden dolayı herhangi bir sınırlama yapmıyorlar. UEFA ülkelerinin bir kısmı yabancı sayısını konu etmiyor, bir kısmı da AB dışındaki ülkelerin futbolcularına limit koyuyor. Bu limiti koyan ülkeler de bizim oyuncularımıza AB vatandaşı muamelesi yapıyor. (İspanya"da oynayan futbolcularımızın AB vatandaşı sayılması gibi) Yani, ortaya şöyle bir sonuç çıkıyor: UEFA ve üyeleri Türk futbolunun Avrupa"ya entegre olması için bütün şartları sunuyor ama biz her sene değişen sınırlayıcı kurallarımızla sistemin hep dışında kalıyoruz. Eşit şartlarda rekabet etmeyi reddettiğimiz için de yüksek bütçelere rağmen çeyrek finalleri büyük başarı sayıyoruz.
Yabancı sınırlamalarının ülkemiz futbolunda sebep olduğu yanlışlardan biri de yerli futbolcuların bonservis ve ücretlerindeki şişkinlik. Uluslararası seviyede, hatta yerelde ortalama kapasitedeki futbolcular sırf yerli pasaport sahibi olduğu için gereğinden fazla paralara transfer olup, kapasitesinin karşılığından fazla maaşlar alıyor. Yüksek bütçelerin neden başarı getirmediğinin cevaplarından biri de burada saklanıyor. Yüksek maaş ödenen yerli futbolcuların birçoğu uluslararası, hatta yerel başarıya götürecek isimler olamıyor. Kulübede otursa dahi parasını kazanan Türk futbolcusu gelişme ihtiyacı duymuyor, kendini Avrupa liglerinde deneme fikrine soğuk bakıyor. Gençliğinde büyük yıldız olması beklenen, ama sınıf atlayamayan birçok ismin büyük takım kulübelerin de futbol hayatını tükettiğini izliyoruz.
Bu sebeplerden dolayı, Arda Turan haricinde, ülkemizde yetişen ve Avrupa"da üst düzey futbol oynayan temsilcimiz yok. Yabancı sınırlamsını kaldırmak; Türk futbolcusunun yurt dışına çıkmasını, Arda gibi örneklerin çoğalmasını sağlayacaktır. Böylece milli takım oyuncu havuzu da genişleyecektir.
Bir de liglerimizdeki organizasyon bozukluğu var: Süper Lig"de geçen sezon 10, bu sezon 8 yabancıyla sözleşme imzalayabiliyorken, Birinci Lig"de ikisi Asya"daki Türk cumhuriyetlerinden olmak mecburiyetiyle 5 yabancı kadroya katılabiliyor. 2. ve 3. liglerdeyse yabancı futbolcu oynatılamıyor. Sistem Süper Lig"den, Birinci Lig"den düşen takımlara, yabancı futbolcu kontratlarının feshi gibi ağır bir yük daha yüklerken, alttan üste yük-selme hedefi doğrultusunda uzun vadeli planlama yapan kulüplerin de önünü açmıyor.
Aynı ülkenin ligleri arasındaki uygulama farkının bu kadar büyük olması, seviye farkını da büyütüyor. Süper Lig"e yükselen takımların borç batağıyla birlikte, en geç 2 sezon içinde tekrar düşmesi de bu yüzden. Süper Lig"e çıkıp telaşla yapılan transferlerin sonucu kötü oluyor.
Liglerimiz arasındaki uçurumu kapatmak, kulüplerin üstündeki yükü hafifletmek ve uzun vadeli planlamalara destek vermek adına; eğer devam edecekse, yabancı sınırlamasının Süper Lig baz alınarak aşağıya doğru kademe kademe uygulanması şart. Yabancı sınırlaması kalkacaksa da 1. Lig"i hatta 2. ve 3. ligleri içine alan, büyük farklılıklar göstermeyen uygulamalar yapılması lazım.
Sınırlama kalkmalı.
-Süper Lig"i dünyada izlenir hale getirmek, Avrupa kKupaları"nda eşit şartlarda mücadele etmek, mecbur bırakarak da olsa oyuncularımızı Avrupa"ya göndermek ve dolayısıyla Avrupa futboluna tamamen entegre olmak ve futbolcu piyasasındaki fiyat şişkinliğini normale döndürmek için yabancı sınırlamasını kaldırmak gerekir.
-TFF"nin genç futbolcu oynatan kulüplere verdiği teşviği artırması, yetişitirici kulüplere daha fazla destek ver-mesi, sistemin belkemiği olan kulüplerin doğru yönetilmelerinin önünü açacaktır. Gençlerbirliği, Buca, Karabük, Akhisar, Altınordu gibi iyi yönetilen kulüplerin sayısı bu yolla arttırılabilir.
-Oyuncu istihdamı adına, pek konuşulmasa da Süper Lig"deki takım sayısını 20"ye çıkarmak da düşünülebilir. Ülkemizin coğrafyası, futbol ekonomisi ve takvimi buna müsait.
Sonuç olarak, oyununumuzun ve oyuncumuzun kalitesini sınırlamalarla değil, doğru yöntemlere teşvikle geliştirebiliriz. Türkiye Futbol Direktörü Fatih Terim"in bu konudaki fikri biliniyorken, yetenek taraması tüm ülkeye yayılmışken, formüllerle, artılarla, eksilerle uğraşmak anlamsız. Yıllardır kulüp futboluna da milli takıma da fayda getirmeyen bu sistemi çöpe atmamız gerekli.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.