Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Avrupa''da çeyrek finallerde iki takımımızla 5 büyük lige yaklaş-tığımızı görüyoruz ancak yabancı futbolcuların başarıya katkısını görmezden gelerek, gereksiz bir yabancı düşmanlığı yapmamalıyız

Şampiyonlar Ligi ve Avrupa Ligi"nde son 8"e kalan toplam 16 takımdan ikisi G.Saray ve F.Bahçe. İki turnuvanın çeyrek finallerinde 3"er İspanyol ve İngiliz, iki Alman, iki İtalyan, iki Türk, birer tane de Rus, Portekiz, İsviçre ve Fransız takımı bulunuyor. Görünen tablo bizim için oldukça iç açıcı. Avrupa"nın beş büyük ligine yaklaştığımızı, hatta geçtiğimizi bile görüyoruz. Tabi bu değerlendirme sadece bu sezon için geçerli.

Bu konuda dikkat çeken nokta ise; Avrupa"da son sekize takım gönderen ülkelerle bizim aramızdaki en belirgin fark milli takımların durumları. Bu ülkelerin hiçbiri, milli takım düzeyinde oyuncu kalitesi, yarışmada geri kalma gibi sorunlar yaşamıyor, biz yaşıyoruz. Hepsi Dünya Kupası"na katılma iddiasını, hem de çok güçlü bir şekilde devam ettiriyor, 2014 Brezilya bizim için hayalden de öte. İç açıcı olan tablo, konu milli takım olunca tekrar kararıyor.

Bizimkiler ve yabancılarla bizimkiler

Aslında bu tablonun içinde bulundurduğu detaylardan biri, son yıllarda yaşadığımız sıkıntıların temelini bize gösteriyor. Galatasaray ve Fenerbahçe"nin başarılarına yabancı oyuncuların yüksek katkısı ve milli takımımızın durumu düşünüldüğünde, çok basit bir mantıkla, yerli oyuncu kalitemiz ortaya çıkıyor. Geçen hafta, Schalke karşısında Galatasaray, oyuncu değişikliğiyle beraber 8 yabancı sahaya sürdü. Fenerbahçe, cezalı Meireles ve sakat Webo hariç 5 yabancıyla oynadı. Milli takıma yedişer, sekizer oyuncu gönderen iki takımımızın Avrupa başarıları ve milli takımımızın dibe vuruşu bir araya gelince "gerçek" ortaya çıkıyor. Yabancı futbolcuların başarıya katkısı ve aldıkları rollerin büyüklüğünü görmezden gelerek, gereksiz bir yabancı düşmanlığı yapmaya, onun altında da yabancı kompleksi yaşamaya gerek yok. Sözgelimi, "Bizim A"nın yabancı X"ten ne eksiği var?" demekle olmuyor. "Bizimkiler", milli takımda Romanya ve Macaristan"ın bile çok gerisinde kalırken, yabancılarla süslenmiş "bizimkiler" Avrupa"da son sekizlere kalıyorlar. Bu arada Romanya ve Macaristan bırakın çeyrek finallere, son 16"ya toplam bir takım (Steaua Bükreş-Avrupa Ligi) gönderebildiğini de not düşelim.

Potansiyel oluşturulmalı

Yerli oyuncu havuzunu genişletmeden, temel oluşturmadan yabancı sayısında azalmaya gidiş, kulüp seviyesinde bizi tekrar geriye götürebilir. Şu an şişmiş durumda olan yerli oyuncu piyasasını daha da şişirebilir. Yani, şu anda yerel olarak vasat, uluslararası seviyede vasatın altında olan, yerli bir defans oyuncusu için pazarlıklar 6-7 milyon Euro"lardan başlayabilir. Sonra, bu verdiğimiz fazla değerin karşılığını o oyuncudan alamadığımız için, takımlarımız Avrupa"da bırakın bahar aylarını, kış aylarını bile göremeyebilir.

Milli takım, kağıt üzerinde çok değerli ama sahada yetersiz isimlerle dolar ve başarı bize hep uzakta olur. Bunlar sadece ihtimal ama son yıllarda gördüğümüz de bunlardan öte değil.

Yani, yerli oyuncu havuzunuz belirli bir kalitenin üstüne çıkamamışken, yabancı oyuncu sayısını azaltmak, ülke futbolunu ileriye değil geriye götürebilir.

Gerekli olan altyapı hamleleri, lisanslı futbolcu sayısı artışı ve en alt seviyeden başlayan bir yapılanma olmazsa, çok yakındığımız kalite seviyesi çok ama çok daha gerilere gider.

Yabancı sayısı planlaması, şu an yapıldığı gibi günlük kararlara bağlı kalmamalıdır. Uzun süreli bir planlama ve yapılanma gerekir.

Yerli futbolcuya yer açmaya çalışırken, öncelikle futbolcu potansiyeli ortalamasını yükseltip, gerçek değerlerin bulunmasını sağlamak gerekir.

20 takımlı lig neden olmasın

Amaç oynayan yerli futbolcu sayısını arttırmaksa; Süper Lig''de takım sayısı yirmiye çıkartılabilir, Avrupa''nın Almanya hariç büyük liglerinde olduğu gibi. Bunun için coğrafyamız, yapılmakta olan statlar, sponsor ve yayın gelirleri müsait. Süper Lig''de alt sıralarla, üst sıraların arasındaki ve alt liglerle Süper Lig arasındaki uçurum kapanmış durumda. Kupada ortaya çıkan sonuçlar, ligin durumu bunların kanıtı. Avrupa''da bu sezon ortaya çıkan başarılara, artan mücadele ve çekişmenin katkısı çok büyük.

Doğru olup olmadığı futbolun aktörlerine, teknik insanlara sorulmayan, hatta tartışılmayan ama genel kanıya uygun olduğu düşünülerek yabancı sayısını azaltmak değil, uzun vadeli bir planlama sonucunda, kaliteyi arttırmaya, en azından korumaya yönelik bir politika izlemek daha akılcı bir çözüm gibi duruyor. Kendi içimizde büyük futbol ekonomimizin sağlayabildiği yabancı oyuncu katkısıyla kalitemizi yükseltmeliyiz. Sırtımızı Almanya altyapılarına dayayıp, oradan çıkan her gençten Mesut Özil olmasını beklemek, olmayınca da buruşturup çöpe atmak, içeride de yabancı sayısını azaltıp, ''Bizim de oyuncu potansiyelimiz bu kadarmış'' demek kolay ve yanlış olan yol.

Yabancı tehdit değil

Doğru yabancı, ülke futboluna hep katkı sağladı bugüne kadar. Burak Yılmaz''ın Drogba''dan, Necip''in, Oğuzhan''ın Fernandes''ten, Salih Uçan''ın Meireles''ten öğreneceği çok şey var. Yabancı futbolcuyu ülke futboluna tehdit olarak görmek değil, ondan gerçek anlamda faydalanmak gerekli. Eğer ki bir gün yeterli sayıda lisanslı futbolcumuz, yeterli sayıda da üst düzey futbolcumuz olursa yabancıları azaltmamız faydalı olabilir. O zaman da böyle paranoyalarımız olmaz. Kendi yetiştirdiğimiz futbolcular üst düzey liglerde, takımlarda boy gösterir. Potansiyel ve nüfus var, sadece doğru planlama ve uygulamalar gerekli.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...