Yönetici dediğin dansöz oynatır!

Dört büyük kulübümüzden biriydi...

Devre arasında kampa girmişti yavru vatan Kıbrıs''ta...

Her gün sabah saatlerinde idmana gidiliyor. Öğle güneşi tepeye dikilene kadar kan ter içinde çalışıyordu takım...

Sonra otele dönülüyor, ikindi vakti tekrar stada gidilip antrenman yapılıyordu. İlk günler her şey sıradandı. Pek haber bile bulamıyordu gazeteciler...

Sıkıntı vardı iş anlamında...

Her gün müdürler İstanbul''dan arıyor “Tam sayfa yaptık, bak ona göre... Bomba haberler gönder” diye uyarıyordu...

Takımın başında da beş yönetici vardı...

Yine haber sıkıntısı olan bir gündü.

Antrenmanda ne bir olay olmuş, ne biri sakatlanmıştı.

Üstelik röportaj yapmalarına da izin verilmemişti.

Sabah idmanı sonrası otele dönüşte futbolcular istirahata çekildi.

Habersizlikten çölde kalmış susuz garipler gibi kıvranan gazeteciler gözlerini yöneticilere dikti...

Beş yöneticiyi “Hadi kahve içelim” diyerek lobiye çektiler.

Ve tuzak muhabbet başladı... Haber üretmek için yoğun çaba vardı. Ancak yöneticiler de uyanıktı. Bir türlü ağızlarından haber kaçırmıyor, temkinli konuşuyordu...

Gazetecilerden biri söze girdi... “Futbolcularla konuştum, hayatlarının en sıkıcı kampıymış. Bunalmış çocuklar” dedi.

Yöneticilerden biri balıklama atladı “Hadi ya” diye... Gazeteci “Tamam biri zarfa geldi” diye iç geçirdi. Gözlerini yöneticiye dikti ve kendinden emin şekilde konuşmaya başladı...

“Böyle kamp olmaz... Bu çocuklar topçu ama onlar da insan... Onların da futbol dışında birşeyler yapması lazım. Bu zemini de siz hazırlayacaksınız... Tabii iyi bir yönetici iseniz” dedi...

Yöneticiler kafa salladılar hep birlikte...

Adam doğru söylüyordu... Biri konuştu içlerinden...

“Peki ne yapabiliriz. Bir fikrin var mı?” diye...

Gazeteci istediği cevabı almış olmanın edasıyla tebessüm etti...

“Akşam bir yemek verilebilir. Ne bileyim bir çalgı grubu getirilir... Bir dansöz çağrılır... Çocuklar eğlenip stres atar” dedi sonrasında...

Yöneticiler birbirlerine baktılar... “Evet ya, bu da doğru... Neden biz düşünmedik?” dediler...

Derhal yıldırım hızıyla harekete geçildi.

Otelin restoranı gece takıma kapatıldı. Hiçbir müşteri alınmadı.

Çalgı grubu bulundu, üç de dansöz...

Futbolcular, yöneticiler ve gazeteciler geniş salona alındı.

Kapılar kapatıldı... Yemekler geldi...

Çalgılar çaldı... Dansözler futbolcuların masasına çıkıp oynadı saatlerce...

İki gün sonra hemen tüm gazetelerde aynı başlıklar vardı...

Neredeyse tam sayfa, dokuz sütuna manşetti;

“Rezalet... Bu ne biçim kamp... Dansöz oynattılar... Kampa mı geldiler, sabahlara kadar eğlenmeye mi?...”

Koca koca fotoğraflar vardı sayfalarda...

Futbolcu masasına çıkmış, yöneticilere sarılmış dansözler kaplamıştı tüm sayfaları...

Müdürlerin istediği bomba haber bulunmuştu...

Yöneticiler sağolsundu!...