Fenerbahçe günleri…
Cengiz ÇandarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 15/05/2001, Salı • Yeni Şafak Haber Merkezi
Bu hafta, kim ne derse desin, Fenerbahçe''nin haftası… Telekom, Mavi Akım, Kemal Derviş, Devlet Bahçeli, MHP, Fazilet vs. bu hafta, toplumun "bir numaralı" ilgi odağı olmayacaklar. Hafta, futbol ve futbolla birlikte Fenerbahçe''nin "gündeme egemenlik haftası" olacak.
"Kriz" elbette ortadan kalkmayacak. Ekonomi, tabii ki, Fenerbahçe''nin şampiyonluğu ile düze çıkmayacak. Ama, eğer bu "kriz ortamı"na bir "moral pansuman" söz konusu olacaksa, "Fenerbahçe mutluluğu ve coşkusu"ndan daha etkilisi olamazdı; olmakta olan da o…
Eğer, ligin bitimine iki hafta kala, Fenerbahçe''nin şampiyonluk şansı Galatasaray''ın Ankaragücü yenilgisi ve kendisinin Erzurumspor galibiyeti sayesinde, kesinliğe yakın bir ihtimal haline gelmişse; ve İstanbul''un özellikle Kadıköy yakası geceyarısına kadar sevinç gösterileriyle sarsılmış, Erzurum''dan dönen takım ta Pendik Kurtköy Havaalanı''nda yeni günün ilk saatlerinde binlerce kişi tarafından karşılanmışsa, bu "kriz ortamı"ndaki bu "sevinç tablosu"nu gözden kaçırmamak ve futbol adı verilen "büyü"ye dudak büküp, omuz silkmemek gerekiyor.
20. yüzyıla damgasını vuran birçok tarihî olayı yerinde izlemiş olan ben, iki hafta üstüste Gaziantepspor ve Galatasaray maçlarındaki Fenerbahçe tribünlerindeki muhteşem atmosferi, belleğimin albümüne "unutulmazlar" arasına yerleştirdim. Çıplak gözle Fenerbahçe olgusuna Kadıköy''de tanık olabilme imtiyazına sahip bulunduğum için, pazar gecesinden bu yana ülkeyi sarmaya başlayan ve "günlük siyaset"i, daha da değersiz kılacağı besbelli olan havayı soluyabiliyorum.
Galiba, işte bu önsezi ile geçen hafta cuma günü "hükümet gitti geldi" masallarıyla kafalar tütsülenirken, ben, zamanımı dostum Mustafa Denizli ile paylaşmaktaydım. Tek kelime günlük siyaset konuşmadan. Futbol ve Fenerbahçe konuşarak. "Fenerbahçe sosyolojisi" konuşarak…
Hayatın çeşitli renklerini seçemeyip, siyasetin griliğini "entellektüellik" sayanların yıllardır alaycı bir değerlendirme ve dille hatırlattıkları şudur: "Portekiz''in faşist diktatörü Salazar, ''Ben'' demiş "Bu halkı 40 yıl üç F ile yönettim: Futbol, fiesta, fado…" Fiesta, yani şenlik; fado, yani Portekiz''in adeta kimliği haline gelmiş olan özgün ve hüzünlü şarkıları…
Bu bakış açısında, futbolun, halkı "uyuşturucu" niteliği olduğu hatırlatılmak istenir ve futbol ile tutku derecesinde ilgilenenlere bir "tepeden bakış" vardır. Salazar''ın böyle bir sözü olup olmadığı pek kesin değildir ama bu söze yapılan atıfın Marx''ın "Din insanlığın afyonudur" sözünün olumlu felsefi içeriğini anlamadan dine karşı tavır alan ateist zihniyetin yaklaşımına benzer biçimde "anti-futbol"u ve dolayısıyla insanların ilgi alanlarına ilgisizlik tavrını beslediği kesindir.
Portekiz, bugün AB''nin en hızlı gelişen ülkelerinden biri. Futbol tutkusu aynen sürüyor. Fado da, Portekiz kültüründeki yerini aynen koruyor. Futbol, kültür ve gelişmişlik düzeyleri tartışılmayacak İngiltere, Fransa, Almanya, İtalya, İspanya gibi ülkelerde de, Türkiye''den hiç de farklı olmayan bir ilgi odağı.
O yüzden, bu "anti-futbol" sözde entellektüelliğe boş verelim… "Futbol Asla Sadece Futbol Değildir" adını taşıyan ve birçok dile çevrilmiş önemli kitabın 1996''daki Türkçe baskısındaki "Önsöz"ünden şu satırları okuyalım:
"Futbol neden yüzyılımızın en popüler spor dalı?.. Kuralları son derece basit olan bu oyunda favori hiçbir zaman büyük konuşamaz. Sürprizler futbolun tuzu biberidir. Galibin önceden kestirilememesi, milyonların meşin yuvarlağın peşine takılmasında büyük rol oynamıştır. Diğer spor dallarında ya da yaşamın diğer alanlarında ''kaderi'' çoğunlukla önceden belirlenen ''küçükler'' futbol sahasında umut bulurlar. Bu nedenle bu basit oyunun popülaritesi inanılmaz boyutlara ulaşmış, futbol günümüzde dünyanın her köşesinde işçileri ve işverenleri olan dev bir endüstri haline gelmiştir."
İmza kime mi ait? Fatih Terim!
Ve, "asla sadece futbol olmayan" ve, son yıllarda ülkenin her yanına yayılan Türkiye''nin bu "en büyük tutkusu", şu günlerde artan dozda bir Fenerbahçe coşkusu ve zafer mutluluğuna dönüşüyor. "Madalyonun öbür yüzü", amansız bir kriz kapanındaki Türkiye insanının "iyimserliği"nin ve "dayanıklılığı"nın yansımasıdır.
Galatasaray ile uluslararası alanda bir "saygın kimlik oluşturma" yönünde katedilen mesafe ile Türkiye halkını okşayan bu "oyun", uzun yıllar Trabzonspor ve en son olarak Gaziantepspor''un heyecan verici yükselişiyle "Anadolu''nun dinamizmi"nin de göstergesidir.
Ankara''dan Ankaragücü ve Gençlerbirliği''nin yanısıra, Denizlispor, Yozgat Yimpaşspor, Bursaspor, Kocaelispor gibi Türkiye''deki futbolun etkili temsilcileri, raslantısal başarıları değil, Türkiye''nin önemli üretim ve işletme merkezlerini temsil ediyorlar.
Fakat, "yaşamın başka alanlarında ''kaderleri'' önceden belirlenen ''küçükler''in" Türkiye''deki ortak paydası Fenerbahçe''dir. Fenerbahçe, bir "büyük kavram"dır. "Küçükler", kendilerini Fenerbahçe ile "büyük" hissederler. Fenerbahçe ile bütünleşerek, büyürler.
İşte bu nedenden ötürü, Fenerbahçe''nin, bu haftayla birlikte başlayan "şampiyonluk fiestası", bu haftasonundan itibaren, Galatasaray''ın UEFA Şampiyonluğu kutlamalarını kat be kat aşacaktır.
Fenerbahçe''nin bu "Mayıs"ı, Türkiye''nin gecikmiş "bahar"ıdır…
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.