“Paşam işte İstanbul” olayının 2. versiyonu

22 Temmuz seçimlerinde, AKP''nin yüzde 47 oy alarak seçimleri kazanmış olması pek çok kimseyi şaşırtmıştır. Olayları doğru yorumlayanlar için bu sonuç şaşırtıcı olmamalıdır. Gazetemizde bir ay önce yayınladığımız “Paşam, işte İstanbul der gibi” başlıklı makalemizi(*) yeniden yayınlamak isterdim.

Hatırlatmak için tekrarlayalım. Olay şudur: 14 Mayıs 1950 seçimlerinin arifesinde, İstanbul Valisi Prof. Dr. Fahrettin Gökay, Cumhurbaşkanı İnönü''ye, İstanbulluların CHP''den uzaklaştığı yolundaki haberleri yalanlamak için Taksim Meydanı''nda bir miting düzenlemiştir. Bu mitinge, o zamana kadar görülmemiş büyüklükte bir katılım olmuştur. İsmet Paşa, mitingde konuşmasını yapmak üzere kürsüye çıktığında yanında bulunan Gökay muhteşem kalabalığı göstererek “Paşam, işte İstanbul” demiştir. 14 Mayıs 1950 tarihinde yapılan seçimleri Demokrat Parti kazandığı gibi, CHP en büyük yenilgiyi de İstanbul''da almıştır.

Gene hatırlardadır ki, 22 Temmuz seçimlerinden önce, Ankara Tandoğan, İstanbul Çağlayan Meydanları''nda yapılan Cumhuriyet Mitingleri''ne olağanüstü katılım olmuştur. Bu mitingleri yorumlayan birçok yazar, düşünür ve politikacı, bu kalabalığın AKP iktidarına karşı bir gösterge olduğu yorumunu yapmışlardır.

Biz o günlerde yazdığımız makalede(*), yukarıdaki yorumun yanlış olduğunu, bu mitinglere katılanları tek birleştiren şeyin, duymakta oldukları güvensizlik ve huzursuzluk olduğunu belirtmiştik. Bu sebeple de, mitingin muhataplarının sadece AKP değil, huzursuzluğa sebep olan Anayasa Mahkemesi, YÖK, Cumhurbaşkanı vs. olduğunu iddia etmiştik. Gene başka bir yazımızda, AKP iktidarı terazisinin bir gözünde başarıları, diğer gözünde ise “iktidar olduğu halde muktedir olamamanın” bulunduğuna işaret etmiş ve bu kefelerden hangisi ağır çekerse, oylarının yüzde kırkın üzerine çıkabileceği gibi, yüzde yirmilerin altına da düşebileceği tahminini yapmıştık.

Türk seçmeni, Tandoğan veya Çağlayan Meydanı''nda toplanan kalabalığın vermek istediği mesajı yanlış okuyarak, “işte Türkiye bu” diyenleri yanıltmıştır. Seçim sonuçları, sadece AKP''nin iktidarının başarılarının tasdiki değil; aynı zamanda kalıplaşmış bir zihniyetin reddidir.

Bu seçim sonuçlarından, kazananların ve kaybedenlerin alması gereken dersler vardır. Türk seçmeni, AKP''nin eline, istediği sayıda milletvekilliği vermiştir. Bu tarz kazançlar, bir partinin eline verilmiş keskin bir kılıç gibidir. Atalarımız demişlerdir ki: “Ellerinde keskin kılıç bulunanlar, yanlış hamlelerden kaçınmalıdırlar.”

Ve gene aksakallı bir düşünürün dediği gibi, “Servet de, şöhret de, yüksek makamlar da birer sivri kazığa benzer.” O herkesin eline kolayca geçebilir. Ancak bütün mesele onun üzerinde oturabilmektir.

Kısaca seçimi kaybedenler hâlâ Türk seçmeninin yanıldığını, cahilliğini iddia ederek kendi kusurlarını görmezse, sadece bugün değil, yarınki seçimlerin de mağlubu olacaklardır. İktidarlar ise, aldıkları oyların yarısının kendilerine verilmiş kabul oyu, yarısının da muhalefete verilmiş ret oyu olduğunu hesaplamazlarsa yanılırlar ve yarının mağlupları arasına girerler.

Seçim öncesi yapılan mitinglerdeki mesajı yanlış okuyup hüküm verenler, Gökay''ın “Paşam işte İstanbul” yanılgısına düşmüşlerdir. Onun için son seçimlere, bu olayın 2. versiyonu başlığını atmış bulunuyoruz. Tekrar edelim: Gazetemizde daha önce yazdığımız makalemizde aynen şunları söylemiştik (*)

Cumhuriyet mitinglerine bakarak AKP''ye; Erdoğan''a, “İşte Türkiye bu” demeye kalkanlar yanılmış olurlar. Bu mitinglerden elbette AK Parti iktidarının çıkarması gereken dersler vardır. Fakat aynı zamanda bu mitinglerin hedefi Türk medyasıdır, siyasetin önünü tıkayan siyasilerdir. Anayasa Mahkemesi''dir. YÖK''tür ve hatta Cumhurbaşkanı''dır.

Cevdet Akçalı (*)14.05.2007 tarihli

Yeni Şafak gazetesi