28 Şubat aktörlerinin dilleri çözülüyor...

28 Şubat sürecinde aktif sorumluluk üstlenen, sürecin bir yerlerinde aktör olarak hizmet vermiş olan kişiler, aradan geçen on sene sonra konuyla ilgili hatıra ve değerlendirmelerini ifşa etmeye başlayınca işin vahameti, trajik yanı ve sorunun kök saldığı ortamı anlamak daha kolay oluyor. Birilerini şu veya bu şekilde suçlamaksızın olayın bizzat kendisini ve bunun üzerinde yükseldiği zihin yapısını anlamaya çalışmak sanıyorum öncelikle yapılması gereken iş olmalıdır.

Önceki gün siyaset alanında doktora düzeyinde öğrenim gören bir gruba, sohbet çerçevesinde, "28 Şubat denince ne anlıyorsunuz? 28 Şubat sizde neyi hatırlatıyor?" diye bir soru sorduğumda aldığım cevaplardan biri özellikle dikkat çekiciydi. Bir genin "28 Şubat denince yedi yıllık bir gecikmeyle yapılan periyodik bir darbeyi anlıyorum!" diye cevaplaması önemliydi.

Özellikle dikkatimi çeken bu cevabın arkasında belli bir zihin yapısı ve Türk siyasi sistemine ilişkin bir değerlendirme yatıyordu. Buna göre Türkiye''de on yıllık periyotlarla tekrarlanan darbeler normal bir durum olarak ortaya çıkmakta ve bu durum siyasetin temel bir özelliği olmaktadır. Periyodun uzaması, aslında normal bir durum olmayıp küçük bir aksamadır!

Bu cevabın daha geri planında darbeleri ve siyasete dışarıdan yapılan müdahaleleri bir problem çözme aracı olarak görmenin yattığı da söylenebilir. Zaten Türkiye''de darbelere ilişkin en önemli kültürel kod, toplumun zaman zaman karşı karşıya kaldığı birtakım sorunların çözümünü demokratik kurum ve süreçlerde değil darbe ve askeri müdahalelerde görüyor olmasıdır. Bu durum sanıldığı gibi yalnızca toplumun nispeten geri ve az eğitimli kesimlerinde değil tam tersine yüksek eğitimli, varlıklı ve gelişmiş kesimlerinin zihin dünyalarına sinen bir özelliktir. Bugün hâlâ "28 Şubat iyi ki oldu, askerin öncülüğünde ülke uçurumun kenarından döndürüldü!" türü açıklamaların hangi kesimlerden geldiğine dikkatinizi çekmek isterim.

Bakın dönemin İçişleri Bakanlığı Müsteşarı Teoman Ünüsan neler diyor:

"MGK kararlarının ardından ''irtica'' söylentileri gündeme iyice oturdu. Sürekli irtica ile mücadeleden bahsediliyordu. 14 Nisan''da valileri irtica gündemi ile topladık. Toplantıda MGK kararları ele alındı. Valilere ''Ne diyorsunuz, en iyi siz bilirsiniz; irtica var mı, irtica mı geliyor?'' diye sorduk. İstisnasız hepsi, ''Ne irticası'' cevabını verdiler ve ''Nerden çıkartıyorlar bunu? İrtica mirtica yok bu ülkede'' dediler. Refahyol, vali atamadı ki; bunu söyleyenler, önceki dönemlerde göreve getirilmiş valilerdi."

"Ancak özellikle medya, bilinçli olarak ülkeyi darbe havasına soktu. İktidarı, irtica ile mücadele edeceğiz diye kaptılar. Ben bunu komutanlara da söyledim: İktidarı öyle birine verdiniz ki, hem işi aldılar, hem yapmadılar hem de malı götürdüler" dedim."

Sayın Ünüsan''ın açıklamaları neye işaret ediyor? Gayet açıktır ki 28 Şubat sürecinde her gün topluma yaşatılan irtica korkusu, bir senaryonun verimli ürünü ve kullanışlı bir suçlama aleti imiş! Devletin görevlileri "irtica mirtica yok bu ülkede" diyorlar. Ama ülkenin yüksek menfaatlerini korumak için yarışan (!) medyamız ise ertesi gün manşetlere bambaşka bir hava estiriyor. Medyanın bilinçli olarak ülkeyi darbe havasına soktuğu en yüksek yetkililer tarafından açıklıkla dile getiriliyor.

Bu açıklamalar sonrasında bu süreçte tuzu biberi olan medyamız temsilcilerinin söyleyecekleri söz yok mudur acaba? Yoksa hâlâ ülkeyi kurtardıklarını mı söyleyeceklerdir?

Yine 28 Şubat sürecinde aktif rol oynayan meşhur "beşli çete"yi oluşturan sivil toplum(!) kuruluşlarının yetkilileri geriye dönüp baktıklarında nasıl bir pişmanlık ve kandırılmışlık içerisinde bulunduklarını acı cümlelerle dile getiriyorlar. Mesela Türkiye İşveren Sendikaları Başkanı Refik Baydur "28 Şubat''ta Türkiye''de bir rejim tehlikesi yoktu. Rejim tehlikesi varmış gibi gösterilerek ''askerle sivil el ele demokrasiyi kurtardı'' söylemi doğru değil. .. Çevik Bir, bazı yerlere ulaşma arzusundaydı…" diyebiliyor. Beşli Çete''nin diğer üyeleri de benzer sözler söylüyorlar. Bu süreçte Genelkurmay karargahına gidip askerlerden brifing alan yüksek yargı temsilcilerinin halktan özür dilemeleri gerektiği dile getiriliyor…

Yazılanlara, yapılan açıklamalara bakılınca 28 Şubat''ın ciddi şekilde sorgulanması ve bütün yönleri ve soruçlarıyla masaya yatırılıp değerlendirilmesi gerektiği ortadadır. Darbecileri ve hukuksuzluk içinde bulunanları yargılayamıyorsak hiç olmazsa olağanüstülük sürecini masaya yatırıp bütün yönleriyle sorgulayabilmeliyiz. Darbeleri ve askeri müdahaleleri bir problem çözme yöntemi olarak gören ve buna destek veren çevreleri kamuoyunun önüne koymalıyız.