Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

“28 Şubat” Türk siyasetinde, “27 Mayıs”, “12 Mart”, “12 Eylül” gibi temel dönüm noktalarından biri olarak tarihteki yerini almıştır. O sıradan bir tarih değil, bir bakıma siyasetin kırılma anlarına işaret eden bir “milat”tır. Bunun içindir ki pek çok konuda “28 Şubat''tan önce” veya “28 Şubat''tan sonra” gibi değerlendirmeler yapılmaktadır.

28 Şubat 1997''den bu yana on iki yıl geçti. Bu zaman zarfında “28 Şubat” süreciyle ilgili pek çok bilinmeyen konu ve sorun bilinir hale geldi, o dönemde yapılıp edilenlerle ilgili çeşitli bilgiler bir biçimde kamunun gözleri önüne serildi. Sürecin nasıl işletildiğine ilişkin bilinmeyenler giderek netleşir oldu.

Ben bu vesile ile özellikle iki hususa dikkat çekmek istiyorum. Dikkat çekmek istediğim, aslında, sadece “28 Şubat” süreci ile ilgili olmayıp genelde Türk siyasetine, buradaki tartışmada ise demokrasiye yapılan müdahalelerde siyasi aktörlerin tutumlarına ilişkin bir özelliktir.

Hepimiz biliyoruz ki demokrasiye şu veya bu gerekçe ile dışarıdan yapılmış anti demokratik müdahalelerin aktif aktörleri Silahlı Kuvvetler''de görevli kişilerdir. Yani ülkeyi düşmanların saldırı ve tehditlerinden korumakla görevlendirilmiş olan görevliler, ellerindeki gücü seçimle gelmiş iktidarları alaşağı etmek için kullanmışlardır. Darbelerin aktif aktörleri askeri şahsiyetler olduğundan tartışmalarda bunun faturası hep bu şahsiyetlere kesilmiştir. Ancak burada gözden kaçırılan veya pek öne çıkarılmayan önemli bir nokta vardır; o da sivil aktörlerin bu tür müdahalelerde oynadıkları rol ve askeri şahsiyetlere verdikleri ciddi destek.

Ben sivil kadrolar darbe planlaması yapan ekiplere şu veya bu şekilde bir destek vermese, darbelerin gerçekleşebilme şansının çok sınırlı olduğunu düşünürüm. Darbecilere destek sağlayan sivil kesimlerin içerisinde sadece bürokrasinin bir kesimi değil aynı zamanda siyaset camiasının da önemli bir kesiminin yer alması özellikle altının çizilmesi gereken bir gerçekliktir. İşin anlaşılması zor olan yanı da işte budur.

Hatırlatmaya gerek var mı bilmiyorum? 27 Mayıs darbesinde darbecilere Demokrat Parti ile başedemeyen Cumhuriyet Halk Partisi''nin verdiği desteği kim inkar edebilir? Yine 12 Mart muhtırası sırasında da çeşitli düzeylerde partilerin verdikleri destek bilinmektedir. 28 Şubat darbesi sürecinde de bazı partilerin ve siyasetçilerin nasıl bir destek sağladıkları hala hafızalardadır.

Bu gerçekliği siyasetçilerin demokrasiye inanmadıkları şeklinde mi değerlendirmeliyiz? İşte temel sorun buradadır. Varlığını demokrasiye ve demokratik kurumlara borçlu olan siyaset kadroları demokrasi dışı bir yönteme nasıl destek verebilirler? Türk siyasetinde bir tür kangren etkisi yaratan bu tavrın geri planında kör bir oportünüzmin olduğu söylenebilir. Sandık ve seçimle iktidar olma şansını kaybeden kimi ekipler, silahlı güçlerin iktidarı rakip ekiplerden alıp kendilerine vermesini meşru bir siyasi yöntem olarak görmekte ve destek vermektedirler. Bütün darbelere bakıldığında öncelikle darbenin kime karşı yapıldığına bakılmış ve ondan sonra eğer kendilerine değil rakiplerine karşı ise alkışlamış ve destek vermişlerdir. Kendilerine karşı yapılırsa şiddetli eleştiri yoluna gidilmiştir.

İkinci dikkat çekmek istediğim nokta bu oportünist tavrın sadece siyasi aktörler için değil seçmenler için de geçerli olduğudur. Bu noktada Türk seçmeninin darbeleri bir tür problem çözücü meşru siyasi yönteme olarak gördüğü şeklinde bir anlayışın olduğu görülüyor. Seçmen de aynen partiler gibi darbenin kime karşı yapıldığına bakmakta ve ortadaki siyasi bunalımdan çıkmak için bir yöntem olarak görmektedir. Kendisinin oy verdiği ve belli süre zarfında ülkeyi yönetme yetkisi tanıdığı bir iktidarın anti demokratik yöntemle koltuğundan edilmesini içine sindirebilmektedir. İktidardaki siyasetçinin ileri sürülen yanlışlarıyla meşrulaştırılmak istenen darbelere karşı temelden bir eleştiri ve karşı çıkış söz konusu olmamaktadır.

Bir toplumsal mühendislik projesi olduğu bütün yönleriyle ortaya çıkan 28 Şabut''a hâlâ sahip çıkan siyasi ve sivil aktörlere rastlanması, üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir konudur. Bir yandan demokrasiyi savunurken diğer yandan hâlâ totaliter sistemlerin toplumsal mühendislik projelerine sarılan insanların olması ne büyük bir çelişkidir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...