Meclis''te grubu bulunan beş siyasi parti liderinin Anayasa Mahkemesi Başkanı A. N. Sezer''i cumhurbaşkanlığına aday göstermeleri ve ortak bir metnin altına imza koymaları "tarihî uzlaşma" olarak değerlendirildi. Bütün toplum kesimleri bu gelişmeden heyecan duydu, "özlenen birlik", "beklenen birlik" gibi memnuniyet izhar eden kelimelerle anıldı. Benimse ilk tepkim "Bürokrasi yine kazandı" şeklinde oldu! Siyaset kurumu kendi içerisinden bir aday çıkaramamıştı!
Bütün zorluklarına ve sıkıntılarına rağmen Meclis içerisinden bir adayın seçilmesi tercih edilir bir durumdur. Halkla yüzleşmiş, halkın içinden gelmiş, kahvede oturmuş, çay içmiş, nutuk atmış, oy için esnafı dolaşmış, sandığın heyecanını duymuş, seçim bölgesindeki halkın mektubuna, telefonuna, faksına cevap vermiş, seçmenlerin dertleriyle ilgilenmiş, sorunlarını çözmeye çalışmış, kısacası toplumu tanımış bir "vekil"in cumhurbaşkanı seçilmesinin sembolik anlamı çok farklı olurdu. Cumhurbaşkanlığı makamı ile toplum kesimleri arasındaki mesafenin daralması için de böyle bir gelişme olumlu rol oynayacaktı. Özellikle T. Özal ve S. Demirel dönemlerinde bu makam onların şahsında toplumun içine girmiş, toplumla bütünleşmiştir.
Ahmet N. Sezer''i toplum tanımıyor...
Ahmet N. Sezer''i toplum tanımıyor. Onunla ilgili değerlendirmeler geçen yıl Anayasa Mahkemesi''nin kuruluş yıldönümünde yaptığı ve yankı uyandıran konuşması üzerinden yapılıyor. Bunun yanında Sezer başkanlığı döneminde, önceki başkan gibi yerli yersiz konuşmalardan kaçındığı, siyasal nitelikli polemiklere girmediği ve bu yolla Anayasa Mahkemesi''nin saygınlığını arttırdığı gözlemlerden kaçmıyor. Vakur bir tavırla mahkemeyi saygın bir konuma getirmiştir. Bu gelişme elbette Sayın Sezer''in pozitif hanesine yazılacak bir özelliktir.
Sayın Sezer''in adaylığının genelde olumlu karşılanmasında onun hukukçu kişiliğinin önemli rol oynadığı görülmektedir. Bu bence çok anlamlı bir durumdur.
Olağanüstü dönemlerin en ciddi sorunu "hukuksuzluk"tur. 27 Mayıs, 12 Mart ve 12 Eylül dönemlerindeki olağanüstü yargılamaların geriye bıraktığı adaletsizlikler, haksızlıklar unutulmuş değil.
Son yıllarda adalet kurumunun içine sürüklendiği süreç, maalesef bütün toplum kesimlerini hayal kırıklığına uğratmıştır. Adalete duyulan güvende bir aşınma ortaya çıkmış, adaletin siyasallaştığı şeklinde eleştiriler yoğunlaşmıştır. Olağanüstü dönemin kendi sistematiği içinde işleyen bir adalet mekanizmasını anlamak zor değil. Fakat normal adalet mekanizmasının olağanüstü uygulamalara alet edilmesi güveni ve umudu ortadan kaldırmaktadır.
Sorunların en ciddi olanı hukuksuzluktur...
Bugün ülkemizde insanların şikayet ettikleri birinci konu "hukuksuzluk", "adaletsizlik", "haksızlık"tır. Her toplumda hatalı ve yanlış uygulamalar olur. Haksızlığa uğradığına inanan vatandaşın adalet kurumuna başvurması ve burada hakkının kendisine verileceğine bir inancı varsa sistem normal işliyor demektir. Türkiye''de son yıllarda sarsılan işte bu inançtır. Tehlikeli olan da işte budur!
Ahmet N. Sezer''in adaylığının toplumda heyecan yaratması ve bilhassa onun hukukçu kişiliğinin öne çıkarılması, geçen yıl yaptığı konuşmasına atıflar yapılması, hukuka duyulan güvensizliğin yeniden tesisi ve adalet kurumunun önemsenmesi anlamına gelmektedir. Bir bakıma Sezer''e duyulan güvenin "sembolik" anlamının gerisinde vatandaşın özlemini duyduğu "adalet" yatmaktadır.
Bir toplumda onlarca sorun olabilir; pekçok yapı ve kurum bozulur, sarsılır. Eğer adalet toplumun gözünde güveni ve sığınılacak bir "melce" olma özelliğini kaybediyorsa gelişmenin çok vahim bir noktaya vardığını söyleyebiliriz.
Sayın Sezer''in kendisine duyulan güvenin "sembolik" anlamını doğru okuyacağını umuyoruz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.