Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) dışındaki bütün siyasi partilerin seçim bildirilerinde mevcut anayasanın değiştirilmesiyle ilgili açık vaatler yer alıyor. Ak Parti halka “sivil anayasa” vaat ederken Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) gerçek anlamda bir “toplum sözleşmesi” olan bir anayasa sözü vermiştir. Mecliste gruba sahip Demokratik Toplum Partisi (DTP) seçime girmemekle beraber bağımsız olarak seçime katılan adaylara destek anlamında yayınladığı seçim bildirisinde “yeni bir anayasa” yapılması özlemini dile getirmiştir.

Aslında mevcut anayasa yürürlüğe girdiği 1982''den bu yana hep tartışmalı konumunu korumuş, nerede ise bütün siyasi partiler değiştirilmesi yönünde siyasalar geliştirmişlerdir. CHP''nin bugünkü durumu gelişmeler karşısında partinin savruluşu ve konjonktürel bir duruş olarak değerlendirilmelidir. Yoksa sol/sosyal demokrat kesimin darbe ürünü ve anti demokratik bir sürecin meyvesi olan anayasayı savunacak duruma geldiğini düşünmek gerçekten üzüntü verici bir durum olur.

Anayasanın yenilenmesi konusunun gündemimizi fazlasıyla işgal edeceği ve ciddi tartışmaların yapılacağı görülüyor. Anayasanın içeriğinden önce anayasanın kimler tarafından ve nasıl yapılacağı soruları ortada uçuşuyor. Bu sorular gerçekten çok önemlidir ve meşruiyete ilişkin tartışmalarda ilk cevaplanması gereken sorulardır. Anayasayı kim yapacak, kimler yapmalıdır?

Bu soru çevresinde bir tartışmanın başladığını da görmekteyiz. İstanbul Üniversitesi senatosu toplanarak yeni anayasa yapımı çalışmalarını değerlendiren bir bildiri yayınlamış. Bildiriyi okuyan Rektör bir soru üzerine şunları söylemiş:

“Ben doğrusu bu sivil Anayasa''yı hiç içime sindiremiyorum. Bugüne kadar yapılan anayasalar başka bir anayasa mıydı? Hepsi sivil anayasaydı. Anayasa mutlaka yansız ve bilimselliğe dayanan, geniş kapsamlı bilim adamları tarafından yapılmalı. Siyasetin dışında olmalı, siyasi bir eğilime yandaş olmamalı!"

Rektörün bu cümleleri bir anımı hatırlamama vesile oldu. Üniversitede anayasanın iktidarın sınırlandırılmasındaki rolünü ve önemini anlatırken “anayasayı kim veya kimler yapmalıdır?” diye bir soru sormuştum. Öğrencilerden aldığım cevaplar arasında bilim adamları, hukukçular, anayasa hukukçuları, üniversite hocaları, askerler gibi farklı cevaplar vardı. Hiçbir öğrenci “anayasa gibi önemli bir toplum sözleşmesi metnini elbette biz veya bizim temsilcimiz olan siyasetçiler yapmalıdır” diye cevap gelmemişti. Bunu çok yadırgamış ve bu tavrın gerisindeki saik üzerinde durmuştum. Üniversiteye siyaset bilimi tahsil etmek için gelmiş öğrenciler “anayasayı askerler yapmalı” diyor ancak “siyasi temsilciler yapmalı” demiyordu. Bunda üzerinde durulması gereken ciddi bir sorun yok mudur?

İstanbul Üniversitesi Rektörü de anayasanın siyasiler, yani halkın siyasi temsilcileri, daha doğrusu halkın kendisi tarafından değil “bilim adamları” tarafından yapılması gerektiğine inanıyor. Anlaşılan Rektör ve senato üyeleri, kendilerini hala 27 Mayıs darbesinin gerçekleşmesinde ve darbe sonrasında siyasi karar süreçlerinde aktif rol oynayan siyasi aktörler olarak görüyorlar. 27 Mayıs darbesinde İstanbul Üniversitesinin oynadığı rolü ve bunun ülkeye ödettiği faturayı henüz masaya yatırıp tartışmış olmadığımızdandır ki demokratik ortamda da benzer roller üstlenmek arzusunu dile getirmektedirler. Rektör ve heyeti, siyaset kadrolarını halkın temsilcileri olarak görmemekte ve anayasa yapımını bir siyasi irade işi olarak düşünmemektedir. Bunun bir ameliyat işi olmadığını birileri Rektör ve ekibine hatırlatmalıdır.

Bu beyan aynı zamanda Türkiye''de bilim adamlarının, aynen bürokraside olduğu gibi kendi temel işlevleri yanında siyasi rol de üstlenmek için zihni hazırlık içerisinde olduklarını ele veriyor. Bürokrasinin kendisini “idari” işlevlerle sınırlı görmeyip aynı zamanda “siyasi” kararlar da alması gerektiğine inanması gibi bilim adamları da kendilerini sadece bilimle sınırlamayıp her türlü konuda doğru olanın kendileri tarafından bilindiğini ve “siyasi” konularda da kararı kendilerinin vermeleri gerektiğine inandıkları anlaşılıyor. Türkiye''de siyasetin temel sorunu işte budur. Kimse siyasi temsile bağımsız alan açıp toplumun geleceğine karar vermek, sadece onun tarafından yapılması gereken bir işlev olduğuna inanmak istemiyor. Herkes toplumun geleceğine hükmetmek yarışındadır, oysaki demokrasilerde toplumun geleceğine toplumun temsilcileri karar verirler. Temsilciler anayasa yapamayacak, kural koyamayacaklarsa niçin seçtiğimizi yeniden tartışmamız gerekiyor.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...