17 Ekim Salı günü masa başında çalışıyordum. Erkenden işe koyulmuş yetişmesi gereken dosyaları biraz hızlı ve seri şekilde okuyor notlar alıyordum. Gazetelere bile bakacak vaktim olmadığından çoğu kez yaptığım gibi akşama bırakmıştım.
Masa başında bir şey okur veya yazarken televizyonun veya radyonun açık olmasını istemem. Ortalığın sessiz ve sakin olmasını tercih ederim. Pek çok kişinin yaptığı gibi çalışırken ne müzik ne de çerez vb. şeyler ararım. Sessizlik ve sadelik benim için en uygun ortamdır. Sadece internetin açık olması hem yazarken hem de okurken bana yardımcı bir işlev görür. Takıldığım veya hatırlamadığım bir şey olursa bir yandan notlarıma, daha önce tuttuğum fişlere baktığım gibi internet üzerinden sağlıklı bilgiye de ulaşmaya çalışırım.
Bir münasebetle açık olan bilgisayarımdan internete girdim ve aradığım bilgiye ulamaya çalışırken flaş flaş anonsuyla verilen Başbakan R. T. Erdoğan''ın hastaneye kaldırıldığı haberiyle karşılaştım. Muhtemelen milyonlarca insan benim gibi bu haberle karşı karşıya gelmiştir.
Hızla internet haber sitelerine daldım, ancak haberle ilgili hiçbir detay yoktu. Sadece Başbakan''ın hastaneye kaldırıldığı haberi veriliyor detayların arkasından geleceği duyuruluyordu.
Derhal televizyonu açtım; orada da bir haber yoktu. Sadece birinde “son dakika” anonsuyla Başbakan''ın hastaneye kaldırıldığı alt yazıyla bildiriliyordu.
Bu beklenmedik durumda herkes gibi ben de çalışmaları bir yana bırakıp internet veya televizyonlardan gelecek haberleri beklemeye başladım. Konu çok önemliydi. Sayın Başbakan''ın aniden hastaneye kaldırılması sıradan bir haber değildi. Şimdiye kadar Başbakan''ın rahatsızlığıyla ilgili bir bilgimiz yoktu, ancak onun yüksek tempoya nasıl dayanabildiğini hep merak ediyorduk. Hatta Başbakan''ın yakınında çalışan arkadaşlara bu yüksek tempoya nasıl dayandıklarını soruyor ve temponun düşürülmesinin gerekliliği üzerinde düşüncelerimizi açıklıyorduk.
Geçen zaman içinde Başbakan''ın rahatsızlığıyla ilgili haberler netleşmeye başladı. Başbakan''da ani şeker düşüklüğü olmuş ve buna dayalı olarak rahatsızlık geçirmiş!
Bu bilgiler televizyon ekranlarından ve internet sitelerinden akmaya başlayınca birkaç yıl önce benim de geçirdiğim bir rahatsızlık aklıma geldi. 26-28 Eylül 1997 tarihinde Diyarbakır''da gerçekleştirilen Uluslararası Demokrasi Hukuk ve İnsan Hakları Konferansı''na katılmak üzere İstanbul''dan sabah Diyarbakır''a uçmuştuk. Konferansın sekretaryası tarafımdan üstlenildiği için bir telaş içerisindeydik. Hazırlıklar, konuşmacıların intikali, düzen vs. yorucu bir çalışma idi.
Bu telaş içerisinde sabah kahvaltı yapma fırsatı bile bulamamıştım. Ayrıca bir yurtdışı gezisinden yeni dönmüş ve dinlenemeden Diyarbakır''a gelmiştim. Toplantı açıldı, protokol konuşmaları yapıldı. Arkasından konferans gündemini ve programı sunmak üzere bana söz verildi. Kürsüye çıktım ve konferans programı hakkında dinleyicilere bilgi vermeye başladım. Birkaç dakika konuşmuştum ki birden tansiyonum düştü, gözlerim karardı, terlemeye başladım ve kürsüye yığıldım.
Ön sırada Fransa''dan toplantıya katılan R. Garaudy oturuyordu. Bendeki olumsuz durumu hemen farketmiş ve görevlileri uyarmıştı. Ama yığılıp kalmam engellenememişti. Arkasından orada bulunan bir doktor arkadaş hemen müdahale etmiş, dinlendirmiş ve hastaneye kaldırarak sağlığa kavuşmama yardımcı olmuştu.
Konferansın açılışında canlı yayında meydana gelen bu olay kimi gazetecilerce bir kalp krizi olarak duyurulmuştu. Oysa ki bir kriz değildi. Yorgunluk, hava değişikliği ve şeker düşüklüğüne dayalı ani tansiyon düşüklüğüydü… Çok şükür daha sonra böyle bir rahatsızlık hiç yaşamadım.
Başbakan''la ilgili haberleri takip ederken birkaç yıl önce yaşadıklarıma gittim. Başbakan''ın bu temposuna, yorgunluğuna ve çırpınışına normal bir bünyenin dayanması mümkün değil. Bu bakımdan Sayın Başbakan''ın tempoyu biraz düşürmesi, dinlenmesi ve kendisine vakit ayırması gerekiyor. Sanıyorum bütün idealist insanlarda görülen kendisine vakit ayıramama, kendisini dinleyememe, kendisini ve yakınlarını ihmal etme hali siyasetçiler için de varittir. Koşturma ve çabalama içerisinde kendimizi ve yakınlarımızı nasıl ihmal ettiğimizin farkına ancak iş işten geçtikten sonra varabiliyoruz. Oysa ki ne kendimize ne de yakınlarımıza haksızlık etmeye hakkımız yok.
Not: Bugün Ramazan Bayramı''nın ikinci günü. Tüm Yeni Şafak okurlarının bayramını tebrik ediyor sağlık ve afiyette daim olmalarını diliyorum.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.