Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Tartışmalarda kullanılan dil dikkatinizi çekiyor mu? Sanıyorum temel problem burada kendisini gösteriyor.

En çok kullanılan zamirler “biz” ve “onlar” oluyor. En basit tartışmada bile iki karşıt gruptan söz ediyoruz. Toplum dediğimiz bütünü ikiye bölüyoruz; biri bizim de içinde yer aldığımız “biz” diye ifade ettiğimiz bir grup, diğeri de bizim içinde yer almadığımız, karşı olduğumuz kişilerin bulundukları “onlar” grubu.

Bir ülkede yaşayanların, aynı siyasi otorite altında bulunanların, aynı dili konuşanların, aynı geleceğe yönelenlerin, ortak geçmişi paylaşanların, ortak bir kültür zemininde buluşanların, en genel anlamda bir “millet” oluşturdukları hep tekrarlanan bir olgudur. Bir milleti oluşturanların “biz” zamirini kullanarak tek bir bütünün bireyleri olduklarını dile getirmeleri gerekmez mi?

Dahası Türkiye şu kadar yıldır bir “milletleşme” süreci yaşamakta, bir “millet” oluşturmak için şuurlu, planlı ve programlı bir proje uygulanmaktadır. Bu süreçte kat edilen mesafeden dolayı da çoğu kez iftihar etmekteyiz. Geldiğimiz noktaya baktığımızda ise hala “biz” ve “onlar” demekteyiz.

Bunun gerisinde ne olabilir acaba?

Bir milleti oluştursak bile toplumun bütün kesimlerinin aynı olması ve her türlü farklılıkların millet bütünü içerisinde erimesini beklemek hiçbir zaman gerçekçi olamaz. Zira toplum dediğimiz gerçeklik, temelde farklılıklar üzerine kurulmuştur. Hiçbir toplum tek düze değildir. Dinde, inanışta, dilde, kültürde, siyasi anlayışta, ideolojik tavırlarda, dünyayı algılamada, gelecek tasavvurunda, anı yaşama biçiminde pek çok farklılıkların yaşanması millet olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Farklılık toplumsal hayatın ayrılmaz bir gerçekliğidir.

Bütün mesele hayatın gerçekliği olan farklılıkların zihin dünyamızda meşru olarak kabul edilmesi ve bunların bir çatışma, kavga, ayrılık ve düşmanlık unsuru haline getirilmemesindedir. “Biz” dediğimizde en küçük sosyal birim olan aileden millete kadar pek çok bütünlüğü ifade ederiz. “Onlar” dediğimizde de bizimle aynı konumu paylaşan, aynı düzlemde yer alan ve birtakım farklılıklar taşıyan grupları ifade ederiz.

Ancak “onlar” her zaman “biz”den az çok farklılıklar gösterenleri değil özellikle siyasi tartışmalarda rakiplerimizi, düşmanlarımızı, varolmamaları gerekenleri, karşı kampta olanları ifade ettiğini hatırlatmak gerekiyor. Artık burada “onlar” bizimle eşit düzeyde olanları değil “ötekileri” ifade etmektedir. İşte bu noktada durum değişmekte ve kendi varlığımızı ötekileştirdiğimiz kişi veya gruplarla ifade etmeye çalışmaktayız. Bunun çok tehlikeli bir gelişme olduğuna işaret etmek isterim.

Ulusal ve uluslararası düzeyde belirli aktörler kendi mevcut konumlarını sürdürebilmek için devamlı bir “öteki”nin varlığına ihtiyaç duydukları görülüyor. Eğer mevcut pozisyonunuzu tehdit eden, varlığınızı sorgulayan bir “öteki” yoksa o zaman sizinle ilgili tartışmalar başlamaktadır. Size sorular yöneltilmektedir. Size yönelen parmakların başka yöne çevirmek için her zaman “öteki”nin varlığına ihtiyaç duyulur. Acaba günlük tartışmalarda karşılaştığımız “onlar” bu ihtiyacı gören “ötekiler” midir?

Türkiye''nin gündemine gelen yeni anayasa tartışmalarının nasıl mecrasından saptırılarak türban ve cumhuriyetin değişmez ilkelerine mahkum edildiğini ibret ve hayretle gözlemekteyiz. Tartışılması gereken yeni anayasanın nasıl olması gerektiği hususu iken muhayyel birtakım cepheler oluşturularak “biz” ve “onlar” üzerinden bir tartışma yürütülüyor. “Türkiye böyle giderse Malezya olacak, en iyisi mi mevcut anayasaya hiçbir şekilde dokundurtmayalım” demek mi isteniyor? Eldekini korumak için “onlar” temelinde inşa edilen bir düşman yaratmaya ihtiyaç duyuluyor. Türkiye''de temel hak ve özgürlüklerin alanı genişletilmeli, çağdaş bir demokratik düzene kavuşmalı dendiğinde “bunun zamanı değil, zira irtica ve bölücülük tehlikesi var” diyerek mevcut kaleler tahkim edilmek isteniyor.

Seçimde toplumun yaklaşık yarısının oyunu alan parti ve iktidar yanlıları “onlar” yani “ötekiler”, iktidar partisine oy vermeyen ve çeşitli partiler arasında dağılmış olan kesimlerse “biz” olarak kendilerini ifa-deye yöneliyorlar. “Biz” olarak kendilerini ifade edenler bu ülkenin ve toplumun önemli bir parçası, peki “onlar” diye anlatılanlar “öteki”leştirilen düşmanlar mı? Yoksa mevcut bürokratik ve anti demokratik hegemonyayı sürdürmek ve buna yönelik tartışmaları mecrasından saptırmak için başvurulan gerçekliği gizlemeye yönelik bir “öteki”leştirme çabası mı?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...