Yeni hükümet kurma çalışmaları, Meclis Başkanı seçimi ve Cumhurbaşkanı seçiminin aynı anda gündemde olması bir siyasi sıkışmışlık hali mi, yoksa her bir konunun kendi kulvarında yürümesi gereken bir durum mudur? Her üç sorunun birbirinden kopuk ve ilgisiz olmadığı açık. Bir yandan bakınca seçimlerin mutlak galibi Ak Parti''nin aldığı yüksek oyla önündeki sorunların üstesinden gelmesinin kolaylaştığını, sorun olarak gözükenlerin çözümünün artık sorun olmayacağını düşünmek mümkün.
Mesela Cumhurbaşkanlığı seçimi konusunda yürütülen muhalefet kampanyalarının iki temel argümanı vardı. Deniyordu ki 22. Meclis normal süresini tamamlamış seçime gitmekte olan bir Meclistir. Önümüzdeki yedi sene ülkeyi yönetecek Cumhurbaşkanını miadını tamamlamış bir Meclis seçmemeli, yeni gelen Meclis seçmelidir. İkinci argüman ise mevcut Meclis demokratik ve siyasi temsil noktasında ciddi zaaflar taşımaktadır. Ülke nüfusunun ancak yarısından biraz fazlasını temsil etmekte nerede ise toplumun yarısı Mecliste temsil edilmemektedir. Böyle bir Meclisin Cumhurbaşkanı seçmesi doğru olmaz.
Hukuken bir anlamı olmamakla birlikte siyaseten değerlendirilmesi gereken bu iki argüman anlamlıydı. Bugün gelinen noktada bu argümanlar ortadan kalkmış bulunmaktadır. Ortada yenilenmiş ve demokratik temsil kabiliyeti son derece yüksek bir Meclis vardır. Gerçekten de yüzde onluk ülke barajına rağmen toplumun yüzde seksen beşinin Mecliste temsil edilebilmesi çok önemli bir gelişmedir.
Şimdi muhalefetin tüm kampanyalarını dayandırdığı iki temel argümanın ortadan kalkmış olması Cumhurbaşkanlığı seçimi sorununu ortadan kaldırmış mıdır? Her ne kadar Ak Parti''nin tek başına ilk iki turda kendi adayını seçebilecek 367 oyu yoksa da Milliyetçi Hareket Partisi''nin (MHP) son derece rasyonel bir siyasi kararla Meclise girip toplantı yeter sayısı sorunu çözeceğini açıklamasıyla Ak Partinin kendi adayını hiç olmazsa üçüncü turda seçebilme imkanı net bir şekilde ortaya çıkmıştır. Sayısal ve şekli olarak konuya bakılınca bir sorun gözükmemektedir. Ama gerçekten sorun veya seçim krizi aşılabilmiş midir? Bu soruya şöyle bir ilave soru daha soralım; diyelim ki Ak Partinin 367''den daha fazla sandalyesi olsa ve ilk turda kendi adayını seçebilme imkanı bulunsa yine sorun çözülmüş olur muydu?
Sorunun sadece bir sayı sorunu olmadığını unutmamak gerekiyor. Ortada sorunun taraflarının rahatlıkla kullanabilecekleri karmaşık bir gelişmeler yumağı var. Cumhurbaşkanlığı seçimine yapılan müdahale sonrasında erken seçim kararı alınmış ve halka gidilmiştir. Halk oy kullanırken bu durumu değerlendirmiş kendi tavrını ve tercihini ortaya koymuştur. Ak Partinin seçmenin yarısının oyunu almasında bunun önemli etkisi vardır. Dolayısıyla bu konuda millet söyleyeceğini sandıklara yansıtmış Ak Partinin gösterdiği adaya güvenoyu vermiştir. Buna itiraz edenler milletin bu eğilimini gördükten sonra kendi tavırlarını yeniden düşünmeleri ve demokratik sürece saygı gösterip sonuca katlanmaları gerekir, demek mümkün.
Ancak sorun tam da buradadır. Sürece müdahale eden siyasi ve bürokratik kesimlerin demokratik yönteme ve sonuçlarına katlanmaları mümkün olsa, demokratik sonuçları temel veri olarak kabul etseler sorun zaten kendinden çözümlenecektir. Bu kesimlerin temel sorunu milletin toplumsal sorunlar konusundaki tercihi ve çözümleri bir veri olarak kabul etmeyip bunu yanlış, hatalı ve itibar edilmemesi gereken bir süreç olarak görmelerinden kaynaklanıyor. İdeolojik çerçevede hareket edenlerin temel çıkmazı buradadır. Şayet kendi ideolojilerinin dışında bir gelişme olursa o her zaman kötüdür ve karşı çıkılması gerekmektedir. Oysaki demokrasi bir yöntemdir ve mevcut sorunların nasıl çözümleneceğine ilişkin usuller sunmaktadır.
Yarın saat 24''e kadar Meclis Başkanlığına aday olacaklar adaylıklarını açıklayacaktır. Meclis Başkanının Ak Partiden seçileceği kesin olmakla birlikte kimin seçileceği belirsizdir. Muhtemelen adayın kim olacağı aynı zamanda Cumhurbaşkanlığına kimin aday olacağını da ortaya koyacaktır. Bunun yanında yeni hükümette kimlerin yer alacağına ilişkin ipuçları da verecektir. Bütün bu sorunların üstesinden gelmesi gereken Recep Tayyip Erdoğan''ın hükümeti, Meclis Başkanını ve Cumhurbaşkanını bir bütün içerisinde değerlendirip bir karara varacağını tahmin etmek zor değil. Muhtemelen ilk verilmesi gereken karar Cumhurbaşkanlığına kimin aday olacağı konusudur. Bu netleştikten sonra Meclis Başkanlığı için adayın kesinleşmesi ve arkasından da yeni hükümet üyelerinin belirlenmesi süreci izlenecektir.
Bu hafta Türkiye''nin geleceğini yönlendirecek ekibin belirleneceği, zamanın ruhunun iyi okunması gerektiği bin haftadır. Türkiye''nin dar ve günübirlik sorunlar temelinde değil uzak hedefler ışığında düşünüp kararların verilmesi gerekmektedir. Ülkenin mukadderatında bu haftanın farklı bir yeri olacaktır. Büyük düşünmek ve yanlış yapmamak Türkiye''nin önünü açacaktır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.