Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Seçimlerde başarısız olan ve beklediğini bir türlü elde edemeyen muhalefet partilerinin davranış ve kararlarını gözden geçidiğimizde ilgi çekici sonuçlarla karşı karşıya gelmek mümkün. Önceki yazımda siyasette rasyonel davranmanın temel bir esas olduğunu ancak bunun her zaman mümkün olmadığını, bazen partilerin irrasyonel davranışta ısrarlı olduklarını anlatmıştım. Burada sorulması gereken soru, siyasi partilerin ve siyasetçilerin irrasyonel davranışta ısrar etmelerinin arkasında ne tür etmenlerin müessir olduğudur.

Bu sorunun çeşitli cevapları olabilir. Sanıyorum bizim irrasyonel olarak gördüğümüz ve nitelediğimiz davranış ve tavırların ilgili parti ve siyasetçilerce irrasyonel görülmediği, onlar tarafından bu davranışların rasyonel olarak görüldüğü söylenebilir. Normalde hiçbir insan bir davranışı ve tutumu irrasyonel olduğu için sürdürmek istemez. İrrasyonellikte daim olmak bizzat irrasyonellik olmalıdır. İnsan “akleden”, “makul davranan”, “tutarlı”, “uyumlu” ve “akıllı” bir varlıktır. Akla ve mantığa uygun olmadığı halde bir davranış üzerinde ısrar etmez. Israr ediyorsa bunda başka faktörlerin etkisi olduğu düşünülmelidir.

Ana muhalefet partisi CHP''nin seçimden önceki davranış ve politikalarda ısrarlı olmasının rasyonel bir açıklaması olabilir mi? Genel seçimde halk tarafından sınanmış ve doğru olmadığına karar verilmiş olan bu politikalarda ısrarlı olunmasının mantığı ne olabilir? Burada partinin seçim sonuçlarını diğerlerinden farklı yorumladığı ve anlamlandırdığı anlaşılıyor. Geleneksel tavra bakılınca partinin yanlış yapmasından çok halkın ve seçmenlerin yanlış yaptıkları, bu nedenle halkı daha da uyarmak ve bilinçlendirmek gerektiği mi düşünülmektedir?

Parti yöneticilerinin temel siyasal tercihlerinde egemen olan ideolojik değerleri asla sorgulanabilir bir argüman olarak görmemeleri ve her durumda savunulması gereken ana inanç sistemi olarak görmeleri düşünülebilir. Yani partinin temel politikaları olarak belirlenen siyasaların hakikatin kendisi imiş gibi görülmesi, bundan hiçbir durumda geri durulamayacağına inanılması ve bu nitelikteki siyasaların sorgulanmasının bir tür ihanet olarak değerlendirilmesi de olabilir. Bu tür nitelemeler bir bakıma varlık nedeni olarak görüleceği için bunların sorgulanması bir bakıma varlığın sorgulanması anlamına geleceği için bu yola girmekte hevesli olmazlar.

Bir diğer husus partinin desteğini aldığı ve kendisine oy veren kitleyi elde tutmayı öncelikli hedef olarak görmesi ve bunları kaybetmekten korkması olabilir. Parti yeni seçmenler kazanmak, farklı toplum kesimlerinin desteğini almak ve seçmen kitlesini çeşitlendirip gücünü artırmaktansa öncelikle partiye oy vermiş olanların başka partilere gitmesini önlemeye yönelmesi, bunun için onları partide tutmaya yönelik politikalar izlemesi de bir strateji olabilir.

Eğer durum buysa o zaman CHP için yapılan eleştirilerden biri olan bu partinin aslında iktidar olmak istemediği, kendisini devamlı muhalefette konumlandırdığı, bütün önceliklerini ve siyasalarını muhalefette olmak için oluşturduğu ve iktidar olmamak için gayret gösterdiği iddialarının doğru olduğunu kabul etmek gerekiyor. Gerçekten devamlı muhalefette olan bir partinin yerini beğenip iktidar olmak diye bir amacının olmaması doğru olabilir mi? Teorik olarak soruna bakılınca bunun asla doğru olması düşünülemez, ancak CHP''nin izlediği politikalar ve parti performansı değerlendirildiğinde bu iddiaya hak vermemek mümkün değil. Evet biraz absürt ve mantıksız, irrasyonel ve akıl dışı gibi olacak ama CHP iktidar olmayı istememekte ve muhalefette kalmak için özel gayret göstermektedir dedirtecek bir form içinde. Eğer bu iddiayı doğru kabul edecek olursak o zaman bu partinin politikalarını sorgulamayı, tutum ve eylemlerini değerlendirmeyi bir yana bırakmayı tercih etmemiz gerekiyor. Madem orta boy bir parti olarak kalmak istiyor ve bunu da başarıyorsa o zaman CHP''ni sorgulamanın anlamı yok. Hatta bu partiyi başarıl bile kabul etmemiz gerekiyor.

Her şeye rağmen CHP''nin iktidar olmayı ana hedef olarak önüne koyan bir parti olduğunu kabul ettiğimizde seçimlerden sonra başarısızlığını masaya yatırıp izlediği temel politikaları sorgulaması gerekirdi. Partili yöneticilerin bunu ortaya koyacakları ilk olay cumhurbaşkanlığı seçimi olabilirdi. Seçimlerden önce izlenen politikanın toplumca benimsenmemiş, tasvip edilmemiş olması nedeniyle terk edilmesi ve yeni bir politika geliştirilmesi gerekirdi. Parti yöneticilerinin “madem bu politika toplumca tasvip görmedi öyle ise bunu terk ediyor Meclis''e giriyoruz. Hatta CHP olarak adayımızı çıkarıyor ve belli bir adaya destek veriyoruz. Artık gerginlik politikalarını bırakarak sistem içinde farklılıkları savunan politikalar izlemeye başlıyoruz” diye yeni stratejiler geliştirmesi beklenirdi.

CHP, politikalarını gözden geçirmeyi, köklü bir değişiklik yapmayı, toplumdan destek görmeyen siyasalarını değiştirmeyi bilmelidir. Statüko, her zaman kaybettiriyor. Artık CHP için de değişim zamanıdır.

CHP''nin “değişim” sözüyle mutlaka barışması gerekiyor.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...