Dün ebediyete uğurladığımız “Hocaların Hocası” olarak anılan, ahlâk, irfan, ilim ve erdem timsali Sabahattin Zaim Hoca, sadece Türkiye için değil tüm İslam dünyası, hatta bütün dünya için yerinin doldurulması imkânsız büyük bir kayıptır.
Ben kendisinin doğrudan öğrencisi olmadım; öğrencilik yıllarımda ne İktisat Fakültesi Gazetecik Enstitüsü''nde, ne de Siyasi İlimler Enstitüsü ve Uluslararası İlişkiler Bölümünde dersi vardı. Kendisinin Hoca olduğu Sosyal Siyaset Kürsüsü ile Çalışma Ekonomisi Bölümünde de ders almamıştım. Ancak herkes gibi onu biliyor, tanıyor ve takip etmeye çalışıyordum.
Kendisiyle ilk tanışmamı gayet iyi hatırlıyorum. İktisat Fakültesi Siyaset Bilimi Bölümünde yüksek lisans öğrencisi iken Orta Doğu konusunda çalışıyordum. Bana yol göstermesi ve yardımcı olması için randevu istemiş ve kendisini ziyaret etmiştim. Beni fakültedeki odasında gayet sıcak ve babacan bir üslupla karşılamış, bana ayırdığı vakti içerisinde o an için hiçbir yerde bulamayacağım bilgiler vermiş, akademik hayata ilişkin çok değerli nasihatlerde bulunmuştu.
1994''te yeniden üniversiteye dönmem gündeme geldiğinde Marmara Üniversitesiyle birlikte Sakarya Üniversitesine de müracaat etmiştim. O zaman Hoca, Sakarya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi dekanı idi. İstanbul Üniversitesinden yaş haddinden emekli olduğu sırada taşra üniversitelerinde iki yıl daha çalışma imkanı getirilmişti. Öğrencilerinin ısrarı üzerine Sabahattin Hoca, Sakarya Üniversitesinde kurucu dekan olarak görev almayı kabul etmişti. Marmara Üniversitesindeki işlemler hızlı gitmiş ve Spor Yüksek Okulu''na atamam yapılmıştı. Maaş bordrom bile düzenlenmiş, bankada hesap bile açılmıştı. Göreve başlamadan önce Hoca''ya haber vermek için Adapazarı''na gitmiştim. Beni büyük bir muhabbetle karşılamış ve işlemlerin gecikmesinden dolayı üzüntülerini ifade etmişti. Ben Marmara Üniversitesi''ne atandığımı söylediğimde Hoca''nın tavrı biraz sert olmuş ve aynen şunu söylemişti: “Spor Yüksek Okulunda ne yapacaksın? Burada Kamu Yönetimi veya Uluslararası İlişkiler Bölümlerini biran önce faaliyete geçirmek istiyorum. Benim burada bulunmam sizler için. Ben bir fedakarlığa katlanıyorum. Siz de işin bir tarafından tutmalısınız. Fedakarlıktan kaçınmayın…” Hocanın bu sözleri üzerin kendisinden özür dileyerek şunu söylemiştim: “Hocam özür diliyorum. Ben ne demek istediğinizi gayet iyi anladım. Marmara''da başlamıyorum, buradaki atamayı bekliyorum…”
Nitekim gelişmeler aynen öyle olmuştu. Ben Marmara''da atandığım halde göreve başlamamış ve bir müddet sonra atamam yapılan Sakarya Üniversitesinde göreve başlamıştım. O gün bugündür bu üniversitede çalışmayı sürdürüyorum.
Hoca''nın emekliliğinden sonra ilişkilerimiz azalmakla birlikte devam etti. Pek çok yerde birlikte olduk. Nasihat ve tavsiyelerini alma fırsatı bulduk.
Sabahattin Hoca ile en son eylül ayı başlarında Saraybosna ve Mostar''da beraber olduk. Mostar Cemal Biyediç Üniversitesi''nde Deniz Feneri Derneği tarafından yaptırılan Eğitim Fakültesi binasının teslimi ve açılışı programı sebebiyle oradaydık. İki güne sıkıştırılan programa ayak uydurmak çok zordu. Hava soğuktu, oradan oraya koşturup duruyorduk. Biz bile zorlanırken Hoca''nın gösterdiği gayret ve coşku şaşırtıcıydı. Cemal Biyediş Üniversitesi''ndeki programda Hoca bir konuşma yapmış ve eğitim kurumlarının önemine, ilmi çalışmaların kalıcılığına, bu tür faaliyetlerin toplumları birbirine yaklaştırmadaki gücüne, ülkeleri yöneten kadroları yetiştirmenin öncelikli iş oluşuna dikkat çekmişti.
Hoca hasta haliyle bunları yaparken asla şikayetçi değildi. Tam tersine konuştukça açılıyor, adeta kendine geliyor, mutlu oluyordu. Saraybosna''yı gezerken, şehitliği ziyaret ederken, tarihi mekanları dolaşırken duyduğu mutluluk büyüktü. Uluslararası Sarayeva Üniversitesi''nin kurucu rektörlüğünü de yapmıştı. O üniversiteyi ziyaretimizdeki coşkusu görülmeye değerdi. Genç bilim adamlarını buralara gelip hizmet etmelerini tavsiye ediyordu.
Sabahattin Hoca, ünü dünyaya yayılmış bir ilim adamıydı. Ama ondan daha da önemlisi O bir ahlak, irfan ve erdem timsaliydi. Nazikti, kibardı, gönül adamıydı, O hepimizin hocasıydı, büyüğümüzdü, örnek bir şahsiyetti, öncüydü, yol açandı, hizmet insanıydı, “güzel insan”dı… Sabahattin Hoca kelimenin tam anlamıyla Hocaların Hocası idi, o bir “insan-ı kamil”di...
Allah rahmet etsin, makamı cennet olsun! Ailesinin, öğrencilerin ve tüm sevenlerin başı sağolsun!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.