TBMM birkaç yıldır ilk kez hükümetten gelen bir tasarıya destek vermemiş, milletvekilleri özgür iradelerini kullanarak toplumun eğilimlerini yansıtmışlardır.
İstikrar masalına ve milletvekilleri üzerinde aylardır sürdürülen baskılara rağmen Çarşamba günü TBMM''nde alınan sonucun bütün hesapları ve planları alt üst ettiği kesin. Şimdi gözler yarın yapılacak ikinci tur oylamalarda. Yarınki oylamalarda nasıl bir sonuç alınacağını şimdiden kestirmek zor, ne var ki Sayın Demirel''in aday olmasını sağlayacak anayasa değişikliği için gerekli 367''nin üzerinde olumlu oyun çıkması son derece zor gözüküyor. Şayet hükümet tasarısını geri çekmezse bugün yapılacak görüşmeler, pazarlıklar, tavizler bunda etkili olacaktır.
Demirel başarılı bir isim
Kişisel olarak Demirel, siyasette son derece başarılı bir isim. Kırk yıl ülkenin yönetiminde devamlı üst pozisyonlarda bulunmuş, devamlı yükselmiş, darbelere ve yasaklara maruz kaldığı halde her türlü olumsuzluğu aşmasını bilerek her dönem daha güçlü gelmesini bilmiş bir lider. Şayet siyasetteki başarıyı iktidara gelme ve burada mümkün olduğu kadar uzun dönem kalabilme ile değerlendireceksek Sayın Demirel''i Türkiye''de siyasetin en başarılı ismi saymak gerekir.
Fakat bu başarısı Sayın Demirel için anayasa değişikliği yapılması ve milletvekillerini, parti liderlerini baskı altına alarak değişiklik tasarısının Meclis''ten geçirilmesi çalışmalarını haklı duruma getirmez. Bu konuda ileri sürülen argümanların ne kadar komik, gülünç ve anlamsız olduğu herkesin malûmudur. Devlet adamı kolay yetişmiyormuş, tecrübeden yararlanmak gerekiyormuş, Demirel iyi denge unsuru ymuş, onun siyasi parti lideri iken izlediği politikaları değil ama cumhurbaşkanı iken ki politikaları takdir edilmeliymiş vs... Bütün bunlar doğru olabilir, ama mevcut anayasal düzenin bunun için değiştirilmesini haklı kılmaz.
Meclis toplumun eğilimini yansıtmıştır
Aslında Çarşamba günkü oylama ve oylamada alınan netice üzerine başlatılan tartışmalar son derece öğretici, ufuk açıcı ve umut vericidir. TBMM birkaç yıldır ilk kez hükümetten gelen bir tasarıya destek vermemiş, milletvekilleri özgür iradelerini kullanarak toplumun eğilimlerini yansıtmışlardır. Meclisin iyice yürütme gücünün hakimiyetine girdiği, yürütmenin yasamaya da egemen olduğu ve hükümetin tasvip etmediği herhangi bir önerini kanunlaşma şansının olmadığını biliyoruz. İlk kez hükümetten gelen tasarı reddedilmiştir.
Bu sonucun alınmasında etkili olan âmil, hiç kuşkusuz "gizli oylama" sistemidir. Gizli oylamada milletvekilleri parti liderlerinin eğilimine göre değil kendi vicdanlarından gelen sese göre hareket etmektedirler. Parti liderlerinin hegemonyasına her fırsatta karşı çıkanlar şimdi liderleri kendi milletvekillerine hakim olamamakla, milletvekillerini liderlere rağmen oy kullanmakla eleştirmektedirler. Mesut Yılmaz''a yönelik eleştirilere bir bakın tutarsızlığın ve samimiyetsizliğin ne olduğunu görürsünüz.
TBMM liderlerden bağımsız bir irade beyan ettiğinden ve yürütmenin dayatmalarına destek olmadığından, dahası dayatmalara karşı direndiğinden bir kişilik, güç ve saygınlık kazanmıştır. Bu umut verici bir gelişmedir. Temsil kurumu bu tavrını korumasını bilir ve sürdürürse giderek dışlanan ve anlamsızlaşan siyaset kurumuna yeniden itibar kazandırabilir.
Diğer yandan artık ağızlarda sakız olan şu istikrar masalının bir kişinin bağlı olmadığı ulusal ve uluslararası ilişkilerin hassas bir denge noktasında bütünleşmesinin ürünü olduğu anlaşılmaktadır. Altmışların ortasından bu yana iktidarın değişik pozisyonlarında aktif görev üstlenen Demirel''li dönemin Türkiye''nin en istikrarsız ve kaotik dönemi olduğu da unutulmamalıdır. Yaşanan bunca istikrarsızlığın faturası tek başına Demirel''e kesilemezse istikrarın başarısı da ona mal edilemez.
Giderek daha iyi anlaşılıyor ki önümüze konulan hem hükümetin hem de Demirel''in göreve devam etmesine gerekçe yapılan istikrar, mevcut statükonun devam ettirilmesi çabasından başka bir şey değildir. Mevcut statükonun, yani hukuksuzluğun, insan hakları ihlallerinin, düşük seviyedeki demokrasinin, Üçüncü Dünya tipi milliyetçiliğin, temel hürriyetler üzerindeki baskıların, ifade ve vicdan hürriyetleri üzerindeki sınırlandırmaların, bürokrasinin siyasal işlevlinin, siyaset kurumunun işlevsizleşmesinin, özelleştirmelerdeki talan ve yağmanın, medya gruplarının yasalara rağmen devlet imkanlarını aralarında paylaşmalarının, AB üyeliği için gerekli reformlara karşı ayak sürümenin... devam ettirilmesi demektir.
Buna ne halk ne de onun vekilleri "evet" diyemez, dememelidirler.
Yarınki oylama Türkiye için bir dönüm noktası olacaktır; Türkiye statükoyu mu, yoksa değişimi mi seçecektir?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.