Geçtiğimiz iki üç hafta içerisinde meydana gelen gelişmelerin seçmen davranışı üzerinde nasıl bir etkisinin olacağı merak konusudur. Aslında demokratik toplumlarda her türlü kamusal siyasaların toplum üzerinde nasıl bir etkiye yol açacağı göz ününde bulundurulması gereken önemli bir faktördür. Ne var ki demokratik süreçlerin ve temel tercihlerin yeteri kadar benimsenmediği yahut benimsenmiş gözükmesine rağmen kurumsallaşmadığı toplumlarda herhangi bir siyasanın etkisi fazla bir önem arzetmez. İdeolojik tercihlerin ve resmi doğruların toplumun tercihlerinin önüne geçtiği toplumlarda toplumun ne düşündüğünü kimse merak etmemektedir.
Demokratik meşruiyetin temelini toplumun söz konusu uygulama, siyasa ve program hakkındaki kabulleri oluşturduğuna göre yapılıp edilenleri planlayan ve bir süreç içerisinde gerçekleştirenlerin, bu yapıp ettiklerinin toplum üzerindeki etkileri dikkate almaları bir zorunluluk olmalıdır. Yapıp etmeden önce henüz yapılmak istenenler planlama aşamasında iken bunların ne tür etkilere yol açacağı şu veya bu şekilde düşünülmüş ve hesaplanmış olsa bile her zaman isabet edildiği düşünülemez. Sosyal ve siyasal planların çoğu kez hedefe ulaşmasının imkansız olduğunu pek çok olay kanıtlamaktadır.
Mesela belirli toplum kesimlerinin mitinglerde bir araya gelmeleri, bölünmüşlüğün sembolü olan partilerin birleşmeye ve bütünleşmeye zorlanması düşünülmüş, planlanmış bir siyasi hedef olduğu açıkça gözüküyor. Nitekim bu süreçte hem merkez sağda, hem de merkez solda partilerin bütünleşmesi yönünde adımlar atılmış, belli bir merhale de alınmıştır. İlk etapta Doğru Yol Partisi ile ANAVATAN Partisinin birleşme kararları bu planlanmanın bir sonucu olarak gerçekleşmiştir. Bunun yanında sol kesimde Cumhuriyet Halk Partisi ile Demokratik Sol Partinin de yıllardır bir türlü gerçekleştirilemeyen işbirliği yolunda önemli adımlar atılmıştır. Bununla birlikte bu atılan adımlar memnuniyetle karşılanmakla beraber bütün ısrarlara rağmen bu süreçte istenen hedefe varılamamış olması herhalde pek tahmin edilen bir husus değildi. Ama bu tür gelişmeleri masa başında planlamak her zaman başarıyı yakalamak için yeterli olmamaktadır. DYP-ANAVATAN birleşmesinin de nasıl bir sonuç vereceği hala tartışmalıdır!
Sorular…
Bu kadar milletvekiline sahip olmasına rağmen Ak Partiye cumhurbaşkanı seçtirtmemek için verilen mücadele ve çabalar nasıl bir sonuç yaratmıştır? Bu durum Ak Partinin önümüzdeki seçimde oyunu düşürecek midir? Cumhurbaşkanı seçtirmemek muhalefet partileri için bir başarı olarak kabul edilecek midir? Bu tablo karşısında Türk seçmeni sandığa gittiğinde Ak Partiye üç yüz ellinin üzerinde sandalye sahibi olduğu halde cumhurbaşkanı bile seçemedi diyerek desteğini çekerek seçimi boykot eden muhalefet partilerine mi yönelecektir? Yoksa Türk seçmeni muhalefet partilerin bu davranışlarını af etmeyerek desteğini Ak Partiye mi yöneltecektir?
Bu soruların, gelişmelerin planlamasıyla meşgul “mühendistik grubu” tarafından düşünülmüş olması ve buna uygun çözümlerin geliştirilmiş olması gerekir. Bu gelişmelerin hemen arkasından yapılmış bir kamuoyu araştırmasında deneklere sorular bazı sorulara verilenin cevaplar toplumun bu konudaki eğilimi hakkında bir ipucu vermektedir. Bu sorular içerisinde en önemlisi cumhurbaşkanlığı seçiminde partilerin genel olarak izledikleri politikalarla ilgili olanlardır.
Buna göre cumhurbaşkanlığı seçiminde partilerin izledikleri genel politika hakkında seçmenlerin değerlendirmeleri şu şekildedir: Ak Partinin izlediği politika toplumun yüzde 48.1 tarafından, ANAP''ın politikası yüzde 21.1''i tarafından, CHP''nin izlediği politika yüzde 23.7 tarafından, DYP''nin izlediği politika yüzde 20.7 tarafından, MHP''nin izlediği politika da yüzde 17. 1 tarafından olumlu bulunmaktadır. Buna karşılık Ak Partinin izlediği politika toplumun yüzde 44.1 tarafından, ANAP''ın politikası yüzde 66.7 tarafından, CHP''nin izlediği politika yüzde 66.5 tarafından, DYP''nin izlediği politika yüzde 66.9 tarafından ve MHP''nin izlediği politika da yüzde 62.5 tarafından olumsuz bulunmuştur.
Bu tablo karşısında parti yetkililerinin ve “mühendislik grubu”nun memnuniyet duymaları mümkün mü? Toplumun yarıya yakını Ak Partinin politikasını olumlu bulurken muhalefet partilerinkini ancak beşte bir civarında olumlu bulmaktadır. Meclise girmeyip cumhurbaşkanı seçtirmemekle yeri göğü inleten partiler acaba bunu tahmin etmiş miydi?
Bu verileri daha da anlamlı kılan partili seçmenlerin önemli bir bölümünün kendi partilerin izledikleri politikayı olumsuz bulmalarıdır. Mesela ANAP''lı seçmenlerin yüzde 27.4''ü, CHP''lilerin yüzde 17.6''sı, DYP''lilerin yaklaşık üçte biri, MHP''lilerin de yüzde 25.9''u kendi partilerin politikalarını olumsuz bulduğunu beyan etmiştir. Bu partiler kendi seçmenini bile izledikleri politikada ile tatmin edemezlerken rakip partilerin seçmenlerini nasıl ikna edeceklerdir? Partiler öncelikle eldeki seçmenleri tatmin ederek onların da paylaşacakları bir politika izleyeceklerdir. İktidara talip olduğunu söyleyen partilerin kendi seçmenlerini elde tutamazken başka partilerden nasıl seçmenleri devşireceklerdir? Gerçekten muhalefet partileri, Cumhurbaşkanlığı seçimi konusunda izledikleri politikalarla ne tür bir sonuçla karşılaşacaklarını önceden hesaplamışlar.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.