Olağanüstü dönemlerin pek çok mağduru var. Bazen gençler, bazen yazarlar, bazen öğretim üyeleri, bazen partiler, bazen gazeteciler, düşünürler, askerler, güvenlik görevlileri toplumun her kesiminden insanlar tarafından ödenen faturalar tahammülü imkansız bir raddeye varabilmektedir. Haklı haksız, isabetli isabetsiz pek çok kişi haklarından, işlerinden, onur ve kişiliklerinden büyük fedakarlıklara katlanmakta, hayatının baharında ağır yara almakta, telafisi imkansız derin sıkıntılara maruz kalmaktadır.
Anlaşılması imkansız bir toplumuz desem abartmış olmam. Öyle bir ülkeyiz ki, önce başbakanları, bakanları, siyasetçileri veya öğrencileri olağanüstü mahkemeler marifetiyle idam ediyoruz, ardından yıllar sonra itibarlarını iade ediyor görkemli devlet törenleri düzenliyoruz. İşin üzücü yanı bunlardan hiç de ders almıyoruz.
İçinde bulunduğumuz dönemin en mağdur kesim ikimdir diye sorsanız, herkes farklı cevaplar verebilir, ama sanıyorum mağdurlar listesinde çocuklara ve gençlere ilk sıralarda yer verir. Milyonlarca oy almış partilerin kapatılması, siyasi yasakların getirilmesi, pek çok dernek, vakıf, yurt ve kursun kapatılması, bütün bunlar doğru. Toplumun görmediği veya görüp de önemini ve olumsuz etkisini fazla fark etmediği bu sürecin çocuklar, evet çocuklar üzerinde meydana getirdiği etki ve tahribattır.
Bugünlerde pek çok ailenin evinde ilkokula, orta ve liseye giden çocukların yüzlerinde mutsuzluk, üzüntü, umutsuzluk ve psikolojik bir bezginliğin izlendiğinden eminim. Çocuklarımız akşam evlerine döndüklerinde okulda olup bitenleri yüzlerinden okumak mümkün. Onların umutsuz yüzlerinden ilk çıkan sözler şunlar oluyor: "Bugün yine müfettişler geldi. Öğretmenimiz kendini tutamadı ve ağladı. Onun başörtüsünden ne istiyorlar? Öğretmenimizi çok üzdüler. Müfettişler gittikten sonra öğretmenimiz ders yapmak istemedi. Öğretmenimiz istifa edebilirmiş, peki bizi kim okutacak? Öğretmenimiz bırakırsa ben okula gitmem..."
Bu yazdıklarımın bir abartı olmadığını pek çok aile biliyor. Milli Eğitim Bakanlığı''nın tüm teftiş birimleri okullarda, bu ister devlet okulları olsun ister özel okullar olsun fark etmiyor, örtülü öğretmen avına çıkmış örtülüleri kovalamakla, onları tahkir, tezyif ve karalamakla meşguller.
Öğretim yılının ortasında öğretmenlere, yasal veya gayri yasal, uygulanan bu işlemin miniciki çocuklar üzerinde meydana getirdiği olumsuz etkiyi hiç kimse düşünmüyor. Milli Eğitim çocuklara ne öğretildiğine, programların ne kadarının uygulandığına, çocukların nasıl yetiştirildiğine hiç ama hiç bakmıyor. Tüm işi gücü örtülü ve sakallı öğretmen kovalamakla meşgul. Tüm okullardan baş örtülü öğretmenler uzaklaştırılsa çocuklarımızın yetişmelerine nasıl olumlu bir katkısı olacaktır?
Senenin ortasında görevinden alınan, bir yerden bir yere sürülen veya istifa etmek mecburiyetinde bırakılan öğretmenler dolayısıyla binlerce okulda onbinlerce öğrenci mağdur duruma getirilmiş bulunuyor. Dersler boş geçiyor, çocuklar akşama kadar üzüntülü ve moralsiz şekilde boş sıralarda oturup evlerine dönüyor. Yarının ne olacağını bilemiyor, hayatın ilk basamaklarında anlamsız uygulamalara maruz kalıyorlar. Bu olayın onların psikolojisinde meydana getirdiği olumsuz etkiyi acaba Milli Eğitimin o mağrur müfettişleri düşünüyorlar mı?
Tüm velilere bir küçük çağrım var. Bu tür mağduriyete maruz kalan okulların bulunduğu yerin Milli Eğitim ve mülki amirlerine sorunun vahametini ve çocuklarımız üzerindeki olumsuz etkiyi bildirelim. Bu tür uygulamaları, en azından sene sonuna bırakmalarını, çocuklarımızın sene ortasında perişan edilmemesini isteyelim. Hiç kimsenin çocuklarımızın geleceğiyle ve onların renkli ruh yapısıyla bu kadar keyfice oynamaya hakkı olmadığını hatırlatalım.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.