Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Türkiye uzun bir hazırlık, müzakere ve diplomasi faaliyetlerinden sonra uygun bir ortam oluşturarak Kuzey Irak''taki terör odaklarına yönelik başarılı bir askeri müdahaleyi gerçekleştirdi. Belli noktaların bombalanmasıyla Türkiye''ye yönelik terör saldırılarının ve bunu organize eden terör örgütlerinin imhasını amaçlayan saldırıların devam edeceği ve terör çökertilene kadar sürdürüleceği belirtiliyor. Bu konuda hükümette ciddi bir kararlığın bulunduğu ve uluslararası camianın da bu tür faaliyetlere destek verdiği görülüyor.

Askeri harekatın planlanması ve gerçekleştirilmesinde Amerika Birleşik Devletleri''nin (ABD) verdiği istihbarat desteğinin önemli rol oynadığı belirtilmektedir. ABD ile gerçekleştirilen işbirliğine yönelik olarak "Türkiye ABD''ye ne vaat etti?" şeklinde bir tartışma gündeme gelmiş bulunuyor. Medyada buna yönelik olarak sürdürülen eleştiri ve tartışmalar karşısında hükümet ABD Başkanı ile gizli herhangi bir antlaşmanın söz konusu olmadığını açıkladı.

Bu tartışma Türkiye''deki siyaset yapma yöntemi ve siyasete atfedilen anlam konusunda üzerinde durulması gereken bazı ipuçları vermektedir.

Türkiye''nin bu noktaya gelene kadar olup bitenleri tekrarlamak istemiyorum. Ta genel seçimlerden önce başlayan "ne duruyoruz, Kuzey Irak''a bir an önce müdahale edelim, terör odaklarını dağıtalım…" anlamındaki talep ve hassasiyetler karşısında hükümetin takip ettiği kararlı ve çok yönlü müzakere yöntemi, müdahale için uluslararası ortamda uygun bir iklimin oluşturulmasına, taraflarının desteklerini kazanmaya, herkesi sorunla ilişkilendirip olumlu katkı yapmaya ve kendisine yönelik terörü önleme amacının herkes tarafından kabulünü sağlamaya yönelik olmuştur. Bu süreçte özellikle bir çabanın altını çizmek gerekiyor ki o da sorunun tüm taraflarıyla yürütülen etkili müzakere yöntemidir.

Sanıyorum bizim siyaset yapma üslubumuzla müzakere temeline dayalı siyaset arasındaki farkı göremeyip gereksiz bir tartışma yürütüyor olmamız işin aslını anlamamızı da sorun haline getiriyor. Bir ulusal veya uluslararası sorun üzerinde müzakere söz konusu ise sorunun taraflarının sorun üzerinde konuşmaları, tartışmaları, çözümüne yönelik farklı tezleri ileri sürüp belli bir çözüm üzerinde uzlaşmalarını amaçladıkları anlaşılmak gerekir. Müzakere masasına taraflar elbette belli bir tez ve görüşlerle gelmektedirler. Yani her bir tarafın sorunu algılaması, o sorunun kendisi için ifade ettiği anlam ve çözümüne yönelik tezleri farklıdır. Müzakereye her taraf kendi tezleri ve önerileriyle gelir, bu tezler ve öneriler tartışılır ve sonunda bir ortak çözüm üzerinde anlaşılır. Üzerinde anlaşılan çözüm, hiçbir biçimde müzakere öncesindekinin aynısı olamaz. Çözümün bir tarafın tezine daha yakın olması sürdürülen müzakere sürecinde tarafların diplomasi başarısına ve tezlerinin rasyonalitesine bağlı bir durumdur. Hayali ve asla gerçekleşebilme şansı olmayan bir tezle masaya oturan bir tarafın tezinin kabul edilebilme veya çözüme katkıda bulunabilme şansı hiç yok gibidir. Şunu da biliyoruz ki bu tür müzakereler bir tür pazarlık arenası gibidir ve taraflar müzakere öncesinde çıtayı yüksekte tutarak pazarlık gücünü artırmak isterler.

Sözü şuraya getirmek istiyorum; Türkiye ABD ile Kuzey Irak''tan kaynaklanan terörün önlenmesi için yapılabilecekler üzerinde başta devlet başkanı düzeyinde olmak üzere bir dizi müzakere yürütmüştür. Yapılabilecekler konusunda tezler masaya yatırılmış ve belli çözümler üzerinde uzlaşılmıştır. Bu müzakere sürecinde Türkiye görüşünü ve taleplerini ortaya koyarken ABD de kendi görüş ve tezlerini ileri sürmüştür. Müzakere sonunda belli çözümler üzerinde anlaşılmış, ortak bir çözüm geliştirilmiştir.

Bu süreçte yani müzakere sürecinde Türkiye''nin kendi tez ve görüşlerinden belli konularda esnemesi söz konusu olacağı gibi müzakerenin diğer tarafının da kendi tezinde belli noktalarda esnemesi ve bir ortak çözümde buluşmaları söz konusudur.

Kuzey Irak''a yönelik olarak başarıyla gerçekleştirilen askeri müdahalede ABD''nin sağladığı istihbarat desteğinin ve uluslararası camianın verdiği diplomatik desteğin önemini hepimiz anlıyoruz. Bütün bu desteklerin bir müzakere olmaksızın Türkiye''nin dayatmasıyla gerçekleşmesi mümkün mü? Müzakere bir sorun üzerinde tarafların karşılıklı olarak kendi görüşlerini ve taleplerini tartışmaya açmalarıdır. Elbetteki Türkiye bu destekler ve katkılar karşılığında belli sorumluluklar altına girmiştir. Başka türlü bu devletlerin desteğini sağlamak mümkün müdür?

Uluslararası sorunlar müzakere ile belli bir çözüme kavuşturulur; müzakereler hiçbir zaman bir ülkenin tek taraflı dayatması ve kendi tezini diğerlerine olduğu gibi kabul ettirebilmesi anlamına gelmezler. Müzakere varsa tarafların karşılıklı esnemeleri, belli sorumluluklar üstlenmeleri de söz konusudur. Demokratik siyasetin temeli müzakeredir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...