Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

ASKON (Anadolu Aslanları İşadamları Derneği) "Ülkemizin Önemli ve Öncelikli Meseleleri" (İstanbul, 2007) başlığıyla bir araştırma raporu yayımlamış. İşadamları derneği tarafından hazırlanıp yayımlanan bir raporda, tahmin edileceği üzere, ekonomik konular ve sorunlar öncelikli olarak öne çıkmaktadır. Toplam otuz üç başlık altında toplanan "meseleler" ekonominin nerede ise her sektörüyle ilgili gözüküyor.

Rapor incelendiğinde ekonominin her düzeyinde ve her sektöründe ciddi problemlerin olduğu ve çözüm için önemli adımların atılmasının beklendiği anlaşılıyor. Raporda sıralanan ekonomideki öncelikli ve önemli meselelerin bir kısmını rahatlıkla tahmin etmek mümkün. Mesela bir türlü düşürülemeyen cari açık, tutturulamayan enflasyonun yüksekliği, faiz oranlarındaki yükseklik, kayıt dışı ekonomi, çok yüksek seyreden sosyal güvenlik açıkları, sıcak para miktarındaki yükseklik, işsizliğin yüksek oranda seyretmesi, istihdam imkanlarının bir türlü yaratılamaması, vergi adaletsizliği, yüksek primler, gelir dağılımındaki dengesizlikler gibi sorunlar ilk anda akla takılanlardır.

Raporda özellikle dikkatimi çeken sorunların ikinci sırasına yerleştirilen "özerk kurullar ve kurumlar ile merkezi yönetim arasında çok iyi bir korelasyon kurul"amaması hususudur. Raporu hazırlayanlara göre 2007 yılı sona ererken Türkiye''nin önemli ve öncelikli meseleleri arasında özerk kurullar ve kurumlar ile merkezi yönetim arasında ciddi bir sorun bulunmaktadır. Eğer rapordaki sıralamanın sorunların öncelikliliğine göre yapıldığı düşünülürse sözü edilen bu sorun ikinci sıraya yerleştirilebilecek kadar önemli ve öncelikli niteliktedir.

Sorunun kısa açıklamasında şu bilgilere yer verilmiş: Merkez Bankası ve finansla ilgili üst kurullar ile hükümet arasındaki ilişkilerde sorunlar var. Özel kurulların kuruluş amacı ekonomiyi seçilmişlerin etkilerinden kurtarmaktır, ancak yetersiz düzenlemeler sebebiyle bu amaca ulaşılamamıştır. Zaman içinde bu kurumlar arasında çeşitli rekabetler ortaya çıkmış, Merkez Bankası ile Hazine ve diğer kurumlar arasında birbiriyle çelişen siyasalar uygulanmıştır…

Şu cümleler raporu kaleme alanların bu konudaki düşüncelerini özetliyor:

"Ülkedeki tüm üst kurulların kendilerine ait bütçeleri oluştu. Kanuni hakları olarak bunları oluşturuyor ve kullanıyorlar. Aynı mükelleften alınan vergilerle genele bütçe haricinde yeni yapılar oluşturmak en basit ifadesiyle israftır ve haksızlıktır. Sırf kontrol edilemediği ve yönetilemediği için, bu tarz yeni yapılar üretmek millete iyilik değil kötülük etmektir. Konunun toptan gözden geçirilmesi gerekmektedir. Bu durum gerçek duruma ters düştüğü için siyasi müdahaleler fiili olarak da gerçekleşmeye devam ediyor, sadece baskıların türü değişiyor. Bu sefer üst kurullar da rahat görev ifa edemiyorlar. Sistemin makro bir bakışla düzetilmesi gerekmektedir." (s.11)

Ekonomiye yön veren kurum ve kurullar ile hükümet arasında belli konularda farklı yaklaşımların olduğu biliniyor. Aslında buradaki siyasa farklılıkları kurumların stratejik önceliklerinden ve sorunu ele alış biçiminden kaynaklanmaktadır. Hükümetlerin sorunlar yaklaşımı ile bürokratik kurum ve kulların yaklaşımları arasında belli farklılıkların olmasında şaşılacak bir husus yoktur. Farklılıkta belirleyici olan temel faktör hükümetlerin takip ettikleri siyasalar konusunda halka hesap vermek mecburiyetinde olmalarıdır. Seçim meydanlarında enflasyonu ve faiz oranlarını düşürme, istihdamı artırma, mevcut kolektif sorunları çözme sözü vermiş olan siyasi kadroların halk karşısında mazeret ileri sürme hakları yoktur. Bundan dolayı da takip edilen temel ekonomik stratejiler konusunda belirleyici olma isteklerini anlamak zor değil. Ne var ki burada ciddi bir paradoks var; ekonomiyi seçilmişlerin etkilerinden uzaklaştırmak için oluşturulan özerk kurum ve kurullar halka hesap verme konumunda olan, belirledikleri temel politikaların faturalarını ödeyen merciler değil. Onların faturalarını halk kurullara değil hükümetlere kesmektedir. Temelde bürokrasinin halka hesap verme konumunda olmaması kendisine büyük bir güç vermektedir. Bu gücün halka hesap verebilir konuma getirilmesi için bir yolun bulunması gerekir. Bu konuda akla gelen üst kurum veya kurulları kaldırmak değil karar verme konumunda olanların siyasi temsil kurumu olan parlamentolarla ilişkilendirilmeleridir. Ekonominin belli sektörlerini düzenleyenler, bir tür siyasi yetki kullandıklarından parlamentonun sorumluluklarını paylaşmalıdırlar.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...