Anayasa Mahkemesi''nin iptal ettiği Cumhurbaşkanlığı seçimi birinci turunun yapıldığı gün yurt dışında olduğumdan olup bitenleri takip etme imkanım olmadı. Ancak ne olup bittiğini merak ediğimden Türkiye''den gelecek mesajlara kilitlenmiştim. Ziyaret ve görüşmelerden yorgun düşüp gece geç vakitte oteldeki odama çekilip haberleri izlemek için televizyonu açtığımda NTV''de haberleri sunan bayan, bir son dakika gelişmesi için Ankara''ya bağlanıyordu. Ankara''dan son dakika gelişmesi hakkında bilgi veren muhabir, Genelkurmay Başkanlığı''nın web sitesinde yayınlanan bildiriyi uzun bir şekilde özetlemişti.
Bu haberi dinledikten sonra gayri ihtiyarı olarak “yazık, çok yazık…” dediğimi hatırlıyorum.
Birinci tur oylamanın hemen arkasından Cumhuriyet Halk Partisi Anayasa Mahkemesine başvurarak iptalini istedi. Arkasından mahkemenin iptal kararı vermemesi halinde ülkede ciddi bir çatışma çıkacağını iddia etti. Bu arada Genelkurmay Başkanlığı “muhtıra”, “bildiri”, “müdahale” gibi farklı sözcüklerle karşılanan bir çıkışta bulundu. Anayasa Mahkemesi CHP''nin başvurusunu ivedilikle görüşerek Cumhurbaşkanlığı seçiminde birinci ve ikinci tur oylamanın yapılabilmesi için Meclis üye tam sayısının üçte iki çoğunluk oyunun toplantı yeter sayısı olarak aranacağına karar verdi ve yapılmış olan birinci tur oylamayı iptal etti.
Bu arada hem hükümette, hem de muhalefet partilerinde son derece hareketli günler yaşandı, yaşanıyor. Doğru Yol Partisi ile Anavatan Partisi birleşme ve seçime tek parti çatısı altında girme kararı aldılar. Anavatan Partisi''nin de katkısı ile Anayasadaki Cumhurbaşkanlığı seçimi sistemini tamamen değiştiren anayasa değişikliği teklifi Anayasa Komisyonunda kabul edildi. Meclis genel seçimlerin 22 Temmuzda yapılması kararı aldı. Yüksek Seçim Kurulu seçim takvimini açıkladı ve seçim resmen başlamış oldu… Anayasa Mahkemesinin iptalinden sonra seçimle ilgili yapılan yeni takvime göre yenilenen Cumhurbaşkanlığının ilk turundan da bir sonuç alınamadı ve bunun üzerine A. Gül adaylıktan çekildi… Ortada bir sürü cevaplanması gereken soru işareti ve belirsizlik var. Bir yandan seçim takvimi işlemeye başlarken hala seçim tarihi konusunda tartışma sürüyor.
Bütün bu tartışmaları bir ay öncesinden hiç kimsenin tahmin etmesi mümkün değildi. Cumhurbaşkanlığı seçiminde bir krizin yaşanması ihtimalinden söz edilse de işlerin bu noktaya varacağını tahmin etmek zordu. Bugün cevaplanması gereken asıl soru bütün bu olup bitenler bir kurgulamanın, senaryonun uygulanması mı, yoksa kendi kendine gelişen olaylar zinciri mi? Nasıl olursa olsun, sonuç değişir mi, diye sorabilirsiniz; bence bu soruya verilecek cevap açısından sonuç çok daha farklı olacaktır. Şayet bir kurgulama, bir senaryo ise bu kurgulamayı yapanın ve plana göre olayları ardı ardına getirenlerin iradesini sorgulamak gerekiyor. Hayır eğer bir kurgulamanın ürünü değil de kendinden gelişenlerse o zaman nasıl oldu da bunlar tahmin edilemediği üzerine düşünmek gerekiyor.
Bütün bu olup bitenler zinciri içerisinde Türk siyasetinin demokratikleşmesi sürecini tıkayan, engelleyen ve bir türlü aşılamayan iki önemli özellik öne çıkmıştır. Bunlardan ilki siyaset camiası amaçlara varma ve siyaset yapma sürecinde demokratik yöntemlerin yanı sıra anti demokratik destek ve yöntemleri de meşru görmeye devam etmektedir. Tek parti yönetimini bir yana bırakalım, çok partili sistemde rakip partiler aralarındaki iktidar mücadelesini kendi güç ve dinamikleriyle kazanamayacaklarını anladıklarında kendi pozisyonlarını güçlendirecek sistem dışı güçlerin anti demokratik destek ve çıkışlarına olumlu bakmakta ve hatta bürokratik güçlerin sisteme müdahil olmaları için özel bir çaba göstermektedirler.
Bu durumu bütün olağanüstü dönemlerde gözlemek mümkün. 27 Mayıstan önceki CHP''nin tavrı “ordu artı CHP eşittir iktidar” şeklinde özetlenmiştir. 12 Mart yönetimine siyasi partilerin verdiği destek ve katkı unutulmuş değildir. 12 Eylüle siyasi partilerin desteği hala hatırlanmaktadır. 28 Şubat sürecinde de farklı bir şey yoktu. Bugün de muhalefet partilerin tarihe 27 Nisan bildirisi veya muhtırası olarak geçecek bu olağanüstülüğe verdikleri destek açıktır.
Bu olayın ortaya koyduğu ikinci bir özellikse siyasetin temel işlevi kriz ve sorun çözmek olması gerekirken Türk siyasetinin kriz ve sorun çözmeyi askerden ve bürokrasiden bekliyor olmasıdır. Sorun çözemez ve krizi aşamaz bir özellik kazanan siyaset camiası, kriz çözmeyi bürokrasiden beklemektedir. Mecliste Cumhurbaşkanlığı oylamasının nasıl yapılacağına Anayasa Mahkemesi değil bizzat Meclisin kendisi karar vermeliydi. Hukuk siyasete alet edilmiştir ki bunun faturası ağır olacaktır. Yine bu süreçte krizin çözümü muhalefet tarafından silahlı bürokrasiden istenmiş ve bu yönelik çıkışlar karşısında mutluluk duyulmuştur.
Bütün bu olup bitenlerin insan zihninde bir hayal kırıklığına, karamsarlığa ve psikolojik depresyona yol açmaması mümkün değil. Anlaşılan Türkiye daha çok hayal kırıklıkları yaşayacaktır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.