Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Demokratik toplumların en bariz vasıfları arasında çoğulculuğun geldiğini herkes biliyor. Çoğulculuk hemen her alanda birden fazla yapıyı, ideolojiyi, zihniyeti, siyasi düşünceyi, ilişkileri, kurumu ve farklılıkların eşit seviyede meşruiyetini gündeme getirmektedir.

Farklı olanın meşruiyeti, özellikle modern toplumlar için daha da önemli bir sorun olarak gündeme gelmiştir. Her ne kadar modern toplumların farklılıklara meşruiyet tanıdığı ve farklılıkların yaşamasına imkan verdiğine inanılsa da aslında bunun kısmen yanıltıcı bir husus olduğunu unutmamak gerekiyor. Modernlik farklılıkları içinde eriten ve monolitik bir yapının oluşmasını sağlayan bir süreç olarak değerlendirilebilir.

Demokrasinin farklılıklara imkan veren, onlara meşruiyet sağlayan ve çoğulculuğu temel bir nitelik olarak öne çıkaran bir yönetim biçimi olarak gelişmesi daha çok modernlikle değil post-modernlikle birlikte olmuştur. Çünkü modernlik çoğulculuğun hayat bulmasına değil monolitik bir yapının gelişmesine hizmet etmiştir. Bunun sorunsallaşması, tartışılır hale gelmesi ve farklılıkların temsiline ve meşruiyetine imkan verir hale gelmesi post-modernliğin öne geçmesiyle mümkün olmuştur.

Aslında farklılıkların meşruiyeti ve yaşama imkanı bulması, modernlik öncesindeki geleneksel toplumlar ve yapılar için belirgin bir nitelikti. Modernlik öncesindeki bütün toplumlar için din, dil, kültür, zihniyet ve etnik bakımdan farklılıklar benzer meşruiyete sahip niteliklerdi ve insanlar kendi kimliklerini kendileri tanımlıyorlardı. Kişilerin kimlikleri tanımlamalarında din, dil, kültür ve etnik farklılıklar önemli rol oynuyorlardı. Böyle bir toplumsal yapıda devlete düşen kişilerin tanımladıkları kimlikleri tanımak ve kendi kimliklerine göre muamele etmekti. Toplumsal organizasyon ve devlet-toplum ilişkileri bu farklılıklar üzerinde temelleniyordu.

Modernleşme kişilerin kendi kimliklerini kendilerinin belirleme geleneğine son verdi ve kimliklerin devlet eliyle üretilen, daha doğrusu devlet tarafından bireylere giydirilen bir özellik olduğunu gündeme getirdi. Artık kimlik siyasi otoritece belirlenen bir nitelikti ve bireylerin kendi kimlik tespitlerinin fazla bir anlamı ve meşruiyeti yoktu. Mesela bireyin kendisini "Müslüman" veya " dinsiz" olarak nitelemesinin bir anlamı yoktu; önemli olan devletin bireyi nasıl gördüğü, nasıl bir kimlikle kabul ettiği ve hangi kimliğini meşru kabul ettiğiydi. Hatta modern devletlerin anayasalarında vatandaşların kimlikleriyle ilgili düzenlemeler yapılmıştır.

Modern devletin tekil ve monolitik kimliği ile toplumsal gerçeklik alanındaki çoğulcu kimlik ve yapılar arasında ciddi bir çelişkinin ve çatışmanın olduğuna dikkat çekilebilir. Modern devlete temel oluşturan pozitivist/materyalist zihin dünyası farklı ve çoğulcu kimlikleri ve yapıları tekleştirip devletçe tercih edilenin dışındakileri gayri meşru sayarken düşünce ve zihin dünyasının tekilliğinden hareket ediyor ve buradan besleniyordu. Ne zamanki pozitivist/materyalist tekilliğe yaslanan zihin dünyası çatlayıp izafiyet temelli farklı düşünce yapıları insanlığın zihin dünyalarına egemen hale geldi artık pozitivizme dayalı tekilliğe yaslanan yapılar da son bulmuş oldu.

Zihin dünyasında yaşanan bu alt üst oluş veya değişim doğal olarak bundan beslenen siyasi ve sosyal yapıları da etkilemiştir. Bu süreçte tekil/monolitik modern yapılar etkinliğini yitirip çoğulculuğa doğru evrilmeye, farklı olanların varlığını kabul etmeye, meşruiyetlerini benimsemeye ve "modern doğru"nun tekil olmadığını kabul etmeye zorlanmış oldular.

Bu gelişme, düşünce evreninde genellikle "post-modernizm", modernizm sonrası olarak kavramlaştırılmış ve süreçte meşruiyeti sorgulanır hale gelen tekilliğin yerini çoğulculuğa terk etmesiyle ortaya karmaşık, kaotik ve biraz da düzensiz durum ortaya çıkarmıştır. Süreçteki gelişmeler aynı anda farklı olanların meşruiyetine, temsiline ve bir arada yaşamasına imkan tanırken modern dönemin tekil/monolitik meşru yapıların sorgulanmasına da yol açmıştır.

Siyasette demokrasinin verdiği imkanla iktidara taşınan farklı olanlara karşı modern dönemde meşruluğu tekelinde tutan tekil/monolitik kesimlerin hala eski geleneği sürdürerek farklı olanları sistemin dışına itme çabalarına şahit oluyoruz. Çeyrek asırdır Türkiye''nin siyasetinde yaşananları bu açıdan değerlendirmek daha gerçekçi bir açıklama olabilir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...