Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Seçimlerden bu yana seçim sonuçlarını partiler açısından analiz etmeye çalışıyoruz. Bunu bir zaman daha devam ettirmeyi düşünüyorum. Ama gündem öylesine hızlı değişiyor ki hiçbir planı olduğu gibi uygulamak mümkün olmuyor.

Bu arada toplumun gündemine öylesine önemli konular girdi ki hem yazılı hem de görsel medya herkes bu konular üzerinde yazıp konuşmaktadır. TBMM''de İstanbul Milletvekili Merve Kavakçı''nın başörtüsü ile genel kurula girip bu kıyafetiyle birlikte yemin etmeye tevessül etmesi, Cumhurbaşkanı''ndan sokaktaki sıradan vatandaşa kadar herkesin ilgilendiği birinci derecede önemli bir mesele haline getirildi. Tartışmalar mecrasından çıkarılarak bir linç girişimine, hakarete, özel hayatla ilgili her türlü mahremiyetin ortaya serilmesine, akıl almaz hakaret ve suçlamalara, partiler arasında anlamsız bir rekabete dönüştü. Kavakçı''nın ajanlığı, provokatörlüğü, teröristliği, ABD vatandaşlığı, boşandığı kocasının Ürdünlü olması, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi''nden "tembelliği" nedeniyle ayrılması, babasının geçmişteki icraatları... velhasıl akla gelen ve gelmeyen her şey basının kalemine ve ekranına düştü. Son derece iğrenç ve tiksindirici bir uslüpla tüketilmeye çalışılmakta.

Aslında Kavakçı''nın şahsında toplumun belli kesimleri, partileri, düşünceleri, inançları her gün sille tokat dövülmekte, onlara müstafi Başbakan Ecevit''in yetmişli yıllardaki tavrını çağrıştıran uslüpla dile getirdiği şekilde "haddi bildirilmekte"dir. Başlarını belli şekilde bağlayan ve "türbanlılar" diye ifade edilenlerin ne kadar tehlikeli, çağdışı, vahşi, rejimi hemen değiştirmeye çalışan, cani, cumhuriyet için tehdit oldukları büyük bir vukufiyetle gözler önüne serilmektedir!!!

Olay siyaset yapma geleneğimizin temel özelliklerini ortaya koymaktadır. Cumhurbaşkanı''nın yaptığı açıklamalarda kullandığı kelimeler, uslüp ve nezaketten tutun da Başbakan''ın Meclis kürsüsünü işgal ederek yaptığı ve herkes tarafından kışkırtıcı bulunan konuşması, oturumda hazır bulunan partilerin takındıkları tavır ve daha sonra yaptıkları açıklamalar, konunun bağlamından koparılarak çekilmek istenen farklı alanlar, Kavakçı''nın kendi partisinin takındığı tutum ve izlenen zikzaklar, basının bir koro halinde yaptığı kışkırtıcı, küçük düşürücü yayınlar.. hepsi başlı başına tahlili gerekli ana konular olarak toplumun gündemine gelmiştir.

Bu konunun, Kavakçı''nın yemin sorunu bir biçimde çözümlense bile, toplumun gündemini uzun zaman işgal edeceği, tartışmaların devam edeceği anlaşılmaktadır. Kavramlar ve kurumlar yeniden tartışılacaktır.

Mesela Ecevit''in TBMM için "Burası devletin en yüce kurumudur. Kimse buraya istediği gibi gelemez" şeklindeki ifadesinde Meclis için kullandığı devletin kurumu olma vasfı tartışılmalıdır. Ecevit''in bu sözünde devlet, Meclis''in üzerine çıkarılmakta ve devletin TBMM için yaptığı düzenleme ve koyduğu kurallara uyulması istenmektedir. Oysa ki demokratik toplumlarda halkın seçtiği temsilcilerden oluşan Meclisler her türlü kurumun üstündedirler ve devlet, Meclisler''in düzenlemeleriyle şekillenmektedir. Meclis görünürde bir devlet kurumu gibi gözükse de aslında o devletin değil halk iradesinin şekillendiği bir kurumdur. Devlet Meclis''i düzenlemez, Meclis devleti düzenler ve koyduğu kurallara uymasını temin etmeye çalışır. Bundan dolayıdır ki, Meclis''in adı TBMM''dir. Türkiye Büyük Devlet Meclisi değildir.

Kavakçı''nın tavrını eleştirenlerin sarıldıkları "teamül" konusu daha çok tartışılacaktır. Bir uygulama herkes tarafından paylaşılıyorsa, kimsenin buna itirazı yoksa "teamül" olur. Teamüle herkesin uyması gerekmez ve uymayanlar da bir kuralı ihlal etmiş olmazlar. Şimdiye kadar başörtülü bir milletvekili seçilmedi diye bu teamül olabilir mi? Mesela şimdiye kadar diyelim ki berber milletvekili seçilmedi diye berberlerin Meclis''e gelmemeleri teamül olur mu? Teamül herkesin uymak zorunda olduğu bir hukuksal kural değil bir ortak anlayıştır. Bu konuda böyle bir şey yoktur.

Konunun bir hak ve hukuk çerçevesinde tartışılması gerekmektedir. Bir toplumda insanların herhangi bir gerekçeyle başlarını örtme, örtülü olarak kamusal alanlarda bulunma, başı örtülü bir kişinin kendilerini temsil etme gibi bir arzuları varsa burada üstün siyasal otoritenin yapacağı şey bu talebin kamu düzenini ve genel ahlakı ihlal edip etmediğine bakmaktır. Eğer kamu düzenini bozmuyor, genel ahlaka da aykırı değilse buna karışmaması gerekir. Neyin dinî, neyin din dışı olduğuna da devlet karar veremez.

İnsanların nasıl giyinecekleri, neleri giyecekleri, hangi saikle örtünecekleri veya açılacakları üstün siyasi otoriteyi ilgilendiren, onun yetkisi dahilindeki bir konu değildir. Kılık kıyafet ahlakî, dinî, sosyal, kültürel, sanatsal bir olgudur. Herkes kendi tercihince örtünür veya giyinir. Giyinmek veya örtünmek devlete ilişkin bir konu değildir. Ayrıca TBMM''yi de memurların görev yaptığı bir resmî daire şeklinde görmek, oradaki milletvekillerini de memur olarak değerlendirmek en basitinden halkın iradesine, demokrasi kültürüne ve kurumlarına açık bir hakarettir.

Allah aşkına bırakın da insanlar nasıl giyineceklerine, kendilerine neyin yakışacağına, hangi modayı takip edeceklerine kendileri karar versin


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...