Önümüzdeki hafta Başbakanlık görevini kendi iradesi ve isteğiyle bırakacak olan İngiltere Başbakanı Tony Blair, Türkiye''nin bölge ve dünya için önemini yakın zamanda yaşanan üç olayı örnek göstererek anlatıyor: “Türkiye''nın Irak''ın Komşuları Konferansı, Avrupa Birliği Güvenlik Komiseri Solana ile İran''ın Nükleer yetkilisi Laricani''yi nükleer çalışmalar konusunu görüşmek üzere bir araya getirmesi ve Pakistan ile Afganistan arasındaki görüş ayrılıklarını konuşmalarına imkan sağlamak üzere Devlet Başkanları Müşerref ile Karzai''ye ev sahipliği yapması…”
Blair''in Türk medyasında önceki gün yayınlanan yazısı muhtemelen geçtiğimiz günlerde kaleme alınmış olduğundan alıntıladığımız üç örnekle yetinmiş ve bu hafta İstanbul''da gerçekleştirilen ve Türkiye''nin bölgesel önemini tebarüz ettiren gelişmelere değinememiştir. Söz konusu yazıyı Blair bu hafta sonunda yazsa idi Türkiye''nin gücünü, potansiyelini ve önemini ortaya koyarken muhtemelen İstanbul''da toplanan Karadeniz Ekonomik İşbirliği Örgütü''nün 15. Zirvesi''ne ve yine önceki gün toplanan Dünya Enerji Zirvesi''ne dikkat çekerdi.
Türkiye nisan ayının son haftasında girdiği türbülans dolayısıyla içeride gereksiz patinajlarla oyalanıp hem yönetimin hem de toplumun enerjisi inşa edilmiş hassasiyet alanlarında tüketilirken ülkenin bölge ve dünya politikasında oynadığı rolü de fark edilmiyor. Hepimiz bakışımızı içeride yaşananlara çevirmiş olduğundan dışarıda olup bitenler hakkında fazla bir bilgimiz yok gibi. Mesela diğerlerini bir tarafa bırakalım sadece şu hafta başında toplanan Karadeniz Ekonomik İşbirliği Örgütü''nün 15. Zirvesi Türkiye''nin gücünü, dünya politikasındaki potansiyelini, etkinliğini ve önemini ortaya koymak için yeterlidir.
Türkiye''nin ciddi bir özgüven problemi yaşadığı pekçok kişi tarafından dile getirilir. Yabancılar Türkiye''yi belki biraz abartarak dev aynasında görürken biz de kendimizi öylesine değersiz ve önemsiz görüyoruz ki bizden bir şey olmayacağını sanıyoruz. Bu durum hastalıklı bir psikolojiye işaret ediyor. Uluslararası ilişkilerde bir milletin kendisini olduğundan daha fazla güçlü göstermeye çalışması, her alanda etkin ve güçlü bir ülke imajı yaratması da bir politika türüdür. Bazı ülkeler vardır ki sahip oldukları sınırlı imkanları ve güçleri dünyaya öyle sunarlar ki mevcut durumdan daha etkin bir seviyeye yerleşirler. Bir de bunun tersi söz konusudur; bazı ülke yönetimleri mevcut imkanları ve gücü iyi yönetemediğinden dünyada olduğundan daha güçsüz ve önemsiz olarak görülürler.
Sanıyorum Türkiye''nin durumu ikincisine daha çok benziyor. Türkiye''nin mevcut gücü ve imkanları olduğundan daha az ve güçsüz gösteriliyor ve bu durum da toplumda bir tür komplekse yol açıyor. Bu sadece dış politika konularında değil bugünlerde yaşadığımız partilerin seçim konuşmalarında, parti seçim bildirgelerinde ve günlük konuşmalarında da öne çıkıyor. Muhalefet partilerinin seçim konuşmalarına baktığınızda nerede ise bu ülkede hiçbir şeyin yapılmadığını, ülkenin hep geriye gittiğini, iktidarda bulunanların hiçbir şey yapmadıklarını görürsünüz. Gerçekten durum bu mudur? Türkiye hep geriye mi gidiyor? Bu ülkede bir şey yapılmıyor mu?
Toplum olarak kendimize haksızlık ettiğimizi düşünüyorum. Her alanda daha iyi olmayı, daha çok gelişmeyi, sorunları çözmeyi istiyoruz. Mevcutla yetinmiyoruz, hedefimiz yukarıda ve daha çok yapacak şeyin olduğunu düşünüyoruz. Yapılanları yeterli görmüyoruz. Bu doğru olabilir; heyecanımızı ve azmimizi kaybetmemek için hep ileriye bakmak ve hedefi büyütmek rasyonel bir yöntem olabilir. Ancak bunun devamlı kendimizi küçümsemeye dönüşmesi, bizden adam olmaz cümlesiyle özetlenen güvensizliğe ve değersizliğe işaret etmesi kabul edilebilir bir sonuç değildir. Kendimizi küçümsemenin anlamı yoktur. Kendimizi dev aynasında görmeyelim, cihana bedel olduğumuzu filan da düşünmeyelim, ancak kendimize de haksızlık etmeyelim.
İstanbul''da bir bölgesel toplantıda ona yakın devlet başkanı bir araya geliyorsa, dünyanın enerji politikaları devletlerin en üst düzey yöneticileriyle İstanbul''da konuşuluyorsa, Türkiye bölgede olup biten gelişmelerde inisiyatif sahibi oluyor ve yönetimler üzerinde etkili oluyorsa bu küçümsenmemesi gereken önemli gelişmelerdir. Türk insanının ve özellikle de siyasi parti yöneticilerinin, iktidar muhalefet ayrımına düşmeksizin Türkiye''nin gücüne, etkinliğine ve potansiyeline inanması ve tarihle günümüzü bütünleştirerek ileriye güvenle bakması gerekir. Kendimizi küçümsemenin anlamı yoktur. Türkiye''nin etkinliği ve büyüklüğü her geçen dönem daha da belirgin hale gelmektedir. Bunu hepimizin görmesi ve inanması gerekiyor. Hep dışarıya bakmaktan kendi çevremizdekini görmüyoruz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.