Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Üniversite Genliği Araştırması''nı irdelemeye bugün de devam edelim. Araştırmanın belirlemeye çalıştığı hususlardan biri de gençliğin siyasi eğilimleri ve tercihleri konusudur. Gençlikle siyaset arasında altı çizilmesi önemli ilişkiler var. Öncelikle gençliğin siyasetle fazla ilgili olmadığı, henüz siyasette aktif şekilde yer almadığı, siyasi katılıma ilişkin davranışlara fazla itibar etmediği, siyasetle biraz mesafeli durduğu ve çekindiği, siyasi kişiliğin yeni oluşmakta olduğu bu dönemde çekingen ve kuşkulu bir tavır gösterdiği biliniyor. Bunun yanında özellikle üniversite gençliğinin siyasi nitelikli ideolojik eylemlerde aktif olarak yer aldığı, siyasi gruplara girip çıktığı, protest hareketlere itibar ettiği ve çoğu kez mevcut düzene ve yapılara karşı tavır takındığı, makul olmaktan çok aşırı ve kesin siyasi tavırlar sergilediği de gözleniyor. Dolayısıyla gençlik ile siyaset arasında böylesine çelişkili bir tablonun olduğu söylenebilir.

İlerleyen yaşlarda gençlerdeki bu çelişkili durum makul bir çizgiye gelmekte ve hem siyasi tercihler, hem de eylemler daha ölçülü, kabul edilebilir bir çizgiye oturmaktadır. Üniversite yıllarında gençler geçimlerini başkalarının üzerinden sürdürmektedirler. Burslarla veya ailenin katkısıyla hayatlarını sürdüren gençlerin hayata ilişkin sorumlulukları geçimlerini temin etmekten çok öğrenimlerini başarıyla tamamlamak şeklinde ortaya çıkmaktadır. Ne zamanki öğrenimi tamamlayıp hayata atılırlar o zaman hayatın gerçekleriyle tanışmakta ve sorumluluklar farklılaşmaktadır. Piyasa ve hayatın gerçekleri onları daha makul ve gerçekçi bir zemine çekmektedir.

Üniversite gençliğinin Türkiye''nin durumunun "kötüye gidiyor" olduğuna inanması ''% 68.6) ve sadece beşte birden biraz fazlasının (% 21.9) ülkenin iyiye gittiğini düşünmesi önemli bir göstergedir. Üniversite gençliği geleceğe kötümser bakmakta ve iyiye gidiş görmemektedir. Bu kanaatin gençlerde ciddi bir umutsuzluk, bıkkınlık ve bedbinlik yaratması mümkün.

Gençlerin "Çözülmesi gereken en acil sorun nedir?" sorusuna verdikleri cevapların başına "terör"ü yerleştirmeleri, arkasından ekonomik sorunları ikinci sıraya, işsizliği ise üçüncü sırada göstermeleri ilgi çekicidir. Nerede ise birkaç yıldır yapılan tüm araştırmalarda toplum geneli, öncelikli temel sorun olarak "işsizlik"i gösterirken gençlerin bu temel sorunu üçüncü sıraya yerleştirmeleri ve ilk sıraya "terör"ü koymaları kuşaklar arasındaki farklı bakışı yansıtmanın ötesinde tercihlerdeki farklılığı da ortaya koymaktadır. Gençlerin tercihleri ve olaylara bakışları, toplum genelinin tercih ve değerlendirmelerinden farklılık göstermektedir. Gençler ülkenin iyiye gitmediğini söylerken bunda işsizlik gibi temel bir sorundan dolayı değil terör sorunu dolayısıyla olduğuna inandıkları anlaşılıyor. Oysaki gençler için işsizlik nedeniyle umutsuzluğun varlığı daha anlamlı bir durumdur.

Bir başka şaşırtıcı bulgu gençlerin yarısından çoğunun (% 56.4) yeni bir siyasi partiye ihtiyaç olduğunu belirtmiş olmalarıdır. Mevcut partilerin yeterli olduğuna inananlar sadece üçte birlik bir büyüklüğü ifade etmektedir. Gençlerin siyasi partilerde siyaset yapma eğiliminde olmadıkları da anlaşılmaktadır. Gençlerin yüzde 66.4 gibi oldukça büyük bir bölümü siyaset yapmayı düşünmemektedir. Siyaset yapmayı düşünenlerin oranı sadece yüzde 19.1 gibi bir büyüklüktedir. Gençler bir yandan ülkenin iyiye gitmediğini belirtmekte, diğer yandan ise siyaset yapmayı düşünmemekteler. Bunun bir çelişki olduğu düşünülebilir. Burada sorgulanması gereken bir başka kanaat siyasetin sorun çözme yöntemi olarak görülüp görülmediği hususudur. Böyle bir soru sorulmuş olsaydı muhtemelen gençler siyaseti sorun çözme yöntemi olarak görmediklerini açıklarlardı! Türk toplumunun siyasete yönelik böyle bir olumsuz kanaate sahip olduğu biliniyor.

Yine genel eğilimden ayrılan bir başka husus Türkiye''nin Avrupa Birliği''ne tam üyeliği hakkındaki görüşte ortaya çıkıyor. Gençlerin yüzde 45.5''i tam üyeliğe olumlu bakarken yüzde 46''sı olumsuz bakmaktadır. Toplumun ileri yaş grubuna mensup kuşakların Avrupa Birliği''ne olumsuz bakmasını anlamak zor değil, ancak gençlerin olumsuz bakmasını anlamak zor olsa gerektir. Bu olumsuz bakışı doğrulayan bir başka bulgu ise Avrupa Birliği üyeliği gereği serbest dolaşım hakkı verildiğinde Avrupa ülkelerine gidebileceğini belirtenlerin oranı yüzde 21.5''te kalırken Türkiye''de kalırım diyenlerin oranı yüzde 68.5''e çıkmaktadır. Anlaşılan o ki Avrupa ülkeleri üniversite gençliği için cazip değildir ve geleceklerini Türkiye''de aramaktadırlar. Bu eğilim kuşkusuz milliyetçiliğe işaret etmekteyse de kendisini ülkücü olarak görenlerin oranının sadece yüzde 6.1 olması dikkat çekicidir. Buna karşılık gençlerin yüzde kırkının sosyalist ve sosyal demokrat olması toplum geneliyle çelişik bir tablo sunmaktadır. Bu örnekten de anlaşıldığı gibi toplumun genel eğilimi ile gençlerin eğilimi arasında ciddi bir çelişki olduğu açıktır.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...