Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Siyasi yasaklı Necmettin Erbakan''ın bayramın son günü bazı gazeteci ve yazarlarla yaptığı sohbette dile getirdikleri gazete sayfalarına birbirinden farklı şekilde yansıdı. Köşe yazarlarının Erbakan''ın görüş ve düşüncelerini birbirinden farklı yorumlamaları, söylediklerinden farklı anlamlar çıkarmaları, vurguları değişik noklara yapmaları gayet normal. Fakat orada olmayanların Erbakan''ın söylediklerini yazılarında gelişi güzel kullanmaları anlaşılabilir bir şey değil. Konuşmanın bütünü içerisinden cımbızla çıkarılan bir iki kelimeden hareketle haberlerin yapılması, iddiaların ileri sürülmesi herhalde kartel medyasının maharetlerinden biri olsa gerektir.

Erbakan her zaman medya mensuplarının ilgisini çekmiş bir isim. Otuz yıldır toplumun önünde. 1969''da başlattığı siyasi mücadele çelmelense de bugün Türkiye''nin en önemli hareketidir. Ülkenin en büyük partisinin Anayasa Mahkemesi''nce kapatılmasının normal bir gelişme olmadığını herkes biliyor. Milli Nizam Partisi 12 Mart yönetimince, Milli Selamet Partisi 12 Eylül iktidarınca, Refah Partisi de 28 Şubat süreci tarafından kapatıldı. 12 Mart, 12 Eylül, 28 Şubat olmasaydı Erbakan''ın başkanlık yaptığı partiler kapatılır mıydı? Bu soruya kimse olumlu bir cevap veremiyor; çünkü normal düzende bu kapatmaların olması imkanı yoktur. Aynı şekilde 12 Mart yönetimi sırasında kapatılan Türkiye İşçi Partisi de 12 Mart olmasaydı kapatılmazdı. Yine 12 Eylül olmasaydı diğer tüm partiler kapatılır mıydı?

Erbakan bir türlü RP''nin kapatılmasını içine sindirememiş. Bu konu gündeme geldiğinde sesi yükseliyor, hırslanıyor ve yapılan haksızlıkları, hukuksuzlukları bir bir sıralıyor. Ülkenin en büyük partisinin kapatılmasını gerektirecek hiçbir şey yapmadıklarını, 4 milyondan fazla üyesi bulunan bir partinin üyeleri arasında yanlış yapanın bulunabileceğini, varsa bunların partiden atılmasının istenmesi gerektiğini belirtiyor. Bu davanın hukuk tarihine geçeceğini, haksızlığın er geç tescil edileceğine inanıyor.

Her zamanki kendisinden emin, rahat, idealist tavrını koruyor. Yaşadıkları olayların kendisinde meydana getirdiği hayal kırıklığı ve üzüntüler yıldırmış gözükmese de bazı noktalarda umutsuzluğa sebep olduğu açık. Kendini savunuyor gözükmesi, bir yanlışlık yapmadığını söylemesi eleştirilere verdiği cevaplar gibi. Başbakanlığı dönemindeki icraatlarının hepsinin doğru olduğuna, ülkenin hayrına yapıldığına kani.

Konuşmasını ve sorulan sorulara verdiği cevapların tümünü birlikte değerlendirdiğimizde söylenebilecek en önemli husus Erbakan''ın öncelikler konusunda yaptığı değişikliklerdir. Yetmişli yıllarda Erbakan sanayileşmeyi, maddi ve manevi kalkınmayı bayraklaştırıyor tüm mesaisini buna ayırıyordu. Seksenlerde ve doksanlarda "Yeniden Büyük Türkiye''yi kurmak" için çırpınıyordu. O başarılı bir mühendisti ve akademisyendi. Almanya''da yetişmişti. Ülkelerin kalkınmasının sanayileşmeden geçtiğini görmüştü. Alman sanayi mucizesini Türkiye''de tekrarlamak istiyordu. Hep fabrika, sanayi siteleri, yatırım, üretim düşünüyordu. Bunun için en büyük parti olmayı, iktidara gelmeyi gerekli görüyordu.

Ama bugün artık "Yeniden Büyük Türkiye" demiyor, "önce yaşanabilir Türkiye" diyor. Kendi ifadesiyle, önce yaşanabilir bir Türkiye olmadıktan sonra "Büyük Türkiye"yi kurmanın imkansız olduğu anlaşılmıştı. İnsanların insan haklarının ve hürriyetlerinin garanti altına alındığı bir serbestiyet ortamında yaşamaları, düşüncelerini rahatlıkla ifade etmeleri, dinlerini yaşamaları mümkün değilse "Büyük Türkiye"yi kurmak imkansızdır.

Yaşanabilir bir Türkiye için insan haklarının, demokrasinin, hukuk devletinin ve temel hak ve hürriyetlerin mücadelesinin verilmesi gerekmektedir. Otuz yıldır bu konular üzerinde bu kadar durulmuyordu, çünkü son üç yıldır "kalleş metotlarla" hak ve hürriyetler konusunda yapılan müdahale ve hukuksuzluklar daha önce yapılmıyordu. Türkiye''nin öncelikli temel sorunu demokrasi ve hukuk devletini kurma sorunudur. Eğer bunu gerçekleştiremezsek diğer temel sorunları çözmemiz imkansızdır.

Erbakan şimdiye kadar hep "güçlü devlet"ten yana gözüküyordu. Sanayileşme projelerinin gerçekleştirilmesi için "güçlü devlet" gerekliydi. Bugünse asli görevlerine çekilmiş bir "garson devlet"ten söz etmektedir. İnsan hakları ve hukuk devleti konusunda küreselleşmeye atıf yapması, bu konuların artık devletlerin kendi iç meselesi olarak görülemeyeceğine vurgu yapması, insan haklarını matematik formüllere benzetmesi ve dünyanın her yanında aynı olduğunu belirtmesi önemlidir.

Meclis''in olağanüstü toplanması ve Fazilet Partisi''nin izlediği politikayı bir "fırsat" olarak değerlendirmesi herkesi tatmin etmiş değil. Türkiye''de en büyük parti olmak, yüzde seksen oy almak, hatta hükümet olmanın bile yeterli olmadığını söylemesi ilginçti. Ona göre seçimlerden, hükümeti kurmadan önce "yaşanabilir Türkiye"yi mümkün kılmak için yapılması gereken değişikliklerin gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Üç yıldır bunun mücadelesi verilmektedir, ama başarılamamıştır. Son meclis toplantısı bu bakımdan bir fırsat olmuştur. CHP''nin adeta harakiri yaparak destek vermemesi üzerine başarılı olunamamıştır. En azından kimin nerede durduğu belli olmuştur, bu bakımdan da faydalı olmuştur. Hak mücadelesinde üç-beş puanın hesabını yapmamak gerekir. Önemli olan hakkın teslimi ve insan haklarını garantiye alacak bir sistemin kurulmasıdır.

"Yaşanabilir Türkiye" tam da şu seçim öncesinde kimin özlemi değil ki?


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...