Benim kuşağım için Arjantin 78, hayal meyal hatırlıyor olsak da ilk Dünya Kupası"dır. Hatta bizden büyükler için de öyledir. Zira televizyonun yaygınlaştığı yıllara tekabül eder. 78 Arjantin, kısa bir süreliğine de olsa top oynarken Şenol, Ali Kemal değil, Kempes, Ardiles, Pasarella oluşumuzdur. İlk "evrensel kahramanlarımızı" edindiğimiz zamandır... Uzun saçlarıyla Kempes, neden giydiğini anlamadığım, 1 numaralı formasıyla Ardiles, ara paslarıyla Pasarella, kenarda olanca karizmasıyla Menottti... Çocuktuk ve o Arjantin"i çok sevmiştik vesselam.
Sonra büyüdük ve o sene bizim sahada gördüğümüz Arjantin"in arkasında, bizim görmediğimiz çok daha başka şeyler olduğunu öğrendik. 78"den 2 yıl sonra büyüklerimizin "Sol"lu Sağ"lı" yaşadıklarını yaşıyormuş Arjantin... Dahası bizim seyrettiğimiz o takımın arkasında "kötü adamlar" varmış; sahada kazanmış görünmek için saha dışında her şeyi yapacak cinsten adamlar...
Tam da burada başlıyor sorgulama. "Futbol kirli bir oyun neden bu kadar üzerine düşüyorsunuz?" diyenleri ilk bakışta haklı çıkaracak bir durum Arjantin"in hikâyesi. Lakin cevabımız çok daha sağlam; hayat da futbol kadar kirli değil mi?
Arkasında eli kanlı darbeciler olduğu için Kempes"i Ardiles"i silmeli miyiz? Benim için 1978"in Arjantin Milli Takımı hala saygı duyulacak bir takım, 78"in Arjantin askeri cuntası ise oyunu çıkarları için kirletenlerden birkaçı... Taraftarı olduğumuz takımın yanlışları, doğruya ve güzele olan sevgi ve saygımızı azaltmak zorunda değil. Ama sevdiğimiz takımı korumak adına da yanlış kere yanlış işleri görmemezlikten gelmek ahlaki değil. Hâsılı kelam: "Ya-ya da" değil, "hem-hem de"; ben Arjantin yazdım siz onun yerine istediğiniz takımı yazıverin...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.