Milli Takımın özelinde Türk Futbolu bilmem kaçıncı yeniden yapılanmalarından birine daha başladı. Tıpkı daha öncekilerde olduğu gibi temenniler, dilekler ve hatta niyetler salih, kuşkumuz yok. Ama gerçekten bir reform mu istiyor Türk Futbolu, yoksa rahmetli Erbakan hocanın tabiriyle yeni bir "pansuman" çözüm arayışında mı? Gelin gerçek bir futbol reformunun hikâyesine bir göz atalım.
Hafta içinde İngiltere"nin Daily Mail gazetesinde Belçika Futbolunun gelişimini konu edinen bir röportaj yayınlandı. Son 10 yılda kaderimizin bir şekilde kesiştiği bir futbol ülkesi oldu Belçika. Hollanda ile ortaklaşa düzenledikleri Euro 2000"de aynı grupta mücadele etmiş ve grubun son maçında Hakan Şükür"ün iki golüyle maçı kazanarak adımızı Çeyrek Finale yazdırmıştık. 2002 Dünya Kupasında Belçika son 16"da elenirken, biz adımızı yarı finale yazdırıyorduk. Ve son olarak 2010 Dünya Kupası elemelerinde yine bir "reform" ümidiyle başlayıp 3. Bitirdiğimiz grubu 5 puan gerimizde 4. Sırada bitirmişlerdi. Son katıldıkları büyük organizasyon 2002 Dünya Kupasıydı. O turnuva sonrası derin bir sessizliğe gömülen Belçika Futbolunun dirilişinin anahtarı Dünya 4. Oldukları 1986, 1990 ve 94 Dünya Kupalarında Antrenör olarak görev yapan Michel Sablon ve ekibinin yaptığı çalışmalarda saklı. Bugün İngiltere"de bile gündem olan, İskoçya"nın da uygulamaya koyduğu Belçika Futbolunun "yeniden yapılanma" modeli şöyle başlar.
Önce Hollanda, Fransa ve Almanya"da incelemelerde bulunup yapılan karşılaştırmalar neticesinde "Yanlış nerede" sorusuna cevap arar Sablon ve ekibi. Futbol Federasyonunun tüm teknik departmanlarının katıldığı toplantılar düzenlerler. Ve çözüm arayışını sözde değil özde bir akademik destekle devam ettirirler. Üniversitelerden konularında uzman akademisyenlerle yaptıkları işbirliğiyle genç takımların 1500 maçını kaydedip bunların analizlerini yaparlar ve ulaştıkları sonuç şu olur: "Altyapıların oyuncu yetiştirmek üzerine değil, nasıl olursa olsun maç kazanmak üzerine bir oyun anlayışı inşa ettiğini gördük."
Bu gibi problemler tespit edildikten sonra yol haritası niteliğinde bir kitapçık hazırlanır Belçika FF tarafından. Muhatap Kulüpler, Milli Takımlar ve Okul Takımları Antrenörleridir. Sablon ve ekibi bir adım daha ileri gidip Takımlara saha dizilişlerinin değişmesi gerektiğini söylerler. Önerdikleri yeni sistem 4-3-3"tür. Başlangıçta işler hiç de kolay olmaz. Günlük düşünmeye alışmış antrenörler ve kulüpler bu çalışmalara direnç gösterirler. Ancak zaman geçip ilk ışıklar belirmeye başladıkça genel bir kabulleniş ortaya çıkar. Altyapı antrenörlerinden yetenekli futbolcuların zaman kaybedilmeden üst yaş gruplarına dahil edilmeleri istenir –Milli takımlarda bile-. Diğer yandan alt yaş gruplarında maçların 11"e 11 değil, öncelikli olarak 5"e 5, 7"ye 7 gibi oynatılması yönünde ayrıntılı teknik tavsiyelerde de bulunulur.
Bütün bu çalışmalar 2007 yılında Belçika U17 Milli Takımının tarihinde ilk kez U17 Avrupa Şampiyonasında yarı finale kalmasıyla ilk meyvelerini verir. Sonrası mâlum. Bugün Belçika Futbolu Fellaini, Hazard, Kompany, Vermaelen, Verthongen, Lukaku ve Benteke gibi oyunculara sahip. Bizim televizyondan seyredeceğimiz 2014 Dünya Kupasının merakla beklenen takımlarından biri.
Şimdi soralım: Federasyonundan kulüplerine, akademisyenlerinden yazar-çizer takımına, Türk Futbolunda bütün bunları değil yapacak, düşünecek bir irade var mı? Sorun çözmeye değil yok saymaya, en iyi ihtimalle ertelemeye dayalı futbol yöneticiliği anlayışımız değişir mi? Kurulu düzen mensupları bunun değişmesini gerçekten ister mi? Bütün bunlar konuşulur, tartışılır ve Türk Futbolunun gerçekten reforma ihtiyacı olduğu noktasında hemfikir olunursa, evet, geleceğe ümitle bakmak mümkün. Bunun dışında geçmişte yaşananlar yaşanacaksa, Fatih Hoca"nın yeni görevi Milli Takıma yönelik kaybolan ilginin biraz artması dışında hiçbir işe yaramayacaktır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.