Futbol edebiyatına dair akla ilk gelen ismi, Eduardo Galaeno'yu kaybettik. Şüphesiz ustanın, insan ve vicdan kokan diğer 11 kitabı da önemlidir, lakin bizim gibi garibanların, “ortamlarda” göğsünü gere gere “futbol yazıyorum” diyebilmesi adına müthiş bir referans noktasıydı “Gölgede ve Güneşte Futbol” ve onun yazarı. Futbol faydalı veya zararlı bir şey midir bilmem, ama bir “şey” olduğu kesindir ve bunu en güzel anlatan adam göçtü dünyadan. “Oyun insanlığın ilk ürettiği değerlerdendir” der ya Huizinga, oyuna dair en güzel edebi metinleri üreten de Galaeno oldu. Biz futbol müptelalarına, bilip de dile getiremediğimiz “hastalığımızın ince yanlarını” gösterdi. Futbolun estetik yanı deyince nasıl Latin Amerika geliyorsa akla, futbol edebiyatının da estetik zirvesiydi o. Bir zamanlar futbolun şiir gibi oynandığı toprakların futbolu şiir gibi yazan temsilcisi… Sizi bilmem ama ben “bir gün dünya değişecekse bunda Latin Amerikalıların payı büyük olacak” diye inananlardanım; kendileri gibi futbol oynamaya başlarlar ve “madem bizi futbolla uyutmak istiyorlar biz de futbolla uyanalım” derlerse tabi. Eduardo Galaeno, hem bir futbol müptelası hem de “uyumayanlardan” dı. Bunun mümkün olduğunu gösterdi bize. Güle güle git gönlü zengin futbol dilencisi. Biz gölgede ve güneşte temiz oyun aramaya devam edeceğiz…
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.