2010 yılında Galatasaray taraftarının hayali neydi? Yeni stat bitecek, yeni bir yönetim ve kadro ile başarılar gelecek; kulüp ekonomik olarak da, sportif olarak da düze çıkacak…
Stat bitti, yeni bir yönetim geldi, yeni bir kadro inşa edildi. 4 senede 3 şampiyonluk geldi, gelmeyen sezonda da Fenerbahçe'nin yerine Şampiyonlar Ligi… Yani neyi umduysa Galatasaray taraftarı o oldu. Sonuç? Bugün Galatasaray'ın 4 yılda elde ettiği bu sportif başarılar ve gelirlere rağmen UEFA'dan ne ceza alacağını bekliyoruz. Bugün Beşiktaşlılar ne hayal ediyor peki?
Aşağı yukarı Galatasaraylıların 4 sene önce hayal ettiklerini, keza Trabzonsporlular da öyle…
(Fenerbahçe'de durum biraz daha farklı sanırım onun gerçek durumunu öğrenmek için biraz daha bekleyeceğiz) Bursaspor var bir de tabi. Hayal ettiği şampiyonluğa kavuşan, sadece geçen yıl oyuncu bonservislerinden 70 Milyon TL gelir elden Bursaspor'un bugün borcu 270 Milyon TL ve UEFA'dan ceza aldı…
Şimdi gelinen noktada kulüplerin kısa vadeli borçlarının kamu bankalarından sağlanacak uzun vadeli kredi ile çözümü tartışılıyor. Ancak mevcut yapı sürdükçe 5 sene sonra yine aynı şeyleri konuşmamız kuvvetle muhtemel görünüyor.
Kitabın orta yerinden yazalım: Bu tablonun müsebbibi, yöneticilerin sınırsız yetkili ama sıfır sorumlu olabilmelerini sağlayan sistemdir. Birkaç yıl önce ortaya çıkan “kulüpler yasası” taslağına “bu yasayla yönetici bulunmaz” diyen kimler ise bu sistemin devamını isteyen onlardır.
Dolayısıyla bataklık kurutulmadan yapılacak her hamle rahmetli Erbakan Hoca'nın tabiri ile "pansuman tedbir" olmaktan öteye gitmeyecektir. Yeni meclis kuşkusuz ülkenin ciddi sıkıntılarla mücadele ettiği şu dönemde yoğun bir gündeme sahiptir. Ama kulüplerin toplam borcunun 15 sene önce ülkeyi krize sokacak rakamlara ulaştığı, futbolun her unsuruyla suça davetiye çıkardığı bir durumda yeni ve gerçekçi bir kulüpler yasası olmazsa olmazdır. Oyunun saha içinde de saha dışında da kirlenmesinin birinci nedeni hiçbir sorumluluğu olmayan yöneticilerin ciddi rakamlara ulaşmış bir ekonomiyi yönetiyor olmalarıdır. “Dünyanın hiçbir yerinde bir adama bu kadar yetki verilmez” demişti Tito bir futbol maçını seyrederken.
Diyorum ki ondan mülhem; dünyanın hiçbir yerinde böylesine büyük bir ekonomi böylesine denetimsiz bırakılmaz vesselam…
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.