Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
51

Bildirimler

Cumartesi gecesi Fenerbahçe kafilesine yönelik alçak saldırı Türkiye'de futbolun geldiği, getirildiği noktayı bir kere daha gösterdi hepimize: Şiddet dışında oyunun ilgi çekecek hiçbir üretimi kalmadı.
Zaten bir zamandır Türk futbolunun lokomotifi olması gereken Süper Lig toplasanız 2-3 milyon “müşteri” aralığına sıkışmış durumda. Üstelik bu kitlenin de büyük kısmı polarize olmuş vaziyette. Yani oyundan bekledikleri karşı tarafa yönelik öfkeyi canlı tutmaktan ibaret… Futbolun estetik ve hikaye tarafını dışarıdan karşılıyor, buna mukabil içeride sadece öfke ve nefret üretiyoruz. Trabzon'da yaşanan olay ister münferit, ister organize olsun bunun karşılığı olan sosyolojik öfkeyi konuşmadan yol alamayacağız. Unutmadan ifade edeyim ki ben Trabzon'da doğmuş, orada yaşamasam da oraya aşık ve kendisini “Trabzonlu” olarak tanımlayan biri olarak bu olaydan kendime pay çıkarırım, çıkarmalıyım da. Olay provokasyon amaçlı ise neden o şehirde buna müsait bir hal var, neden böylesi bir provokasyonun o şehirde etkili olacağını düşündüler; değil münferit ise, o çocuğun veya çocukların yaşadıkları kırgınlığı nasıl sağlıklı bir yoldan merkeze iletemedik de vaziyet bu noktaya geldi diye düşünürüm, düşünmeliyim. Ben hasbelkader eline kalem verilmiş biri olarak, genelde Türk futbolu, özelde Trabzon şehrinde yaşanan sıkışmayı neden daha etkili bir biçimde anlatamadım diye üzülürüm, üzülmeliyim. Ben Türkiye'de futbol konuşmasına müsaade edilen biri olarak, alan dolduran biri olarak, bu yaşananlardan ve gelinen noktadan kendimi sorumlu tutuyorum, tutmalıyım…
Saldırıyı yapanın hangi takımlı olduğu ve ne amaçla yaptığından bağımsız olarak soralım: Trabzon'da Fenerbahçe otobüsüne, İstanbul'da Trabzonspor otobüsüne, Bursa'da Beşiktaş otobüsüne, Galatasaray otobüsüne veya tüm bu saydıklarım adına diğerlerine bunu yapmak isteyenler yok mu? Yıllardır “var” olan gerçekleri “yok” sayarak geldik bu noktaya. Hakem eyyamları, şike, gazeteci manipülasyonları, mafya… Bal gibi var olan bütün gerçekleri yok saydık. Oyunun egemenleri, günü ve koltuklarını kurtarmak için “çatışalım safları sıklaştıralım” taktiğine sarıldılar. Ama bütün bu aktörlerin hiçbiri son yıllarda yaşadığımız onca hadiseden dolayı bir kez olsun bile kendilerini sorumlu tutmadılar; aynaya bakmayı denemediler…
Şimdi samimiyet zamanıdır. Türk futbolunu santim santim kemiren son 20-25 yılın muhasebesini yapma zamanıdır. Ey futbol cemaatinin insanları, bugüne kadar ki söylem ve uygulamalarla değişen hiçbir şey olmayacak; 1 ay sonra başka bir vahim hadiseyi konuşuyor olacağız. Gelin oyunu ve kendimizi değiştireceğimize dair ikna edici bir yol bulalım, yoksa 2 sene sonra bunu konuşmak bile mümkün olmayacak.
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...