İki Türk takımı yurt dışında uluslararası bir organizasyonda final oynuyor. Aklı başında herkes için tarihi bir olay bu. Lakin konuyla ilgili en çok dikkatimizi çeken haber; "Aziz Yıldırım"la Galatasaray taraftarları arasında gerginlik" başlıklı olanı. Böylesine bir hadiseyi bile çirkinleştirmeyi başardık, oraya da "futbolu" bulaştırdık vesselam. Olsun "biz bize benzeriz" sloganı ile önümüzdeki maçlara bakacağız; yeni maçlar, yeni sataşmalar, yeni küfürler ve yeni çirkinlikler bizi bekliyor...
Dün Habertürk gazetesinde sevgili Kaan Ark, takımlarımızın Avrupa kupalarında elde ettiği başarıları sıralayıp, bilhassa son yıllarda kadın basketbol ve voleybolundaki başarılara işaret etmişti. Ben ise tabloyu farklı okudum doğrusu: Türk tipi futbol yöneticiliğinin uzak kaldığı alanlarda başarı geliyor bence. Hesap çok basit aslında, son 10 yılda Türkiye ekonomisi kaç kat büyüdü? Buna paralel olarak spora akan sponsorluklar ne kadar arttı? Karşılığında hangi başarılar geldi? Basketbol ve voleybolda bilhassa hanımların başarıları tam da Türkiye ekonomisine paralel... Neden benzer bir gelişme futbolda yok? Çünkü diğer alanlar henüz "kirli ilişkiler" anlamında "bakir", kulüpler bünyesinde bile olsa o şubelere, futbolda uzun yılların birikimi ile çöreklenmiş tipler uzak... Katılırsınız katılmazsınız saygı duyarım; benim yorumum budur. Bu nedenle kulüplerin diğer şubelerini mümkün mertebe futboldan ve futboldaki yerleşik anlayıştan ayrı tutması en doğru iş, o sporların geleceklerinin selameti için...
Lige gelince bu cephede yeni bir gelişme yok. Kalan haftalar Fenerbahçe"nin şampiyonluğunu kutlama maçları şeklinde geçerken, neredeyse diğer tüm takımların hedefi var. Heyecan dorukta oyun kalitesi yerlerde. Zaten şike davasından bu yana tribüne adam çekmekte zorlanan futbol yeni bilet sistemi uygulaması ile daha da kan kaybedecek. Zulmede zulmede, zulmetmeye ahali kalmayacak.
Belki de doğrusu bu; Türk futbolunun topyekûn bir resetlenmeye ihtiyacı var.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.