Beşiktaş, Sergen Yalçın ile şampiyon olduktan sonra bir imza krizi yaşadı. Sergen Yalçın “Çok yorgunum, çalışmayı düşünmüyorum” dedi. O Haziran ayını hatırlayalım. Neredeyse 1 ay süren kriz oluştu. İşte o dönemden beri Beşiktaş’ta futbol kötü yönetiliyor. Sergen Yalçın’ın ikinci dönemi dahil teknik direktörler konusunda yapılan hatalar, kurulan kadrolar ve sportif başarısızlıklar... Beşiktaş geçen sene sıralamadan dolayı Avrupa kupalarına katılamadı. Bu sene de bu risk kenarda duruyor. Öyle olmaz. Beşiktaş gibi büyük bir cüsse, sıralamadan dolayı iki sene üst üste Avrupa kupalarına katılmamayı kaldırmaz. Bunu kimse kimseye anlatamaz. Öyle bir durumda Beşiktaş’ta ciddi değişimler de kaçınılmaz olur.
Yazıya neden böyle keskin girdim; çünkü büyük takımların hedefsiz kalması, geriye kalan haftaları çekilmez hale getirir. Öyle ki iç sahada, taraftarınız önünde futbol oynayamaz hale gelirsiniz. Ligdeki görüntü (büyük sürprizler yaşanmazsa) yarışın artık ikiliye döneceği şeklinde. Beşiktaş ile Galatasaray arasındaki fark 14 puan. Şampiyonluktan söz etmek bu şartlarda gerçekçi değil. Bu haldeyken ara transferde takımda köklü değişiklikler yapmışsınız. Bu oyuncuları havaya sokmak, bir hedef göstermek zorundasınız ki motive olsunlar. Bir takımın iyi bir görüntü vermesi için hem kalitesinin hem de motivasyonunun yüksek olması lazım. Beşiktaş, sezon başında kalitesiz bir kadro kurdu. Zaten sonuçlar da ortada. Takviyelerle bu kaliteyi yukarı çekmeye çalışıyor ancak hedefi gerçekçi belirlemezse yeni takım da birkaç hafta sonra ununu eler, eleğini asar...
Türkiye Kupası’nın önemini dahi anlamayan bir oyuncu grubundan bahsediyoruz. Avrupa’ya gitmenin en kısa ve garanti yolu... Futbol laubalilik kaldırmaz. Elbette bir ordu nizamından bahsetmiyoruz ama takım olmak ciddiyet ister. Keyifleri gelirse, aralarında anlaşırlarsa iki depar fazla atarlar. Yok, keyifleri yoksa insanın seyir zevkini yerle bir ederler. Eskilerden Rosier’i, N’Koudou’su, yenilerden Masuaku’su buna dahil... Şenol Güneş’in bunların farkında olduğunu düşünüyorum. Takviyeleri de ona göre istedi. En geç Haziran ayında, Beşiktaş’ın bunlardan hızlıca kurtulması; işine, hocasına, taraftarına saygılı, oyun disiplinini önemseyen bir yapıya bürünmesi gerekiyor.
Muleka ve Redmond’un çabası var ancak onların da oyun zekaları, son vuruşları, kısacası kaliteleri yetmiyor. Dele Alli zaten jübile yapalı 4 sene oluyor... Yerli takviyelerin birkaçı hariç, orta sıra takımların seviyesindeki oyuncular... Hal böyle olunca, bu tabela da kaçınılmaz oluyor. Neyse, biz Avrupa kupaları başlığına geri dönelim. Şenol Güneş ve Beşiktaş futbol takımı için artık tek hedef kaldı. Kendisini bir şekilde Avrupa kupalarına atmak. Bu önemli bir hedef. Ya şampiyonluk ya hiçbir şey gibi bakılmaz futbola. Her sene şampiyon olamazsınız ancak her sene Avrupa kupalarında olmak zorundasınız. Bu, gerek marka değeri gerekse maddi olarak Beşiktaş’ın olmazsa olmazıdır. Haftada tek maç, tek hedef... Beşiktaş yönetiminin ve teknik direktörünün bu hafta itibariyle bundan daha önemli bir önceliği yoktur.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.