Ergenekon"un kılıç kalemleri

"Nerede bu ülkenin gazetecileri, öğretim üyeleri. Hepiniz ayağa kalkın''. Bunlar, hapisten çıkan Soner Yalçın''ın ağzından dökülen ilk cümleler. Akademisyenleri ayaklanmaya ya da kıyama davet eden bir söylem. Hem de kimi akademisyenlerin protestolar yaptığı bu günlerde. Bütün eserleri komplolar, dezenformasyonlar, "roman gibi gerçekler" içeren bir yazar, Ergenekon davasında tutuksuz yargılanmasına karar verilirken ilk bunları söylüyor.

Peki aynı Soner Yalçın''ın Oda TV''sinde akademisyenler için attığı iftiralara ne demeli? Örneğin benimle ilgili olarak da bazı iftiraları oldu. Dumlupınar Üniversitesi''nden Yıldız Teknik Üniversitesi"ne geçiş yaptığım dönemde, ben ve hiç tanımadığım akademisyenleri Taraf, Vakit/Akit, Yeni Şafak ve Zaman gazetesinin yazarları olarak lanse etti. Ve dahası bizleri sosyal bilimle alakası olmayan ilahiyatçılar olarak tanıttı. Oysa hayatımda bir defa dahi olsa Vakit/Akit gazetesinde yazmadım. Bütün yükseköğretim basamaklarını sosyolojide okuyarak geçirdim. Bunların onlar için bir anlamı yoktu. Onlar "büyük resimleri" ile bakarak nasıl ki Menderes''i dönme gösterip DP''yi "çizmeye" çalıştılarsa bizi de bu yaklaşımlarıyla yorumluyorlardı.

Bir grup akademisyene yapılan iftiralarla kimi grupları ulusalcılık ideolojisi etrafında seferber edip Ak Parti"yi vurmak önemliydi. Bu ideolojilerinde siyahlar ve beyazlar var. Siyahlar dönmeler, soyu Türk olmayanlar, İslamcılar, liberaller ve demokratlardı. Dostlar ise beyazlardı. Yani ulusalcı ideolojiye gönülden bağlı olanlar. Onların soy sopu hiç önemli değildi. Yeter ki hazır kıta emirleri beklesinler!

Kara propaganda tekniklerini seferber ederek, dost ve düşman karşıtlığını her çeşit komplo teorileriyle ilkel mantık prensiplerine dayanarak yapıyorlardı. Kara propaganda, ulusalcıların neredeyse tamamının kullandığı bir yöntem. Ergenekon davasında karşımıza çıkan en önemli unsur da yine kara propaganda oldu. Genelkurmay bile 50 civarında site kurarak bunları yapmaya çalışmıştı. Milletini içsel gerginliklerle çatışmalara gebe hale getiren bir Genelkurmay, nasıl milli olabilir? Doğrusu, bu cevap bekleyen önemli bir soru.

Soner Yalçın ve Yalçın Küçük hemen hemen aynı yazın tarzını kullanıyorlar. Bütün bilimsel çalışma süreçlerinde etrafımda Yalçın Küçük okumalarından geçilmemesine rağmen hiçbir zaman itibara almadım. Çünkü komplo teorisiyle kurgularını yapıyordu. Bilim görüntüsü altında, onlarca dipnot ve kaynağa rağmen, bilimi iğfal eden görüşleri vardı. Bir sloganla, bir örnekle ve bir olayla "sırları" çözüyordu.

Yalçın Küçük, Soner Yalçın ve Ergün Poyraz bir yazın tarzını temsil ettiler. Ergenekon yapılanmasının bilgisel temeliydi bu. İdeolojilerine ve amaçlarına uygun her çeşit çarpıtma, yalan, iftira ve komplo meşruydu. Bir yazardan çok bir silahşoru andırıyorlar. Daha doğrusu bir komitacıyı… Nitekim, Soner Yalçın hapisten çıkan bir yazardan çok bir komitacı edasıyla "ayaklanın" diyor. İsyan kültürünü benimseyen bir muhalefet tarzını öneriyor. Siyasal geleneğimizde yabancı olmadığımız bir alışkanlık bu. Modernleşme öncesinde isyandı, daha sonra ihtilal oldu bu tarz. Bugün, çok şükür ki ihtilali yapacak orduyu da bulamayanlar yeniden ayaklanın çağrısıyla isyan güdüsünü harekete geçirmek istiyorlar.

İlginç bir biçimde, Soner Yalçın burada PKK''lılarla paralelleşiyor. Çünkü ayaklanın diyen bir de PKK''lılar var. Halk direnişi çağrısını yapan onlar. Yani bu ülkede bomba atan, molotof fırlatan, taş atan ve ayaklanın diyen iki kesim var. Bir birlerine ne kadar karşıt görünüyorlar oysa!