Bir "özel öğrenci"nin oldukça "özel" hikayesi...

I-

Herkesin Eylül"ü kendine. Bazıları için Eylül acıların bitmeyen sene-i devriyesi.

Çiftçiler için hem ekim-dikim, hem hasat mevsimi.

Ev kadınları için hayatın kaostan düzene geçtiği, şehir için sezonun açıldığı ay.

Şehirli çocuklar için Eylül, eğitimin kaos hali.

Servis, trafik, kayıt, gelen öğretmen, giden öğretmen, sınıfta olup da öğrenciye hiç ait olamayan öğretmen.

Bunca Eylül tablosunda sadece bazılarının yakından hissedebildiği bir de Akademisyen Eylül"ü var. Bir türlü geçilemeyen YDS.

Ailenizden bir ferdin yol hikayesinde çelme taşı niyetine duran YDS barajı yoksa, Çarşamba günü YDS sonuçlarının açıklandığını hiç fark etmemişsinizdir bile.

Bu gün size dış yüzü YDS"ye bakan ama iç yüzü nasip ve tevekkül ile bezeli bir hikaye anlatacağım. Bir "özel öğrenci"nin oldukça "özel" hikayesini.

II-

Onu tanıdığınız ilk andan itibaren seversiniz. Arı duru bir yüzü, daima at kuyruğu yaptığı kumral saçları, tel çerçeveli gözlüklerinin arkasından şefkatli bakışları ile seversiniz.

Temizliğin sembolü olarak seversiniz. Sanki kalbine hiç toz girmemiştir. Sanki gözleri hiç harama bakmamıştır. Ağzından bir çift kötü söz çıkmamıştır.

Onu tanıdığımda YDS kursuna devam eden "özel öğrenci" idi. "Özel öğrenci" diye bir uygulama olduğunu onun hikayesi ile öğrendim.

YDS açıklandı ve 48 ile kalmışım diyen mesajı geldi. Bir soru daha yapmış olsa idi sınavı kazanacaktı.

Ondaki arı duruluğu fark etmiş olan hocaları YDS puanını alıncaya kadar onu "özel öğrenci" statüsünde derslerine kabul etmişlerdi. U. evet bu yazı için adı U. olsun U. sınavı kazanmış olsa idi dersleri, aldığı notları geçerli olacaktı ve psikiyatri hemşiresi olacaktı. Yani bir soru daha yapabilmiş olsa idi. Şimdi bir yıl boyunca aldığı bütün notlar yok hükmünde.

Teselli etmek için aradım. Bir yıl boyunca çalıştım. Elimden geleni yaptım, demek ki benim için böylesi hayırlıymış hocam dedi.

Nasıl içten, nasıl samimi bir söyleyiş. Her gün çalıştım. Her türlü işimi erteledim İngilizce çalışmak için dedi. Biraz daha çalışsaydım diyebileceğim bir pişmanlık yok içimde. Demek ki benim için hayırlısı buymuş.

Tevekkülü bu kadar net bu kadar içten yaşayışına gıpta ettim.

Ben onu teselli etmeye çalışırken her şey geliyor geliyor bir soruya dayanıyor dedi. Bir soru daha cevaplasan yolun şu tarafa doğru gidecekken bir soru daha cevaplayamadığın için yolun başka tarafa kayıyor. Ama bilmiyorsun ki senin için hangisi hayırlı.

Bilmiyoruz... Kazanırken kaybeden olmak da var, kaybetmiş iken kazanmış olmak da.

Bir soru. Bir oy. Bir ah. Bir söz. Bir eylem.

Maruz kaldığımız tek bir şey, bazen zahirde kazandığımız lakin batında kaybettiğimizin kimyası oluyor, bazen zahirde kaybettiğimiz lakin batında kazandığımızın kimyası.

III-

BİR ne kadar büyük.

Herşey BİR"de gizli.

Yapacağımız tek BİR şey var belki de bu hayatta. O BİR eylemi yapmış olanların yüzü aydınlık, kalbi mutmain. Gidişi dem bu dem gidişi.

Duruşu bu da geçer ya hu duruşu.

Kesret bahsini geçemeyenlerin kafası her dem karışık. İçi her daim alaca, bakışı her daim şaşı.

Soru şu kesret bahsini kim geçiyor? Elimiz niye semaya açık değil de avare duruşu ile iki yanımızda salınıyor?