Bugün bayram

Kafalar karışık girilen kimbilir kaçıncı bayram bu...

Türkiye''de bayramı anlamına uygun olarak doyasıya kutlayan kişi veya kişiler var mı acaba? Takvimin diğer günleri bayramı hak edecek işler yaptığının bilincinde, üç-beş günlük tatili en iyi şekilde kullanmasından aldığı hızla bayram sonrası daha verimli işler yapabileceğine güvenen insanlar...

Türkiye, epeydir, insanlarının yaptıkları işten haz duymadıkları, verim alamadıkları, mutlu olunamayan bir ülkeye dönüştü. Bayram vesilesiyle verilen teneffüsler bile bu gerçeği gizleyemiyor.

Ekonomide yaşanan sıkıntılar hepimizi ilgilendiriyor. Dar gelirlilerin hali perişan da, tuzu kurularınki iyi mi sanki? Milli gelirden en yüksek payı alanların oluşturduğu kuruluşlardan yükselen itiraz seslerini dinlerseniz, onların da işlerin iyiye gitmediğinin farkında oldukları hemen anlaşılır. Sendikalı işçi, sendikasız memur, işsiz, işveren, esnaf, tüccar, sanayici, serbest meslek sahibi... Herkes işlerin kötüye gittiğini anlıyor.

Sosyal hayatta toplumu birarada tutan tutkalda bir çözülme var. Yakın zamana kadar, etnik köken, din, dil ve mezhep farklılaşması bu toprakların zenginliğiydi; aynı hamurdan olmadığını öğrendiğinde kimse bunu mesele yapmazdı. Şimdi ise, farklılık özellikle vurgulanıyor; resmi ağızlarca tanımlanan ''tek tip'' içerisine yerleştirilmekte zorlananlar alenen dışlanıyor. "Birlik ve beraberlik" kavramının en fazla vurgulandığı günümüzde, toplum, tam bir zihni bölünmüşlük yaşıyor.

Her dengesizliğin bir kazananı, her bozukluğun bir yararlananı olur; bizde mevcut dengesizlikten çıkar sağlayan veya bozukluktan yararlanan birini veya bir zümreyi "İşte bu" diye göstermek mümkün değil. Herkesin kaybettiği, kazandığını zannedenin daha büyük zarar ettiği bir değişik denklem söz konusu. 65 milyon insanı, farklılıkları, değişik eğilimleri, zevkleri ve alışkanlıkları ile kabul edip ona uygun bir sistem geliştirmeyince, sistemin sahibi olmanızın ne yararı olabilir ki? Her an tek durmak, tetikte olmak kolay bir iş olmasa gerek...

Bu kafa karışıklığını seçim temizleyebilir, milletin hakemliği bir çok sorunu kökünden çözebilirdi. Şimdi bundan da kuşkuluyuz. Seçimlere üç hafta bir süre kaldı; ancak ne partiler doğru dürüst kendilerini anlatma fırsatı bulabildiler, ne de adaylar... Seçmen, tercihleriyle oynandığının fena halde bilincinde; oyunu kendisine ve topluma en iyi sonucu getirecek biçimde kullanmak istiyor, ama kendisinin ''en iyi'' olanı ile kendisine kabul ettirilen ''en iyi'' arasında uçurum var. Hata yaptığında, bunun kendisi için beş yılı bulabilecek bir macera olacağını biliyor; biliyor da ne yapsın?

Tek umut, umutsuzluğun dayattığı zifiri karanlığın uzun süre devam etmeyeceğine olan inancımız... Çalışkan bir millet, çok az sayıda insanın çıkarına hizmet eden ekonomik sistemi kendi yararına elden geçirmenin yolunu bir gün bulacak; kesesini ve kasasını doldurduğu halde kendini güvenli hissetmeyenler de, esas kazancın güvenli bir ortamda huzurlu yaşamak olduğunu elbette keşfedecektir. Bölerek hükmettiğini sanan bizimkiler, "Böl ve hükmet" ilkesinin ancak yabancı işgalciler için geçerli olduğunu anlayacaklar; ''tek tip'' toplum peşinde koşanlar bunu yapmakla kendilerinin oldukça esnek global ''tek tip''in dışına düştüklerini görecek, farklılıkları gereksiz yere vurgulayanlar da, bunun herkesin -tabii kendilerinin de- zararına olduğunu öğreneceklerdir... Seçim öncesi kafası karıştırılan seçmen sağduyusuyla en doğru tercihte birleşecek, kendi yönlendirdikleri halkın takdirine saygı göstermeye hazırlananlar sağduyuya da ses çıkartamayacaklar...

Zifiri karanlığın sabaha en yakın zaman dilimi olduğunu biliyorsunuz, değil mi?

NOT: Bütün okurlarımın bayramlarını en iyi dileklerimle kutlarım. Bayram sonrasına kadar izninizi istiyorum.